به نقل از ایسنا، وال استریت در گزارشی اختصاصی نوشت: ریاض از ایالات متحده خواسته تا ابوظبی را برای توقف و پیوستن به تلاش های دیپلماتیک تحت فشار قرار دهد.
افراد مطلع همچنین گفتند، امارات متحده عربی از روزهای اولیه جنگ علیه ایران ده ها حمله هوایی علیه ایران انجام داد که تا روز پس از اعلام آتش بس آوریل ادامه یافت.
گستردگی این حملات گواه دیگری بر تمایل روزافزون امارات برای محافظت از آنچه منافع استراتژیک خود می داند، است و آن را از برخی از همسایگانش در منطقه خلیج فارس که رویکرد بسیار محتاطانه تری نسبت به تهدید ایران اتخاذ کرده اند، متمایز می کند.
این افراد مطلع همچنین اعلام کردند، این حملات با هماهنگی ایالات متحده و اسراییل انجام شده است که هر دو اطلاعات را ارائه داده اند. این حملات شامل اهدافی در جزایر قشم و ابوموسی در تنگه هرمز، بندرعباس، پالایشگاه نفت در جزیره لاوان در خلیج فارس و مجتمع پتروشیمی عسلویه است.
حمله به عسلویه که با همکاری اسراییل انجام شد، واکنش های بین المللی قابل توجهی را به دنبال داشت و باعث شد ایالات متحده از اسراییل بخواهد حمله به تاسیسات انرژی را متوقف کند.
کشورهای حوزه خلیج فارس پیش از جنگ علیه ایران اعلام کردند که اجازه نمی دهند از حریم هوایی یا پایگاه هایشان برای حملات استفاده شود. اما برخی از آنها پس از شروع جنگ تغییر رویه دادند.
مقامات خلیج فارس گفته اند که شیخ محمد بن زاید، رییس امارات متحده عربی اوایل جنگ، پس از آنکه محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی از شرکت در اقدامات نظامی هماهنگ علیه ایران خودداری کرد، از او ناامید شد.
این ناامیدی ها، شکاف فزاینده بین دو قدرت خلیج فارس را که از قبل برای نفوذ بر دریای سرخ در دو جبهه مخالف درگیری ها در سودان و یمن رقابت می کردند، تشدید کرد. امارات متحده عربی ماه آوریل از اوپک خارج شد و این گروه به رهبری عربستان سعودی را تنها گذاشت و متعهد شد که روابط امنیتی خود را با ایالات متحده و اسراییل دو برابر کند.
علاوه بر این حملات، امارات متحده عربی از پیش نویس قطعنامه ای در سازمان ملل متحد حمایت کرد که در صورت لزوم استفاده از زور را برای شکستن تسلط ایران بر آبراه استراتژیک تنگه هرمز مجاز می دانست.