به گزارش "ورزش سه"، کاسیاس در برنامه یوتیوبی خود، میزبان گوتی بود. هم‌تیمی سابق او و بازیکن پیشین رئال مادرید، در صحبت درباره گذشته و حال این تیم مادریدی هیچ ابایی از ابراز عقیده نداشت.

گوتی درباره ورودش به رئال مادرید می‌گوید: «تو آدم باهوشی هستی، به همین خاطر با مادریدی‌ها مصاحبه می‌کنی. وقتی به رئال رسیدم، وضعیت سختی بود. مجبور بودم هر روز بعدازظهر از تورخون راهی تمرین شوم؛ یکی از والدینم مجبور شد کار بعدازظهر خود را رها کند تا من بتوانم به تمرین بروم. اشتیاق زیادی وجود داشت، اما برای پدر و مادرم یک دردسر بزرگ بود. سال‌های سختی برای آن‌ها بود. ما پول زیادی نداشتیم و چیزهای زیادی را از دست دادیم. زمان‌هایی بود که واقعاً روزگار سختی را گذراندم. با اولین دستمزدم برای آن‌ها یک ماشین و یک خانه خریدم.»

بهترین و بدترین بخش حضور در رئال: «سوت‌های اعتراضی شدید زیادی را به یاد می‌آورم و همین‌طور رفتارهایی از خودم که با سکوها روبرو می‌شدم. فکر می‌کنم دوباره آن کارها را تکرار می‌کردم، چون معتقدم نباید بازیکنان را هو کرد، هرچند برای هواداران مادریدی احترام زیادی قائلم. بهترین خاطره‌ای که دارم، لالیگای کاپلو است؛ همان لالیگای کامبک‌ها.»

انتقاداتی که از او می‌شد: «وقتی تیم عقب بود و می‌توانستم نتیجه را تغییر دهم، برایم لذت‌بخش بود. وقتی در حالی وارد زمین می‌شدم که تیم ۴-۰ جلو بود، شاید کمتر به بازی اهمیت می‌دادم. من نیازی به دویدن نداشتم. اگر ۱۵ سال در بارسا حضور داشتم، داستان شکل دیگری رقم می‌خورد. بارسا هم‌خوانی بیشتری با آکادمی دارد. من بازیکن خوبی بودم اما در رئال بازیکنان بزرگی در پست من بازی می‌کردند. نه باشگاه و نه مربیان ۱۰۰ درصد به من اعتماد نداشتند. اگر بازیکن خارجی بودم، پول بیشتری درمی‌آوردم و بیشتر بازی می‌کردم. مربی‌ای که بیشترین اعتماد را به من داشت شوستر بود و بدترین دورانم با دل بوسکه رقم خورد؛ او با من منصف نبود.»

احتمال جدایی زودهنگام: «فقط یک بار به رفتن نزدیک شدم، زمانی که میلان مرا می‌خواست. من به تیمی که برای جام‌ها نمی‌جنگید، نمی‌رفتم. تنها به میلان نزدیک شدم و به همین دلیل سال‌های زیادی در رئال ماندم.»

آکادمی رئال و بارسا: «به آکادمی رئال آن محبتی که نیاز دارد، ابراز نمی‌شود. ترجیح داده می‌شود که پول زیادی برای بازیکنان خارجی خرج شود. به عنوان یک هوادار مادریدی دوست دارم بازیکنان بومی بیشتری را در تیم ببینم. بارسا بیشتر روی آکادمی شرط‌بندی می‌کند. در این زمینه به آن‌ها حسادت می‌کنم.»

رئال مادرید فعلی: «رئال را بسیار سینوسی و بی‌ثبات می‌بینم. این تیم مرا به یاد دوران کهکشانی‌ها می‌اندازد؛ بازیکنان بزرگ، اما بدون شاکله تیمی. برای من اخراج ژابی یک غافلگیری بود. او یک شرط‌بندی ۵ ماهه یا یک‌ساله نبود، بلکه مربی‌ای برای آینده به شمار می‌رفت. قطعاً اتفاق عجیبی در رختکن رخ داد که در نهایت به اخراج او ختم شد. او کارش را خیلی خوب انجام می‌داد. این تصمیم عجولانه بود. اتفاقی بسیار بزرگ و جدی رخ داد. چه چیزی در رئال کم نیست؟ آن‌ها می‌توانند یک بازی عالی یا یک بازی بسیار بد ارائه دهند. این تیم در بسیاری از زمینه‌ها کمبود دارد. گل‌های زیادی دریافت می‌کند و تمام بار دفاعی روی دوش وینی یا امباپه می‌افتد. این تیم کار زیادی پیش رو دارد.»

درباره گولر: «امیدوارم گولر شبیه گوتی نشود. او کیفیت بالا و پاس‌های فوق‌العاده‌ای دارد، اما همین حرف‌ها درباره گوتی هم زده می‌شد. به نفع او نیست که با من مقایسه شود. برنابئو این سبک بازیکنان را دوست دارد، اما وقتی اوضاع بد پیش می‌رود، آن‌ها بیش از همه در معرض انتقاد قرار می‌گیرند.»

کمبود بازیکنان ملی‌پوش: «دوست دارم بازیکنان اسپانیایی بیشتری وجود داشته باشند چون این موضوع گروه را قوی‌تر می‌کند. این یکی از چیزهایی است که از دست رفته است. وقتی وارد رختکنی می‌شوی که بازیکنانی از تمام نقاط جهان در آن حضور دارند، ساختن یک گروه منسجم سخت می‌شود. قبلاً خارجی‌ها به گروه ما ملحق می‌شدند، اما اکنون هرکس راه خودش را می‌رود.»

صحبت درباره اتلتی و بارسا: «من آنتی‌بارسا و آنتی‌اتلتیکو هستم. بارسا در حال حاضر جذاب‌ترین تیم برای تماشا کردن است. اتلتی تلاش می‌کند اما برایش سخت است که یک فصل کامل با رئال و بارسا بجنگد، هرچند اسکواد بزرگی دارد. آن‌ها با چولو بهتر رقابت می‌کنند. اتلتیکو خیلی به او مدیون است. وقتی به گذشته نگاه می‌کنند، دوران عدم رقابت یا حضور در دسته دوم را می‌بینند.»

درباره تیم ملی: «نمی‌دانم سرمربیان تیم ملی با من چه مشکلی داشتند. آن‌ها ذهنیتی از آنچه تو هستی برای خود می‌سازند و به همین دلیل مرا دعوت نمی‌کردند. وقتی چیزی نمی‌دانی، از زبان تو حرف می‌زنند. رفتن به تیم ملی آسان نبود، اما در مقاطعی شایستگی‌اش را داشتم و باید در یک جام جهانی یا جام ملت‌های اروپا حضور می‌یافتم.»

جام جهانی: «اسپانیا در میان مدعیان است، اما در نهایت مهم این است که چگونه به مسابقات می‌رسی. اگر تیم ملی را با بقیه مقایسه کنم، کامل‌ترین تیم است. از نظر کار تیمی آن‌ها را بهترین می‌بینم، اما قهرمانی در جام جهانی بسیار دشوار است.»

فوتبال امروزی: «اکنون به جای بازیکن، روبات ساخته می‌شود. آزادی عمل در آکادمی‌ها سلب شده است. دیگر بازیکن خلاقی وجود ندارد. به همین دلیل است که ما لامین یا وینیسیوس را خیلی دوست داریم. باید اجازه داد آن‌ها به خاطر عشق به فوتبال بازی کنند.»

رائول و آربلوا: «رائول زمان زیادی آنجا بود، پنج سال. در فوتبال بی‌عدالتی‌ها بیشتر از عدالت است و این اتفاق برای رائول هم رخ داد. من رفتم چون سولاری همچنان در کاستیا بود و من نمی‌خواستم در تیم جوانان بمانم. به آربلوا هم یک هندوانه دربسته (مسئولیت دشوار) دادند. در مقاطعی فکر کردم او از پس کار برمی‌آید. وقتی در کاستیا هستی، چاره‌ای نداری جز اینکه هدایت تیم اصلی را بر عهده بگیری؛ قطعاً زمان ایده‌آلی نبود.»