به نقل از اطلاعات آنلاین، این یافته به این معنی نیست که فوران در شرف وقوع است. با این حال، نشان می دهد فشار در زیر آتشفشان از گازهایی که از طریق آب داغ و سنگ های شکسته زیر سطح حرکت می کنند در حال افزایش است.

تفتان یک آتشفشان چینه ای شیب دار است، نوعی آتشفشان که از لایه های گدازه و خاکستر ساخته شده است. این آتشفشان با ارتفاع حدود 12927 فوت در جنوب شرقی ایران، نزدیک مرز پاکستان قرار دارد. برای مدتی طولانی، تفتان به اندازه ای آرام به نظر می رسید که می توانستیم آن را خاموش یا تقریباً خاموش بنامیم. این برچسب اکنون بسیار ساده به نظر می رسد، زیرا این آتشفشان هنوز گاز غنی از گوگرد را از طریق منافذ نزدیک قله خود آزاد می کند.

به این منافذ، فومارول می گویند. به زبان ساده، ترک هایی هستند که گازهای داغ را از اعماق کوه خارج می کنند، گاهی با بوی تخم مرغ گندیده که مردم از دور می توان متوجه آن شد. دانشمندان از یک روش راداری به نام رادار دیافراگم مصنوعی تداخل سنجی (InSAR) استفاده کردند که تصاویر ماهواره ای را زمان های مختلف برای اندازه گیری تغییرات کوچک در زمین مقایسه می کند.

این مطالعه با استفاده از ماهواره های Sentinel-1، بخشی از برنامه کوپرنیک اروپا، انجام شد. آژانس فضایی اروپا می گوید این ماهواره های راداری می توانند سطح زمین را در روز یا شب و در هر آب و هوایی تصویربرداری کنند، که به ویژه در مکان های دورافتاده با ابزارهای کم روی زمین مفید است. این موضوع در مورد تفتان اهمیت دارد زیرا این آتشفشان فاقد GPS و شبکه لرزه نگاری متراکمی است که در آتشفشان های با نظارت بهتر یافت می شود.
تیم تحقیقاتی دریافت که منبع تورم کم عمق، تقریباً 488 تا 630 متر زیر سطح بوده است. این مقدار از نظر آتشفشانی نزدیک به قله است و به فشار در قسمت بالایی سیستم اشاره دارد. این لزوماً به معنی آن نیست که ماگمای تازه به سمت بالا حرکت می کند. به نظر می رسد مخزن ماگمای عمیق تر بیش از دو مایل پایین تر قرار دارد، بنابراین حرکت فعلی ممکن است از گازهایی که در بالای آن جمع می شوند، ناشی شود.

نگران کننده ترین موضوع، رودخانه ای از گدازه نیست. بلکه احتمال انفجارهای ناشی از بخار است و وقتی اتفاق می افتد که مایعات داغ ناگهان در نزدیکی سطح به بخار تبدیل می شوند. این انفجارها می توانند ناگهانی و محلی اما همزمان در نزدیکی قله خطرناک باشند. اگر باد بخارهای غنی از گوگرد را به سمت جوامع نزدیک حمل کند، انتشار گاز می تواند چشم ها، ریه ها و محصولات کشاورزی را تحریک کند.

شهر خاش حدود 50 کیلومتر دورتر است، به اندازه ای نزدیک که مردم وقتی باد در جهت موافق است، بوی گوگرد را حس کنند. پابلو جی. گونزالس، آتشفشان شناس در موسسه محصولات طبیعی و زیست شناسی کشاورزی اسپانیا (IPNA-CSIC) و یکی از محققان ارشد این کار، به Live Science گفت که فشار باید به نحوی آزاد شود اما تأکید کرد که این مطالعه یک زنگ خطر است، نه دلیلی برای وحشت.

دانشمندان و محققان می گویند تفتان فعال تر از آن چیزی است که قبلاً تصور می شد و عدم وجود فوران اخیر ثابت نمی کند که این سیستم بی ضرر است. این درس بزرگ تری است که در اینجا وجود دارد. یک آتشفشان می تواند صدها هزار سال آرام بماند، سپس در چند ماه تغییر کند، زمانی که فشار، گرما و گازها مسیرهای جدیدی در زیر زمین پیدا می کنند.

تفتان فقط یک کوه منزوی نیست. بخشی از یک قوس آتشفشانی گسترده تر است که در آن فعالیت پنهان می تواند برای مردم، جاده ها، مزارع و برنامه ریزی اضطراری محلی اهمیت داشته باشد. گام بعدی اندازه گیری مستقیم تر گازهای خروجی از تفتان است. تغییرات در دی اکسید گوگرد، دی اکسید کربن و بخار آب می تواند به نشان دادن افزایش، کاهش فشار یا یافتن راه خروج امن تر کمک کند.

اگر زمین دوباره شروع به فرونشست کند، ممکن است به معنای کاهش فشار باشد. اگر قله همچنان در حال افزایش باشد یا سطح گاز بالا برود و بالا بماند، دانشمندان دلیل بیشتری برای نظارت دقیق خواهند داشت. برای افرادی که نزدیک آن زندگی می کنند، توصیه عملی ساده است. به راهنمایی های رسمی توجه کنید، بدانید که باد معمولاً کجا می وزد و اگر مقام های محلی هشدار می دهند، بوی گوگرد را جدی بگیرید.

تفتان غرش نمی کند. در حال حاضر، زمزمه می کند و نکته علم این است که آن زمزمه را پیش از اینکه بلندتر شود، باید شنید.