محمدمهدی طباطبایی، معاون ارتباطات و اطلاع رسانی دفتر رییس جمهور، ریشه اقلیت پرصدا و اختلاف افکن را بسیار کم عمق دانست و گفت: تعداد آنها اندک و صدایشان بلند است و در صورت وزن کشی در اقلیت قرار می گیرند، بنابراین باید از منظر همبستگی و تقویت وحدت ملی به آنها پاسخ داده شود تا متوجه شوند که طنین صدایشان در جامعه چه میزان است.

به گزارش ایرنا، مشروح سخنان وی در ادامه می آید:

*دشمنان پس از ناکامی در میدان نبرد، اکنون به دنبال ایجاد تفرقه و دودستگی در میان ارکان نظام هستند، در همین پیوند رسانه های معاند سعی در القای دو دستگی میان دولت و نیروهای نظامی دارند. اخیرا بحث استعفای دکتر پزشکیان را مطرح کردند، شما به عنوان یکی از نزدیکان رییس جمهور چه ارزیابی از این اقدامات دارید؟

موضوع ایجادِ اختلاف یا بهتر است بگوییم بازنمایی و تصویرسازیِ اختلاف توسط دشمن محدود به مقامات سیاسی و نظامی نیست؛ بلکه دشمن در دوره های مختلف، و حتی میان قوای گوناگون، همواره این موضوع را مورد توجه قرار داده و تلاش کرده است تا چنین اختلافی را تصویرسازی کند. اگر بخواهیم این بحث را در دوره پساجنگ بررسی کنیم، باید گفت یکی از مهم ترین برنامه ها، شعارها و رویکردهای اصلی دولت چهاردهم و در صدر آن شخص رییس جمهور، مبحث وفاق بوده است؛ این وفاق نیز نه یک مقوله نمایشی و شعاری، بلکه باوری است که براساس آن بخش قابل توجهی از اختلاف هایی که در حوزه حکمرانی و اداره کشور تصویرسازی می شود، در حقیقت برساخته بوده و واقعیت ندارد؛ یعنی در مبانی، اختلافات و افتراق ها جدی نیست و با اولویت بخشیدن به حقوق مردم و پایبندی به قانون اساسی به عنوان یک رکن اصلی و اساسی، می توان بر آن ها فائق آمد.

در این میان، به اخبار بی ارزش و کذبی که در مورد استعفای رییس جمهور پزشکیان منتشر می شود، کاری ندارم که لازم بود خیلی سریع واکنش نشان داده شود، چرا که احساس می کردیم در حال ضریب گرفتن است، البته پیش از واکنش ها نیز ماجرا روشن بود، چرا که رییس جمهور در جلسه هیات دولت حضور داشت، همچنین در رویداد قهرمان ایران نیز حاضر شد.

آنچه مسلم است، هیچ اختلافی میان رییس جمهور و نیروهای نظامی کشور و البته با سایر قوا، وجود ندارد. بحث استعفا و کناره گیری و شایعاتی از این دست، کاملاً بی اساس و فاقد مبناست. ممکن است در یک موضوع خُرد یا در یک راهبرد جزیی، اختلاف سلیقه ای حتی در داخل یک قوه یا در یک سازمان وجود داشته باشد که امری طبیعی است؛ بالاخره در محیطی کوچک مانند خانواده نیز ممکن است برداشت ها و قرائت های مختلفی وجود داشته باشد، اما این به معنای اختلاف، تفرقه و جدایی نیست. این موضوعات در حقیقت جبهه جدیدی است که دشمن پس از ناکامی در تحقق بخشیدن به انتظارات خود در حوزه سیاسی و نظامی، گشوده است؛ دشمن با شکل دادن به شایعاتی از این دست، درصدد تهی کردن همبستگی اجتماعی است.

*1رهبر انقلاب در بیانات خود تأکید کردند که اختلافات موجه و حتی غیرموجه را به محلی برای تنازع تبدیل نکنید. این در حالی است که یکی از نمایندگان مجلس، اخیرا مدعی شده بود که دولت به تعبیر وی انسجام را به چماقی برای مقابله با منتقدان بدل کرده است ؛ پاسخ شما به این ادعاها چیست؟

کسانی که چنین صحبت هایی مطرح می کنند همواره از عوامل اختلاف افکنی بوده اند، اینها حتی اگر جمعیت شان زیاد نباشد، سردمداران آنها شاید به تعداد انگشتان یک دست نباشند اما صدای بلندی دارند. از نظر مبانی نظری، ریشه های آن ها در انقلاب و جمهوری اسلامی و افکار عمومی جامعه بسیار کم عمق است و حقیقتاً اگر در شرایطی کاملاً متوازن مورد وزن کشی و ارزیابی قرار بگیرند، بسیار در اقلیت هستند. حتی آن اقلیت محضی که ممکن است از آن ها پیروی یا تبعیت کند، وقتی با چهره عریان این افراد مواجه شود، حتماً اعراض خواهد کرد.ریشه داعیه دارانِ اختلاف افکنی در انقلاب و افکار عمومی جامعه بسیار کم عمق است و اگر در شرایطی متوازن مورد وزن کشی قرار گیرند، در اقلیت هستند .

بیانیه رهبر معظم انقلاب در سالروز تاسیس مجلس شورای اسلامی فراز بسیار مهمی داشت، ایشان تأکید فرمودند که ضرورتی ندارد که حتی به اختلافات موجه پرداخته شود، اما عده ای در مواردی که حتی جای اختلاف نیست نیز درصدد اختلاف افکنی، تفرقه افکنی و مسئله سازی در کشور هستند، تعداد آنها اندک و صدایشان بلند است. من اشکالی نمی بینم؛ یعنی رویکرد ما لزوماً این نیست که با این افراد برخورد شود، حالا چه برخی از آن ها موقعیتی داشته باشند یا مسئولیت سیاسی داشته باشند یا مسئولیت سیاسی نداشته باشند، در هیچ حالتی قائل به این نیستم که باید برخورد صورت گیرد، اما مطلوب است فضایی ایجاد شود که از منظر همبستگی و از منظر تقویت وحدت ملی، پاسخ محکمی به این افراد داده شود تا متوجه شوند که طنین صدایشان در جامعه چقدر ناچیز و چقدر خُرد است.

*از نظر شما مواجهه با این افراد باید به چه شکلی صورت گیرد؟

من فکر می کنم باید از ظرفیت رسانه ها استفاده کرد، باید کمپین های جدی ترتیب داد و به آن سامان بخشید تا این خطِ مخرب کور شود، این حرف بسیار سست و بی اساسی است که کسی بگوید وحدت و انسجام یک چماق است ؛ چرا که وقتی کشور در شرایط جنگ قرار دارد، شاید واجب ترین و نخستین حصاری که می توانیم پیرامون کشور ایجاد کنیم، همبستگی است و اولین آسیب و زهری که می توان به این وحدت و همبستگی القا کرد، حرف هایی از این جنس است.این حرف بی اساسی است که کسی بگوید وحدت و انسجام یک چماق است ؛ در شرایط جنگ واجب ترین و نخستین حصاری که می توانیم پیرامون کشور تشکیل دهیم، همبستگی است و اولین آسیب و زهری که می توان به این وحدت و همبستگی القا کرد، حرف هایی از این جنس است.

با درنظر گرفتن طیف بندی های سیاسی کشور، رد پای این جنس ادبیات، این نوع نگاه و این لحن در همان طیف و جبهه سیاسی که این افراد خود را بدان منتسب می دانند نیز پیدا نمی شود و از درون همان جبهه تعداد کثیری از افراد را می توان پیدا کرد که این نوع ادبیات و این نوع نگاه را رد می کنند. من معتقدم این جنس حرکت ها و این دست رفتارها، مثل کف روی آب هستند، عمق و ماندگاری ندارند؛ در دوره های مختلف، گرایش های سیاسی مختلفی بودند که تند رفتند و عاقبتِ تندروی نیز سقوط است.