حسین شریعتمداری در یادداشتی در روزنامه کیهان نوشت:  آمریکا اعلام کرده است که از محاصره دریایی به عنوان یک اهرم فشار برای مقابله با بسته شدن تنگه هرمز استفاده می‌کند! این اقدام غیرقانونی که ترامپ بدون پرده‌پوشی و با وقاحت تمام از آن با عنوان دزدی دریایی 

یاد می‌کند، در حالی است که برخی از خبرگزاری‌های خارجی ادعا می‌کنند یکی از محورهای پیشنهادی آمریکا در مذاکرات جاری «لغو محاصره دریایی در مقابل گشایش تنگه هرمز» است که ظاهراً با مخالفت جدی تیم مذاکره‌کننده کشورمان روبه‌رو شده است. درباره این «نامعادله» که باید آن را یکی دیگر از انواع زورگویی‌های آمریکا تلقی کرد، گفتنی است که؛

الف‌- تنگه هرمز بخشی از آب‌های سرزمینی کشورمان است و بر اساس قوانین پذیرفته‌شده بین‌المللی و از جمله، مواد 14 تا 23 کنوانسیون 1958 ژنو و مواد 17 تا 37 کنوانسیون 1982 جاماییکا، تعیین رژیم حقوقی حاکم بر این آبراهه حق طبیعی و مسلم جمهوری اسلامی ایران است.

ب‌- در هر دو کنوانسیون یاد شده آمده است، کشوری که تنگه در آب‌های سرزمین آن قرار دارد، می‌تواند از عبور کشتی‌هایی که منافع ملی کشور صاحب آبراهه را به خطر می‌اندازند، جلوگیری کند.

ج‌- در بند 4 از ماده 14 و بند یک از ماده 16 کنوانسیون 1958 ژنو، تاکید شده است که تشخیص بی‌ضرر بودن عبور کشتی‌ها از آبراهه برعهده کشور ساحلی آبراهه است.

با توجه به مفاد کنوانسیون‌های یاد‌شده اِعمال حاکمیت بر تنگه هرمز حق قانونی جمهوری اسلامی ایران است و ربطی به جنگ ندارد اگرچه متاسفانه تا قبل از شروع جنگ از این حق طبیعی و قانونی خود استفاده نمی‌کردیم.

2- و اما، محاصره دریایی ایران از سوی آمریکا نه فقط یک اقدام غیرقانونی، بلکه جنایت جنگی است و همان‌طور که رییس‌جمهور پلید و درنده‌خوی آمریکا اعتراف کرده است یکی از انواع «دزدی دریایی» است. بنابراین بدیهی است که این دزدی دریایی نمی‌تواند و نباید با اِعمال حاکمیت ایران بر تنگه هرمز همسو تلقی شود و مابه‌ازای آن دست کشیدن ما از حاکمیت بر تنگه هرمز باشد!

3- دست ایران برای شکست محاصره دریایی و دست کشیدن آمریکا از این دزدی دریایی بسته نیست. پاشنه آشیل این «نامعادله»، بستن تنگه باب‌المندب به روی کشتی‌های تحت مالکیت کشورهای متخاصم و شناورهای حامل نفت یا کالای تجاری برای این کشورهاست. باب‌المندب یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های دریایی جهان است که دریای سرخ را به خلیج عدن و سپس اقیانوس هند متصل می‌کند. این تنگه میان شاخ آفریقا و شبه‌جزیره عربستان قرار دارد و از نظر ژئوپولیتیکی و اقتصادی اهمیت بسیار بالایی دارد. باب‌المندب یکی از شاهراه‌های اصلی تجارت جهانی است. بخش بزرگی از نفت و گاز خلیج‌فارس، انتقال کالاهای آسیایی به اروپا و تجارت میان آسیا و مدیترانه از این تنگه عبور می‌کند. جبهه مقاومت یمن بارها برای بستن باب‌المندب به روی کشتی‌های نفتی و تجاری کشورهای متخاصم و همپیمان و همسو با آن‌ها اعلام آمادگی کرده است و در این میدان تجربه مثال‌زدنی و موفقی نیز دارد. مگر محاصره دریایی ایران در پروتکل‌های بین‌المللی آمده است؟ که بستن باب‌المندب نیامده باشد؟!

کیهان