به نقل از انتخاب، اکونومیست نوشت:

کویتی ها از پنج شنبه ها به وحشت افتاده اند. این روزی است که تازه ترین فهرست شهروندانی که از تابعیتشان توسط امیر، شیخ مشعل الصباح، سلب شده منتشر می شود. ناظران حقوق بشر می گویند او از ماه مه 2024 بیش از 70 هزار نفر و همراهانشان—حدود 16٪ کویتی ها—را از تابعیت محروم کرده است. آنها همچنین دسترسی به مشاغل دائمی دولتی، خدمات بهداشتی رایگان و حق مالکیت خانه ها و کنترل شرکت ها را از دست می دهند. کویتی ها می گویند چنین تحقیر شدیدی سبب شده برخی دست به خودکشی بزنند.

در ادامه این مطلب آمده است: کویت تنها نیست. کشورهای خلیج فارس با یک چشم انداز استراتژیک نگران کننده روبه رو هستند: ایران و شبه نظامیانش در عراق به آنها موشک شلیک کرده اند؛ کنترل تنگه هرمز توسط تهران صادرات نفت و گاز را محدود کرده؛ حمایت آمریکا کمتر قابل اتکا به نظر می رسد؛ و مدل کسب وکارشان در خطر است. ناتوان از غلبه بر این تهدیدها، حکام خلیج فارس به نظر می رسد می خواهند نشان دهند که در خانه همچنان قدرتمند هستند. تحت پوشش جنگ، آنها تدابیر اضطراری شبیه حکومت نظامی را اعمال کرده اند. در سراسر خلیج فارس، ده ها هزار نفر تابعیت خود را از دست داده یا اخراج شده اند. بیش از 1000 نفر بازداشت شده اند، از جمله مهاجرانی در امارات متحده عربی که به اتهام فیلمبرداری از حملات موشکی دستگیر شدند. در آوریل، کویت معیارهای تابعیت را سخت تر کرد. شیخ مشعل آن را پاکسازی ملی نامیده است.

تمام کشورهای خلیج فارس به جز عمان، شیعیان خود را به عنوان ستون پنجم بالقوه تلقی کرده اند. امارات، که میزبان صدها هزار ایرانی است، بیمارستان ها، مدارس و باشگاه های ایرانی را تعطیل کرده است. شهروندان ایرانی در بازگشت با مشکل مواجه شده اند. یک عضو خاندان سلطنتی کویت می گوید: ما باید برای جمعیت خود ناامید باشیم، با توجه به خروج گسترده خارجی ها در طول جنگ. آنها نمی بینند که ما داریم جمعیت خود را از دست می دهیم. یک مقام امنیتی ناراضی صریح تر است: مثل این است که سرطان کل کویت را گرفته است. همه ما مظنون هستیم.

حتی پیش از جنگ، شیخ مشعل جایگاه کویت به عنوان یک استثنا در میان حکومت های خودکامه خلیج فارس را رها کرده بود. در مه 2024، او پارلمان منتخب، که از سال 1938 وجود داشت، را معلق کرد. از آن زمان، او با فرمان حکمرانی کرده است. اما از زمان آغاز جنگ، او سختگیرتر شده است. برنامه های گفت وگو ممنوع شده اند. دیوانیه ها—محافل گفت وگو در کویت—بسته شده اند. محدودیت های رسانه ای حتی شامل گروه های واتس اپ سه نفره و بیشتر هم می شود. انتخابات شهری لغو شده اند. یک استاد دانشگاه می گوید: ما تبدیل به یک دیکتاتوری شده ایم.

برخی تحلیل گران امنیتی خلیج فارس نگران هستند که این پاکسازی می تواند ثبات کشورهای کوچک تر منطقه را تهدید کند. این کشورها ثروتمند هستند اما جمعیت کمی دارند و نرخ زاد و ولد پایین است. همسایگان بزرگ تر—ایران، عراق و عربستان—در کنار آنها قرار دارند. افرادی که تابعیتشان لغو شده اند شامل زنان خارجی که با کویتی ها ازدواج کرده اند، مدیران نفت و بانک، و سفیر کویت در بریتانیا هستند. معیارهای مداوم و متغیر سلب تابعیت نگران کننده است. یک فعال جامعه مدنی بی تاب می گوید: چرا باید جانم را برای کشوری فدا کنم که فقط مرا بیگانه می کند؟ یک ژنرال بازنشسته که کویتی ها را علیه اشغال عراق در 1991 بسیج کرده بود، موافق است: دیگر مطمئن نیستم همه حاضر باشند برای کشور بجنگند.

فشار بر شیعیان و ساکنان ایرانی بلندمدت، احساسات فرقه ای که پیش تر در حال کاهش بود را دوباره زنده کرده است. امارات مساجد شیعیان را بسته و ده ها شیعه، از جمله حداقل دو مقام، را به اتهام عضویت در یک گروه تروریستی شیعه بازداشت کرده است. بسیاری از شیعیان تلاش می کنند وفاداری خود را نشان دهند، عکس های پروفایل شبکه های اجتماعی خود را با تصاویر حاکمانشان جایگزین کرده و حلقه های بزرگ نقره ای دست خود را کنار گذاشته اند. اما تلاش آنها بی فایده بوده است. یک افسر ارشد در کویت می گوید صدها شیعه در دستگاه های امنیتی تنزل رتبه یافته اند.

پویش حکام علیه جمعیت شیعه خود با فشار یک ایران جسورانه همزمان شده است. شیعیان بحرین مراسم سوگواری برای آیت الله علی خامنه ای، رهبر فقید ایران، برگزار کردند. شیعیان سنتی که طرفدار جدا کردن دین از سیاست هستند، شکایت دارند که اکنون فعالان طرفدار ایران بر امور تسلط یافته اند.

عمان متفاوت است و روابط خود را با ایران دنبال می کند. این کشور تلاش دارد در دریافت عوارض از عبور کشتی ها از هرمز با ایران شریک شود. عمان تنها کشور خلیج فارس است که پروازهای روزانه به ایران را حفظ کرده است.

عمان امیدوار است با موقعیت خود به عنوان یکی از تنها دو کشور خلیج فارس که کاملاً به تنگه وابسته نیست و با کنار زدن امارات به عنوان مهم ترین گذرگاه تجاری منطقه، بهره برداری کند. خوشحال است که مهاجران، از جمله ایرانی ها از امارات و قطر، به آنجا نقل مکان می کنند. سیستم سیاسی آن همچنان خودکامه است، اما بر خلاف دیگران، سیاست هویتی را کنار گذاشته است. بازار سهام عمان طی یک سال گذشته بهتر از سایر کشورهای منطقه عمل کرده است. یک تاجران قهوه ایرانی که اخیراً دفتر منطقه ای خود را به مسقط، پایتخت منتقل کرده می گوید: روزهای دبی به پایان رسیده است. حالا نوبت عمان است.