به گزارش ورزش سه، تیم ملی کره جنوبی در نخستین دیدار تدارکاتی خود پیش از جام جهانی ۲۰۲۶ با نتیجه قاطع ۵ بر صفر از سد ترینیداد و توباگو گذشت؛ مسابقه‌ای که ستاره اصلی آن کسی نبود جز سون هیونگ مین. کاپیتان کره‌ای‌ها در نیمه نخست دو بار دروازه حریف را باز کرد تا نشان دهد همچنان مهره اول تیمش در مسیر جام جهانی است.

در هفته‌های گذشته برخی رسانه‌ها و کارشناسان درباره افت احتمالی سون و ورود او به دوره موسوم به افت ناشی از افزایش سن صحبت می‌کردند. این در حالی بود که او در فصل جاری لیگ MLS آمریکا هنوز موفق به گلزنی نشده و تنها ۹ پاس گل برای تیمش ثبت کرده بود. با این حال سون در اولین آزمون جدی ملی، تمام این تردیدها را کنار زد.

او پیش از مسابقه گفته بود از نظر بدنی در شرایط خوبی قرار دارد و اگر به موفقیت تیم فکر کند، گل‌ها نیز از راه خواهند رسید. اتفاقی که خیلی زود در زمین مسابقه رخ داد. نکته جالب اینکه او در این دیدار پیراهن شماره هفت را بر تن نداشت و با پیراهن شماره سیزده به میدان رفت.

سون در دقیقه ۴۰ قفل دروازه ترینیداد و توباگو را شکست. ارسال دقیق و بلند کیم جین گیو به سمت راست محوطه جریمه رسید و کیم مون هوان با کنترل مناسب توپ را در موقعیت خوبی قرار داد. سون نیز با یک فرار سریع از پشت مدافعان و ضربه‌ای دقیق با پای راست، گل نخست مسابقه را به ثمر رساند.

تنها سه دقیقه بعد، کره جنوبی صاحب یک ضربه پنالتی شد؛ پنالتی‌ای که با حرکت هجومی بائه جون هو به دست آمد. سون پشت توپ قرار گرفت و با وجود تشخیص جهت ضربه توسط دروازه‌بان حریف، توپ را با قدرت به گوشه دروازه فرستاد تا دومین گل شخصی خود و دومین گل کره را ثبت کند.

نکته جالب اینکه سون در این مسابقه برای جلوگیری از افشای برخی برنامه‌های تاکتیکی تیم ملی، پیراهن شماره ۱۳ را بر تن داشت، اما عملکردش یادآور همان ستاره همیشگی شماره ۷ کره جنوبی بود؛ بازیکنی که سال‌ها بار هجومی تیم ملی کشورش را بر دوش کشیده است.

این دو گل نخستین گل‌های ملی سون پس از حدود شش ماه بود. او آخرین بار در نوامبر سال گذشته و در دیدار مقابل بولیوی موفق به گلزنی شده بود. حالا تعداد گل‌های ملی او به ۵۶ گل رسیده و تنها دو گل با رکورد تاریخی ۵۸ گل چابوم کون، اسطوره فوتبال کره جنوبی، فاصله دارد.

در شبی که کره جنوبی با پنج گل پیروز شد، نمایش درخشان کاپیتان بیش از هر چیز دیگری به چشم آمد. سون نه تنها نگرانی‌ها درباره افت فنی خود را از بین برد، بلکه این پیام را نیز به رقبا فرستاد که برای جام جهانی هنوز باید روی توانایی‌های یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های تاریخ فوتبال آسیا حساب ویژه‌ای باز کنند.