میراث کهن تولید ابریشم از کرم ابریشم، که قدمتی چند هزار ساله دارد و در بسیاری از مناطق ایران بخصوص در مناطق روستایی نظیر استان مازندران در (شهرستان های سوادکوه و سوادکوه شمالی) و در خراسان شمالی (شهرستان راز و جرگلان) همچنان انجام می شود و علاقه مندان خاص خود را دارد.

منطقه لفور سوادکوه شمالی با شهرت دیرینه اش در نوغانداری، امسال نیز شاهد تولید قابل توجه "پیله تر" توسط نوغانداران روستاهای این منطقه، از جمله روستای بورخانی، بوده است که حاصل آن، تولید نخ های ابریشم با کیفیت است.

در سال 1404، نوغانداران شهرستان سوادکوه شمالی موفق به تولید 7 هزار و 500 کیلوگرم پیله کرم ابریشم شدند. این میزان تولید، درآمدی بالغ بر 3 میلیارد و 500 میلیون تومان را برای این تولیدکنندگان به ارمغان آورده است.

منطقه لفور نه تنها به عنوان مرکز تولید "پیله تر" ثبت ملی شده است، بلکه در گذشته از وجود کارخانه رنگرزی و نخ ریسی نیز بهره مند بوده که این امر خود انگیزه ای برای تولیدکنندگان محسوب می شد.

در گذشته های دور، زنان روستا با مهارت سنتی خود، پیله ابریشم را به نخ تبدیل می کردند، اما امروزه بیشتر این پیله ها به جهاد کشاورزی یا مراکز خریدار پیله فروخته میشوند.

بهترین زمان برای آغاز تولید و پرورش کرم ابریشم اوایل بهار، هم زمان با رویش برگ های تازه درخت توت است. برای موفقیت در این کار، کرم ها باید در اتاقی تمیز، آرام، به دور از نور مستقیم و جریان باد نگهداری شوند، به طوری که دمای محیط بین 23 تا 28 درجه سانتی گراد و رطوبت آن کاملاً متعادل و به دور از نم و بخار باشد.

تغذیه این کرم ها منحصراً برگ تازه و تمیز درخت توت است که باید به ویژه در سنین اولیه رشد، شسته، خشک و خرد شود.

کرم ابریشم طی یک دوره 30 تا 35 روزه، پنج مرحله رشدی را پشت سر می گذارد که بین هر مرحله با پوست اندازی همراه است و در این زمان نباید آن ها را جابه جا کرد یا به آن ها غذا داد. پس از رسیدن به رشد کامل و هنگام آماده شدن برای تنیدن، باید بستر مناسبی شامل شاخه، کاه، نی یا کارتن های سوراخ دار در اختیار کرم ها قرار داد تا طی 3 تا 5 روز پیله های خود را تکمیل کنند و آماده برداشت شوند.