ترافیک دیپلماتیک میان اسلام آباد و تهران در صدمین روز از آغاز تنش های بی سابقه منطقه ای، از رفت وآمد متعارف به مأموریت ویژه امنیتی-سیاسی تغییر ماهیت داده است. مجموعه گزارش های میدانی و تحلیل های راهبردی نشان می دهد که سفر اخیر محسن نقوی، وزیر کشور پاکستان به تهران، قطعه ای کلیدی از پازل تحرکات فشرده است که تنها کانال ارتباطیِ فعال میان تهران و واشنگتن را حفظ کند.

به گزارش فرارو، دیدار محسن نقوی با مسعود پزشکیان و اسکندر مومنی در چارچوب تقویت امنیت مرزی و توسعه مناسبات اقتصادی دوجانبه تعریف شد. اما در لایه های پنهان ترِ این سفر، مشخص شد وزیر کشور پاکستان حامل مأموریتی بسیار حساس تر بوده است.

نقوی حامل پیام ویژه ای از سوی عالی ترین سطوح تصمیم گیری پاکستان، مشخصاً شهباز شریف و ژنرال عاصم منیر برای آیت الله سید مجتبی خامنه ای، رهبر انقلاب بوده است.

آنچه به این سفر وزنِ مضاعفی می بخشد، ترکیب فرستادگان و سطح انتقال پیام است. انتخاب مقامات ارشد امنیتی و نظامی یعنی وزیر کشور و فرمانده ارتش، به جای استفاده از کانال های سنتیِ وزارت خارجه، پیام روشنی در بطن خود دارد: پرونده مناقشه اخیر از فاز دیپلماسی کلاسیک عبور کرده و کاملاً با معادلات کلان امنیتی و توازن قوای منطقه ای گره خورده است.

رسانه های بین المللی با رصد سفرهای مکرر و گاه از پیش اعلام نشده نقوی به تهران در هفته های اخیر، بر این باورند که اسلام آباد در حال ایفای نقش یک ضربه گیر استراتژیک است. این تحرکات درست در مقطعی شدت گرفته که گفت وگوهای غیرمستقیم ایران و آمریکا دچار سکته شده و واشنگتن، به ویژه شخص دونالد ترامپ، اخیراً نسبت به پیشنهادهای متقابل تهران و طولانی شدن روند مذاکرات ابراز نارضایتی کرده است.

تحلیلگران معتقدند ماموریت ویژه نقوی با هدف جلوگیری از فروپاشی کامل روند مذاکرات و دستیابی به قالب توافقی مشخص انجام شده است. در شرایطی که سایه سنگین وضعیت نه جنگ، نه صلح بر منطقه حاکم است و تبادل آتش های مقطعی در کنار تداوم انسداد تنگه هرمز، ریسک یک رویارویی تمام عیار را زنده نگه داشته است، پیام اسلام آباد احتمالاً تلاشی برای نزدیک کردن مواضع دو طرف و یافتن فرمولی برای عبور از شروط حداکثری است.

نباید فراموش کرد که پاکستان در این میان صرفاً یک پستچی دیپلماتیک نیست. این تحرکات، نشانه سه دغدغه همزمان در دستگاه محاسباتی اسلام آباد است:

نخست؛ تثبیت جایگاه پاکستان به عنوان یک بازیگر کلیدی و میانجی قابل اعتماد در پیچیده ترین بحران خاورمیانه.

دوم؛ نگرانی عمیق از بسته شدن پنجره محدود دیپلماسی؛ چرا که هرگونه تشدید تنش میان ایران و آمریکا، پیامدهای گریزناپذیری بر محیط امنیتی و اقتصاد شکننده پاکستان خواهد داشت.

سوم؛ تلاش برای جلوگیری از تغییر نقشه ژئوپلیتیک منطقه که می تواند توازن قوا را در مرزهای شرقی و غربی این کشور مختل کند.

کنار هم قرار دادن ترافیک بی سابقه مقامات امنیتی ، سطح دریافت کنندگان پیام و شرایط ملتهب میدانی ، جای تردیدی باقی نمی گذارد که تهران و واشنگتن در یکی از حساس ترین پیچ های تاریخی خود قرار دارند.

محتاطانه ترین ارزیابی ای که کارشناسان از تحولات اخیر ارائه می دهند، این است که فرستاده پاکستان آمده است تا با استفاده از اعتبار امنیتی و سیاسی کشورش، زمان بیشتری برای دیپلماسی بخرد. این سفر، فراتر از تعارفات همسایگی، یک تلاش تمام عیار منطقه ای برای کشیدن ترمزِ بحران، پیش از رسیدن به نقطه بی بازگشت است.

منبع: فرارو