آتشفشان گِلی یک ساختار زمین شناسی ویژه است که به جای فوران گدازه های مذاب، مخلوطی از گل، آب و گازها ــ عمدتاً گاز متان ــ را از درون زمین به بیرون می فرستد.

به گزارش فرارو، این پدیده در اثر فشار گازهای زیرزمینی و حرکت رسوبات اشباع شده از آب شکل می گیرد و در زمان فعالیت، ترکیبی از آب، رسوبات نرم و گازهای طبیعی را به سطح زمین منتقل می کند.

آتشفشان های گِلی در مناطق مختلف جهان یافت می شوند و اگرچه معمولاً خطر آن ها به اندازه آتشفشان های آذرین نیست، اما فوران آن ها می تواند حجم قابل توجهی از گل و گاز را در محیط اطراف پراکنده کند.