کریس ریموند، مدیرعامل بخش خدمات جهانی بویینگ، در گفت وگو با خبرگزاری رویترز اظهار داشت این شرکت قادر است پشتیبانی فنی و تأمین قطعات مورد نیاز ناوگان مرتبط با این قرارداد را برای چین فراهم کند.

وی افزود: اگر قطعه ای جزو اقلامی باشد که مجاز به فروش آن در بازارهای جهانی هستیم، هیچ مشکلی برای دسترسی چین به آن وجود نخواهد داشت.

ریموند همچنین تأکید کرد بویینگ در چین دارای انبار قطعات است و از این رو می تواند نیازهای پشتیبانی این قرارداد را تأمین کند.

این اظهارات در حالی مطرح می شود که وزارت بازرگانی چین اعلام کرده است اجرای کامل توافق خرید هواپیماهای بویینگ مستلزم ارائه تضمین هایی از سوی آمریکا درباره تأمین قطعات، موتورهای هواپیما و سایر تجهیزات مورد نیاز خواهد بود.

بر اساس توافقی که در جریان دیدار اخیر دونالد ترامپ و شی جین پینگ، رییس جمهوری چین، حاصل شد، پکن متعهد شده است 200 فروند هواپیمای بویینگ خریداری کند.

این نخستین سفارش عمده هواپیماهای ساخت آمریکا از سوی چین در نزدیک به یک دهه گذشته به شمار می رود. همچنین نشانه ای از بهبود روابط تجاری میان دو کشور تلقی می شود.

کلی اورتبرگ مدیرعامل بویینگ نیز پیش تر اعلام کرده بود این سفارش تنها مرحله نخست یک توافق بزرگ تر است و انتظار می رود در آینده سفارش های بیشتری از سوی چین ثبت شود.

به گفته او، توافق فعلی می تواند زمینه ساز قراردادهای بعدی برای صدها فروند هواپیمای دیگر باشد.

گزارش ها حاکی است رهبران آمریکا و چین احتمال دارد بار دیگر در ماه سپتامبر دیدار کنند؛ دیداری که انتظار می رود در آن، موضوع همکاری های تجاری و اجرای توافق های بزرگ از جمله قرارداد بویینگ مورد بررسی قرار گیرد.

خرید 200 هواپیمای بویینگ آمریکا از سوی چین به معنی تقویت روابط اقتصادی میان دو غول اقتصادی اول و دوم جهان است.

آمریکا و چین، بزرگترین شریک تجاری یکدیگر هستند.

شرکت آمریکایی بویینگ در کنار شرکت اروپایی ایرباس، دو غول هواپیماسازی جهان هستند.

بخش عمده درآمد بویینگ از فروش هواپیماهای تجاری مثل 737.777 و 787 Dreamliner به شرکت های هواپیمایی مختلف در سراسر جهان تأمین می شود.

این نخستین سفارش بزرگ چین از بویینگ از زمان تشدید تنش های تجاری و همچنین بحران ایمنی هواپیمای 737 MAX به شمار می رود؛ رخدادهایی که در سال های گذشته باعث کاهش شدید خریدهای جدید چین از این شرکت شده بود.

پس از زمین گیر شدن هواپیماهای Boeing 737 MAX در سال 2019 و افزایش تنش های سیاسی میان واشنگتن و پکن، چین عملاً روند سفارش های جدید خود از بویینگ را متوقف کرد. در این مدت، شرکت های هواپیمایی چینی بخش عمده سفارش های خود را به رقیب اروپایی بویینگ، یعنی ایرباس، منتقل کردند.

وجود این وقفه، چین همچنان یکی از بزرگ ترین بازارهای بویینگ در جهان محسوب می شود.

تاکنون حدود 2 هزار فروند هواپیمای بویینگ به شرکت های چینی تحویل داده شده است. بخش عمده این ناوگان شامل مدل های 737.777 و 787 Dreamliner است.

تحلیلگران می گویند سفارش جدید 200 فروندی می تواند نشانه ای از بازگشت تدریجی و محتاطانه چین به خرید از بویینگ باشد، هرچند هنوز مشخص نیست این روند به یک تغییر پایدار در سیاست خرید هواپیماهای این کشور تبدیل شود یا نه.

در برخی گزارش ها نیز احتمال مطرح شدن سفارش های بیشتر در سال های آینده بین 300 تا 500 فروند دیگر مطرح شده است، مشروط به بهبود روابط سیاسی و شرایط بازار.

صنعت هواپیمایی تجاری جهان در دهه 2020 وارد مرحله ای از رشد، رقابت و بازتعریف زنجیره تأمین شده است؛ بازاری که همچنان تحت سلطه دو غول اصلی یعنی بویینگ از ایالات متحده و ایرباس از اروپا قرار دارد. این دو شرکت در مجموع بخش عمده ناوگان هواپیماهای مسافربری جهان را تأمین می کنند و رقابت آن ها به ویژه در بازارهای بزرگ مانند چین، نقش تعیین کننده ای در آینده صنعت هوانوردی دارد.

چین در حال حاضر یکی از بزرگ ترین و سریع ترین بازارهای هواپیمایی جهان محسوب می شود. رشد طبقه متوسط، توسعه خطوط هوایی داخلی و افزایش سفرهای بین المللی باعث شده این کشور به یکی از اصلی ترین خریداران هواپیما تبدیل شود. برآوردهای صنعتی نشان می دهد ناوگان هوایی چین در مجموع بیش از 4000 هواپیمای تجاری را شامل می شود که بخش بزرگی از آن ها از بویینگ و ایرباس تأمین شده اند.

با وجود تنش های سیاسی میان واشنگتن و پکن، چین همچنان از مشتریان مهم هر دو شرکت است. در سال های اخیر، ایرباس سهم بیشتری از سفارش های جدید چین را به خود اختصاص داده، در حالی که بویینگ با دوره ای از کاهش تقاضا، اکنون به تدریج در حال بازگشت به این بازار است.

از زمان آغاز فعالیت، دو شرکت بزرگ هواپیماسازی جهان تولید گسترده ای داشته اند.

بویینگ تاکنون مجموعاً بیش از 11 هزار فروند هواپیمای تجاری تحویل داده است. خانواده های مهم آن شامل 737.747، 777 و 787 Dreamliner هستند.

ایرباس نیز از زمان ورود جدی به بازار جت های تجاری در دهه 1970، بیش از 15 هزار فروند هواپیما تولید و تحویل داده است. سری های A320، A330، A350 و A380 از مهم ترین محصولات این شرکت هستند.

بر اساس داده های تحویل تاریخی، ایرباس در سال های اخیر در تعداد سفارش ها و تحویل های سالانه از بویینگ پیشی گرفته و در برخی سال ها به بزرگ ترین تولیدکننده هواپیمای تجاری جهان تبدیل شده است.

در مجموع، این دو شرکت در کنار هم بیش از 95 درصد بازار هواپیماهای جت تجاری جهان را در اختیار دارند و سایر تولیدکنندگان مانند COMAC چین هنوز سهم بسیار محدودی در بازار جهانی دارند.

چین علاوه بر اینکه یک بازار بزرگ برای بویینگ و ایرباس است، تلاش می کند با توسعه شرکت داخلی COMAC وابستگی خود به این دو غول را کاهش دهد.

هواپیمای C919 نخستین جت مسافربری چینی است که وارد خدمت تجاری شده، اما هنوز از نظر فناوری، تولید انبوه و تاییدیه های بین المللی فاصله قابل توجهی با رقبا دارد.

صنعت هواپیمایی جهان در حال حاضر در یک ساختار دو قطبی قرار دارد: ایرباس و بویینگ. در حالی که ایرباس در سال های اخیر از نظر تولید و سفارش های جدید کمی پیش افتاده، بویینگ همچنان نقش کلیدی در بازار جهانی دارد و به ویژه در مسیر بازگشت تدریجی به بازار چین قرار گرفته است.

در نهایت، آینده این صنعت نه تنها به رقابت این دو شرکت، بلکه به رشد بازارهای بزرگی مانند چین، هند و خاورمیانه وابسته خواهد بود؛ بازارهایی که تعیین می کنند کدام غول هواپیماسازی در دهه های آینده دست بالا را خواهد داشت.