‏به گزارش ورزش سه، پاری‌سن‌ژرمن با غلبه بر آرسنال در فینال دراماتیک بوداپست به یک دوگانه با‌شکوه در این فصل دست یافت. دوگانه از دو نظر. یکی دو گانه امسال یعنی قهرمانی لیگ یک و چمپیونزلیگ و یکی دو گانه دو ساله. دو سال پیاپی فتح اروپا.

مسیر مدافع عنوان قهرمانی در این رقابت‌ها شبیه سوار شدن به یک ترن هوایی بود، پر از بیم و امید بود. سفری که با تردیدهای فراوان آغاز شد اما در نهایت با یک اوج‌گیری خیره‌کننده ختم شد تا آن‌ها برای دومین سال پیاپی جام گوش‌دراز را به هواداران‌شان و به کل ملت فرانسه هدیه دهند.

در این یادداشت نگاهی می‌اندازیم به ایستگاه‌های این مأموریت تاریخی که در نهایت منجر به حک شدن ستاره دوم روی پیراهن پاریس شد.

‏بارسلونا ۱-۲ پاری‌سن‌ژرمن (۹ مهر): اولین جرقه در نوکمپ

‏پاریسی‌ها پس از پیروزی قاطع چهار بر صفر مقابل آتالانتا در گام نخست، با شخصیتی جدید و به عنوان یک مدعی جدی وارد بارسلون شدند. حریف آبی‌اناری با گل اولی که در نوکمپ زد جو را سنگین کرد اما پاری‌سن‌ژرمن تسلیم نشد و با گل ثانیه‌های پایانی گونسالو راموس یک پیروزی ارزشمند را در مرحله گروهی جشن گرفت تا خط و نشانی جدی برای رقبا بکشد. تصویر ثبت شده از این مسابقه شادی بی‌حد راموس را پس از باز کردن دروازه بارسا نشان می‌دهد.

‏پاری‌سن‌ژرمن 2-1 بایرن مونیخ (۱۳ آبان): آغاز روزهای تیره

‏شاگردان لوئیس انریکه پس از سه پیروزی پیاپی از جمله برد درخشان 7 بر 2 در زمین بایر لورکوزن، با اعتماد به نفس کامل در پارک دو پرنس میزبان بایرن مونیخ بودند. این مسابقه اما به یک کابوس تبدیل شد و پاریس نه تنها بازی را واگذار کرد، بلکه عثمان دمبله و اشرف حکیمی را هم به دلیل مصدومیت از دست داد. تکل خشن لوئیس دیاز روی پای مدافع مراکشی یکی از تلخ‌ترین تصاویر این شب بود. شبی که پاریسی‌ها خیلی تلاش کردند زود فراموشش کنند.

‏پاری‌سن‌ژرمن ۲-۲ موناکو (۶ اسفند): فرار بزرگ از تله فرانسوی

‏پس از برتری مقابل تاتنهام، پاریس در اواخر مرحله گروهی دچار افت شد و با شکست مقابل اسپورتینگ و تساوی برابر بیلبائو و نیوکسل، از جمع هشت تیم برتر جا ماند تا مجبور شود راهی مرحله پلی‌آف شود. در تقابل با موناکو، پاریسی‌ها هم در بازی رفت و هم در بازی برگشت عقب افتادند اما ذهنیت برنده تیم به کمک آن‌ها آمد تا با درخشش و گلزنی مارکینیوش در مجموع راهی مرحله بعد شوند. تصویر فریادهای کاپیتان تجسم عینی این صعود سخت بود.

‏پاری‌سن‌ژرمن 2-5 چلسی (۲۰ اسفند): بازی تحول و اوج‌گیری

‏در دیدار رفت مرحله یک‌هشتم نهایی، پاریس به دنبال اثبات این بود که برای دفاع از تاج و تخت خود آمادگی کامل دارد. در حالی که بازی تا اواسط نیمه دوم با تساوی دو بر دو دنبال می‌شد، آتش‌بازی بیست دقیقه‌ای پاریس آغاز شد و آن‌ها سه گل پیاپی به ثمر رساندند که دو گل آن سهم خویچا کواراتسخلیا بازیکن تعویضی بود تا مسیر صعود هموار شود.

‏لیورپول 2-0 پاری‌سن‌ژرمن (۲۵ فروردین): فتح دوباره آنفیلد

‏پاریس پس از پیروزی دو بر صفر در بازی رفت مرحله یک‌چهارم نهایی راهی لیورپول شد. یک سال پس از حذف قرمزها در ضربات پنالتی، آنفیلد بار دیگر میزبان این نبرد تکراری بود. پاری‌سن‌ژرمن با یک نمایش مستحکم و به لطف دبل تماشایی برنده توپ طلا عثمان دمبله، بار دیگر به ماجراجویی اروپایی لیورپول پایان داد تا برای دومین سال پیاپی راهی نیمه‌نهایی شود.

‏پاری‌سن‌ژرمن 4-5 بایرن مونیخ (۸ اردیبهشت): جنون تاریخی در پاریس

‏رویارویی مجدد با بایرن مونیخ یک مسابقه تاریخی و بی‌نظیر بود. در تقابل با ماشین گلزنی باواریایی‌ها و درخشش مایکل اولیسه، پاریس با چنگ و دندان ایستادگی کرد. پس از دبل دمبله و پیش افتادن با نتیجه پنج بر دو، به نظر می‌رسید کار تمام است اما بایرن فاصله را کم کرد تا بازی برگشت در آلمان با تساوی یک بر یک به سود پاریس تمام شود و بلیت بوداپست رزرو گردد.

‏پاری‌سن‌ژرمن ۱-۱ آرسنال (3-4 در پنالتی‌ها، ۹ خرداد): ستاره دوم روی پیراهن، در اوج درام

‏در مسابقه فینال، آرسنال خیلی زود با گل هاورتز پیش افتاد اما مدافع عنوان قهرمانی در نیمه دوم با پنالتی دمبله کار را به تساوی کشاند. بازی در بوداپست به شدت گره خورد و در نهایت ضربات بی‌رحم پنالتی تکلیف را روشن کرد. در سمت پاریس تنها نونو مندس ضربه خود را از دست داد اما ضربه ابرچی ازه از دست رفت و گابریل هم توپ را به آسمان کوبید تا پاریس صاحب دومین ستاره اروپایی خود شود و جشن و پایکوبی مشترک ژائو نوس و لوئیس انریکه در آغوش یکدیگر، پایان‌بخش این فصل رویایی باشد.