به گزارش "ورزش سه"، بالاخره جام جهانی پرمخاطره و پرحادثه‌ای که منتظرش بودیم، از راه رسیده و هواپیمایی که بازیکنان ایران را به آن سوی اقیانوس اطلس می‌برد، خود را برای کم کردن ارتفاع و نشستن روی باند فرودگاهی در مکزیک آماده می‌کند.

ملی پوشان فوتبال ایران بعد از حضور یک و نیم ماهه در اردویی که چندان شبیه آماده‌سازی های قبلی نبود، در مکزیک و آمریکا حضور خواهند داشت تا برای اولین بار رویای صعود فوتبال ایران به مراحل بعدی در جام جهانی را به جایی برسانند.

اغلب آنها بازماندگان نسلی هستند که پس از جام ملت‌های آسیا 2015 توسط کارلوس کی‌روش، تک به تک وارد ماتریس تیم ملی شده و دیگر، پیراهن سفید رنگ را به بازیکنان دیگری پس ندادند. بنابراین، جای تعجبی نداشت که آخرین فهرست تیم ملی برای جام جهانی 2026 را اکثریتی تشکیل می‌داد که اغلب‌شان در یک یا دو جام جهانی قبلی حاضر بودند؛ آنها بارها و بارها در استادیوم‌های بزرگ و کوچک دنیا بازی کرده و از تجربه کافی برای حضور در فضایی که همچنان برای ما غیر قابل پیش‌بینی است، برخوردار هستند و البته ضعف تدارکات و مشکلات پیرامونی هنوز خم به ابروی‌شان نیاورده؛ اگرچه نجوه‌ها و پچ‌پچ‌هایشان، پُر از افسوسی است که می‌شد بهتر از این باشد.

32 سال پیش زمانی که جنیفر لوپز، ستاره جوان موسیقی آمریکا در مراسم افتتاحیه جام جهانی با حضور بیل کلینتون رئیس جمهور وقت ایالات متحده، افتتاحیه این رقابت را رسمی کرد، ما با حسرتی عمیق به غیبت‌مان در این جام خیره بودیم؛ جامی که انقدر پرحادثه و متفاوت برگزار شد و به پایان رسید که غصه‌هایمان را پاک از یادمان برد.

در آن دوره تیمی که به نظر شانس خوبی برای صعود به جام جهانی بعد از مدت‌ها غیبت داشت، در قطر تار و مار شد و نسل 98 با تماشای درخشش بازیکنانی مثل باجو، روماریو، ببتو، کلینزمن، تافارل، برولین، باتیستوتا و ...، در حال آموزش و آشنایی برای حضور در این رقابت‌ها بود.

اما حالا در این آوردگاه حاضر هستیم و در چهارمین صعود متوالی، بی‌واهمه و آماده رقابت برای جامی که قرار نیست با آرامش و آسودگی خیال آغاز شود و به پایان برسد. این، پرچالش‌ترین رقابت تاریخ فوتبال ما است و بازیکنان حاضر در اردو باید بدون توجه به حواشی، سرحال‌تر از همیشه و با روحیه‌ای بالاتر و جنگنده‌تر به استقبال بازی‌ها بروند و شروع درخشان داشته باشند تا همه را امیدوار کنند.

تیم ملی فوتبال ایران بعد از ظهر امروز ترکیه را به مقصد اسپانیا ترک کرد تا از آنجا با یک پرواز وی‌آی‌پی به مکزیک برود؛ زمانی که بازیکنان کت و شلوارهای رسمی را بر تن کرده و مقابل دوربین محسن داوودی پُز گرفتند و سعی کردند خوشتیپ‌ترین نسخه خود را عرضه کنند.

آنها با کت سرمه‌ای، شلوارهای طوسی و تی‌شرت‌های سفید ساده، در قاب آخر پیش از جام جهانی ایستادند؛ شیک، آرام و امیدوار؛ انگار می‌خواستند پیش از شروع بزرگ‌ترین ماجراجویی فوتبالی‌شان، تصویری ماندگار از خود به جا بگذارند و با یک عکس جمعی روانه سفری شدند که همه امیدواریم پایان شیرینی برای فوتبال ایران داشته باشد.

فوتبالی که زخم جنگ را بر پیکر خود می‌بیند، اما سعی می‌کند بهترین نمایش تاریخ را ارائه بدهد و با کسب نتیجه مقابل نیوزیلند، بلژیک و مصر، همه را سورپرایز کند، به موفقیت برسد، هواداران ایرانی را شاد کند و تعداد بیشتری را به طرفداری از خود فرا بخواند. در صورت رقم خوردن این اتفاق در آمریکا و صعود از گروه، حتما تصویر بازگشت این تیم به تهران، باشکوه‌تر و زیباتر از ترک غریبانه آنتالیا به تیخوانا خواهد بود.