به گزارش "ورزش سه"، بوداپست، پایتختی که با استادیومی خیره‌کننده و خیابان‌هایی پر از شور و هیجان، خود را به عنوان یکی از قطب‌های ورزشی قاره معرفی می‌کند. اما آنچه در نگاه اول دیده نمی‌شود، تغییرات بنیادین و ساختاری است که فوتبال مجارستان در ۱۵ سال گذشته پشت سر گذاشته است.

مجارستان تحت رهبری ویکتور اوربان، با عبور از ورزشگاه‌های فرسوده و باشگاه‌های ورشکسته، زیرساخت‌های خود را به شکلی خیره‌کننده بازسازی کرد. 

میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری دولتی در استادیوم‌ها و آکادمی‌ها، محیط فوتبال را مدرن کرد، هرچند که همزمان بحث‌های تندی را درباره پایداری مالی و دخالت سیاست در ورزش برانگیخت. اکنون در حالی که بوداپست آماده میزبانی از جدال بزرگ آرسنال و پاری‌سن‌ژرمن است، این کشور ترکیبی از موفقیت‌ها و تناقض‌های این دوران را به نمایش می‌گذارد.

در سال ۲۰۱۰، زمانی که اوربان به قدرت بازگشت، فوتبال مجارستان در وضعیت وخیمی بود. او با درک فرصت‌های فرهنگی و سیاسی فوتبال، سرمایه‌گذاری عظیمی را آغاز کرد که ثمره آن صعود به سه دوره پیاپی جام ملت‌های اروپا و ظهور ستاره‌هایی نظیر دومینیک سوبوسلای بود. 

با این حال، منتقدان معتقدند که این موفقیت‌ها گاهی مشکلات عمیق در توسعه بازیکنان جوان را پنهان کرده است. برای مثال، آکادمی «پوشکاش» که در روستای زادگاه اوربان بنا شده، علیرغم هزینه سنگین، بیشتر به بازیکنان خارجی متکی بوده است.

با وجود تمام اختلاف‌نظرها، ورزشگاه «پوشکاش آرنا» به عنوان نماد این تحول، مورد تحسین همگان است. این استادیوم که با بودجه عمومی ساخته شده، اکنون به یکی از معتبرترین ورزشگاه‌های مدرن اروپا تبدیل شده و پس از میزبانی موفق از سوپرجام اروپا و فینال لیگ اروپا، اکنون آماده بزرگترین رویداد باشگاهی جهان است.

نکته طنزآمیز اینجاست که اوربان، معمار اصلی این پروژه‌ها، درست پیش از برگزاری این فینال بزرگ قدرت را واگذار کرد. 

پیتر مگیار، رقیب او که در انتخابات اخیر پیروز شد، وعده داده است که شفافیت بیشتری در بودجه‌های ورزشی ایجاد کند. صرف‌نظر از تغییرات سیاسی، فینال لیگ قهرمانان نقطه عطفی برای فوتبال مجارستان و سندی بر تغییرات شگرف این کشور از سال ۲۰۱۰ تاکنون است. در این شب، بوداپست نه تنها مرکز فوتبال اروپا، بلکه ویترین تحولی خواهد بود که تمام قاره آن را نظاره می‌کند.