به نقل از فرادید، این دو سکه به مجموعه 933 سکه ای خواهند پیوست که در سال 2020 کشف شدند و قرار است برای نخستین بار از ماه ژوییه در موزه به نمایش گذاشته شوند.

کلر ویلتس متصدی موزه گفت هدف از دفن این گنجینه همچنان ناشناخته است، اما احتمال دارد این سکه ها به عنوان پیشکشی برای خدایان یا به عنوان خراجی برای جولیوس سزار دفن شده باشند.

کارشناسان برای حل این معما، حفاری تازه ای را به مؤسسه Archaeology South-East سپردند. هدف از این کاوش، یافتن سرنخ هایی درباره نحوه دفن این گنجینه بود.

یک گروه دو نفره، گودالی به ابعاد دو متر در دو متر حفر کرد تا شواهد بیشتری درباره محل دفن سکه ها به دست آورد. در میانه حفاری، راب کالوم، باستان شناس ارشد، دو سکه جدید را از میان گل و لای بیرون آورد.

بررسی ها نشان داد این دو سکه از همان نوع وَدِن چیس هستند که در میان سکه های کشف شده قبلی نیز دیده می شدند. روی این سکه ها نقش اسب و تاج گل حک شده است.

با وجود اهمیت این کشف، حفاری های جدید هیچ اطلاعات تازه ای درباره علت دفن گنجینه یا شرایط پیرامون آن ارائه نکرد. ویلتس گفت: اگرچه پیدا شدن این سکه های اضافی بسیار هیجان انگیز است، اما به نظر می رسد محل کشف گنجینه گریت بدو هنوز همه رازهای خود را فاش نکرده است .

او افزود: از آنجا که در حفاری اخیر هیچ مدرک دیگری به دست نیامد، پرسش درباره اینکه چرا این حجم عظیم از سکه های اواخر عصر آهن دفن شد و هرگز بازیابی نشد، فعلاً همچنان یک معمای بزرگ باقی خواهد ماند .

این سکه ها پس از کشف، از سوی مقام قضایی مربوطه به عنوان گنجینه ثبت شدند و سپس در ماه آوریل توسط موزه چلمزفورد خریداری شدند.

این گنجینه بیش از دو هزار سال در زیر خاک باقی مانده بود تا اینکه جوینده آماتوری به نام شان وود آن را پیدا کرد. با این حال، او مجوز جست وجو در زمین خصوصی را نداشت و همچنین کشف خود را طبق قانون به مقام مسئول گزارش نکرد.

وود در آوریل 2021 در دادگاه چلمزفورد به سرقت 22 استاتر طلایی و یک ربع استاتر و همچنین نقض قانون گنجینه سال 1996 اعتراف کرد. او به پرداخت جریمه محکوم شد و دستگاه فلزیابش نیز ضبط شد.