کانر اکولز ، تحلیلگر ارشد مسائل بین الملل و سردبیر مجله ریسپانسیبل استیت کرفت.

به نقل از نشریه ریسپانسیبل استیت کرفت، دونالد ترامپ، رییس جمهور آمریکا، از همه طرف ها خواسته است سطح تنش را کاهش دهند. او صبح دوشنبه در شبکه تروث سوشال نوشت: مذاکرات نهایی درباره صلح در حال پیشرفت است ؛ البته به این شرط که نادانی یا حماقت سد راه نشود. با این حال، تحولات میدانی روزهای اخیر نشانه ای روشن از یک واقعیت تلخ برای واشنگتن است: ایالات متحده کنترل بسیار محدودی بر مسیر این درگیری دارد؛ جنگی که اکنون وارد چهارمین ماه خود شده است.

پس از آنکه ایران روز یکشنبه مواضع اسراییل را هدف قرار داد —اقدامی که تهران آن را پاسخی مشروع به نقض آتش بس در لبنان از سوی اسراییل توصیف کرد— دونالد ترامپ به طور علنی از بنیامین نتانیاهو خواست خویشتن داری کند و اجازه دهد مذاکرات به نتیجه برسد. ترامپ حتی در گفت وگو با فایننشال تایمز با اعتمادبه نفس گفت: من تصمیم گیرنده ام. نتانیاهو تصمیم گیرنده نیست.

اما تنها چند ساعت بعد، اسراییل در دهن کجی آشکار به این ادعا، موجی از حملات را آغاز کرد و آنچه را سامانه های دفاعی راهبردی خواند، در ایران هدف قرار داد (مقام های ایرانی اعلام کردند که هدف این حمله، یک مجتمع پتروشیمی در جنوب غرب کشور بوده است).

این بازگشت سریع به چرخه خشونت، یادآور واقعیتی آشکار است: اگرچه آمریکا توانست درباره چگونگی آغاز این درگیری اعمال نفوذ کند، اما در تعیین نحوه پایان آن تنها یکی از بازیگران است و حرف آخر را نمی زند. اسراییل تمایل چندانی برای پایان دادن به جنگ نشان نداده و بسیاری از صداهای بانفوذ حامی تل آویو در آمریکا نیز استدلال می کنند که ترامپ باید کار را تمام کند . در سوی مقابل، در حالی که ایران به روشنی اعلام کرده است که لبنان باید بخشی از هرگونه توافق آتش بس باشد، مقام های اسراییلی همچنان بر ادامه نبرد علیه حزب الله پافشاری می کنند.

درخواست های علنی ترامپ از نتانیاهو برای کاهش تنش، نشان می دهد که واشنگتن تلاش می کند دست کم در افکار عمومی، میان اقدامات خود و رفتارهای جنگ طلبانه اسراییل فاصله گذاری کند. اما ایران که از سال ها درگیری مقطعی، فرسایشی و بی پایان با اسراییل خسته شده، مصمم است از اهرم های فشار خود حداکثر بهره را ببرد.

در عمل، این رویکرد بدین معناست که تهران دیگر تمایلی ندارد میان حملات آمریکا و اسراییل تمایزی جدی قائل شود. همان طور که سخنگوی وزارت خارجه ایران روز دوشنبه تاکید کرد: هیچ کس باور نمی کند رژیم صهیونیستی بدون هماهنگی با ایالات متحده عمل کند.

با این وجود، ایران تاکنون از آغاز حملات مستقیم علیه منافع و پایگاه های آمریکا در خاورمیانه خودداری کرده است. این خویشتن داری نسبی می تواند ناشی از تمایل تهران برای حفظ گزینه های تشدید تنش برای مراحل حادتر باشد. دلیل دیگر شاید این باشد که ایران گزارش های اخیر را جدی گرفته است؛ گزارش هایی که حاکی است ترامپ در محافل خصوصی تاکید کرده تا زمانی که تهران نیروهای آمریکایی را هدف قرار ندهد، واشنگتن مستقیماً به جنگ ورود نخواهد کرد.

ورود دوباره حوثی های یمن به میدان تقابل، متغیری پیش بینی ناپذیر را وارد محاسبات منطقه ای کرده است. این گروه اکنون با درگیر شدن ارتش اسراییل در چند جبهه مختلف، فرصت تازه ای یافته تا هدف دیرینه خود در مقابله با تل آویو را با قدرت بیشتری پیگیری کند.

اگر انصارالله یمن تهدیدهای خود مبنی بر مسدود کردن کامل کشتیرانی اسراییل را عملی کند، دولت ترامپ با فشار فزاینده ای برای کمک به اسراییل جهت بازگشایی این آبراه راهبردی روبه رو خواهد شد. فراموش نکنیم در شرایطی که تنگه هرمز مسدود شده، دریای سرخ به مسیر حیاتی و جایگزین برای صادرات نفت خلیج فارس از سوی کشورهای عربی تبدیل شده است. با این حال، تجربه نشان داده که حتی ارتش آمریکا نیز توان محدودی برای وادار کردن یمنی ها به عقب نشینی دارد.

در همین حال، ایران با دیپلماسی خود پیام می دهد که خواهان توقف دور تازه تنش هاست. تهران روز دوشنبه در بیانیه ای صراحتاً اعلام کرد که در صورت توقف حملات اسراییل به لبنان، ایران نیز حملات خود را متوقف خواهد کرد. پیام این موضع گیری بسیار روشن است: اگر دونالد ترامپ واقعاً خواهان توافق است، پیش از هر اقدامی باید ماشین جنگی اسراییل را مهار کند.

منبع: فرارو