به گزارش "ورزش سه"، گاهی مرور یک مصاحبه قدیمی، تنها بازخوانی چند جمله از گذشته نیست؛ بیشتر شبیه باز کردن آلبومی است که در آن می‌شود مسیر یک چهره فوتبالی را از خداحافظی با زمین تا رسیدن به نیمکت مربیگری دید. گفت‌وگوی قدیمی علیرضا منصوریان در سال خداحافظی‌اش از فوتبال، از همین جنس است؛ مصاحبه‌ای که بخش زیادی از حرف‌های آن مربوط به فضای همان روزهاست و امروز شاید ارزش خبری مستقیم نداشته باشد، اما چند تکه مهم و جالب در آن دیده می‌شود: از پیش‌بینی آینده مربیگری خودش گرفته تا نگاهش به جانشینی امیر قلعه‌نویی در استقلال.

منصوریان در آن گفت‌وگو، در پاسخ به این سؤال که «فکر می‌کنی همین که علیرضا منصوریان بازیکن بزرگی بوده، مربی بزرگی هم می‌شود؟» جواب جالبی داده بود: «بازیکنان بزرگ زیادی بودند که مربی کوچکی شدند و بالعکس. اما من فکر می‌کنم اگر بازیکن بزرگی دانش مربیگری‌اش را بالا ببرد و در مدتی مناسب وارد گروه مربیان کشور شود، معمولاً چون استقلال گروه‌های رده‌ای دارد، مشکلات کمتر فاش می‌شود.» جمله‌ای که حالا بعد از گذشت سال‌ها، خواندنی‌تر شده؛ چون منصوریان واقعاً مسیر مربیگری را ادامه داد و بعدها روی نیمکت تیم‌هایی نشست که یکی از مهم‌ترین آن‌ها استقلال بود.

بخش جالب‌تر مصاحبه جایی است که از او درباره احتمال جانشینی قلعه‌نویی در استقلال سؤال می‌شود. منصوریان آن زمان با احتیاط جواب داده بود: «این حرف‌ها نیست. من اعتقاد دارم که به موقع فوتبال را کنار گذاشتم. هرچند دلم برای بازی تنگ می‌شود، مخصوصاً وقتی روی سکوها می‌نشینم یا از خانه بازی‌ها را از تلویزیون می‌بینم. گاهی فکر می‌کنم می‌توانستم دو سال دیگر بازی کنم، اما فاصله خوب و بد در فوتبال کم است. دوست نداشتم که مردم بگویند برای یک بازی خداحافظی برگشتم.» پاسخ منصوریان بیشتر از آنکه ادعای مستقیم برای نیمکت استقلال باشد، نشان می‌داد او خودش را برای فصل تازه‌ای از زندگی فوتبالی آماده می‌کند.

در همان مصاحبه، منصوریان درباره برنامه‌ریزی بلندمدت هم حرف زده و گفته بود: «سال اول را قطعاً سپری می‌کنم در کلاس دانش مربیگری. فکر می‌کنم این سبکی است که من باید با کار گذشته‌ام ادامه بدهم. بعد از اینکه به من سرویس خواهند داد، آن‌ها هم به تیم می‌رسند. می‌دانید من فکر می‌کنم فوتبالیست‌ها تنها آدم‌هایی در دنیا هستند که خوب و بد را خیلی زود حس می‌کنند.» این نگاه، بعدها در مسیر مربیگری او نمود پیدا کرد؛ هرچند مسیرش مثل بسیاری از مربیان ایرانی پر از فراز و نشیب بود.

یکی دیگر از بخش‌های خواندنی مصاحبه، جایی است که منصوریان از حضور در کلاس‌های مربیگری و حتی جزئیات لباس و خوابگاه بازیکنان آکادمی حرف می‌زند. او گفته بود با مسئولان آکادمی هماهنگ کرده تا بازیکنان «از دمپایی، کلاه، کوله و دستکش گرفته تا هر چیزی که نیاز باشد» را تحویل بگیرند و حتی اضافه کرده بود الگوی لباس چلسی، همان لباسی که لمپارد می‌پوشد، برای بازیکنان تهیه شود. این بخش شاید امروز کمی عجیب و بامزه به نظر برسد، اما نشان می‌دهد منصوریان از همان دوران خداحافظی، دغدغه جزئیات، آکادمی و ساختن مسیر مربیگری را داشت.

منصوریان بعدها همان رؤیایی را تجربه کرد که در آن مصاحبه با احتیاط درباره‌اش حرف می‌زد. او در ۱۱ خرداد ۱۳۹۵ به‌عنوان سرمربی استقلال انتخاب شد؛ البته نه جانشین مستقیم امیر قلعه‌نویی، بلکه جانشین پرویز مظلومی. حضور او روی نیمکت استقلال با امید و هیجان زیادی همراه بود، چون هواداران او را یکی از چهره‌های محبوب و احساسی تاریخ باشگاه می‌دانستند، اما دوران مربیگری‌اش در استقلال خیلی طولانی نشد و در ۲۹ شهریور ۱۳۹۶ پس از نتایج ضعیف از سمت خود استعفا داد.

با این حال، داستان منصوریان بعد از استقلال تمام نشد. او در فوتبال ایران روی نیمکت تیم‌های مختلفی نشست و در سال‌های اخیر تجربه تازه‌ای را در خارج از کشور آغاز کرد. اکنون اما منصوریان فصل تازه‌ای از مربیگری خود را بیرون از فوتبال ایران تجربه می‌کند. او در لیگ عراق هدایت الطلبه را برعهده دارد و پس از نتایج خوب با این تیم، قراردادش را برای سه فصل دیگر تمدید کرده است؛ اتفاقی که نشان می‌دهد حضورش در عراق فقط یک تجربه کوتاه‌مدت نبوده و مدیران الطلبه به ادامه همکاری با او اعتماد پیدا کرده‌اند. الطلبه از زمان حضور منصوریان روند مثبتی داشته و همین عملکرد باعث شد باشگاه عراقی برای ادامه مسیر و ساختن تیمی مدعی، قرارداد سرمربی ایرانی خود را تا پایان فصل ۲۰۲۹ تمدید کند.

در بریده‌های این مصاحبه قدیمی هم چند جمله هست که امروز معنای جالب‌تری پیدا می‌کند. منصوریان آن زمان درباره آینده مربیگری‌اش گفته بود دوست دارد کار را از آکادمی شروع کند، چون به اعتقادش مربیگری در پایه می‌تواند به او تجربه بدهد و حتی تأکید کرده بود «من به تحصیل و درس خواندن اعتقاد دارم.» او در بخش دیگری از گفت‌وگو به شوخی و جدی از جزئیات خوابگاه، لباس، دمپایی، کوله و حتی الگوی لباس چلسی برای بازیکنان آکادمی حرف زده بود؛ حرف‌هایی که شاید آن روزها بیشتر شبیه دغدغه‌های یک بازیکن تازه‌خداحافظی‌کرده به نظر می‌رسید، اما حالا که منصوریان سال‌هاست در مسیر مربیگری قدم زده، از استقلال تا لیگ عراق، نشان می‌دهد او از همان زمان ذهنش را برای ورود به دنیای مربیان آماده کرده بود.

این مصاحبه قدیمی حالا از یک زاویه دیگر جذاب است: منصوریان در روز خداحافظی، هنوز میان حسرت بازی و رؤیای مربیگری ایستاده بود. می‌گفت دلش برای فوتبال تنگ می‌شود، اما نمی‌خواهد آن‌قدر بماند که مردم بگویند برای یک بازی خداحافظی برگشته است. سال‌ها بعد، همان بازیکن محبوب و پرانرژی به نیمکت استقلال رسید، روزهای شیرین و تلخ را تجربه کرد، از استقلال رفت و حالا در فوتبال عراق دنبال ادامه مسیر است. شاید بهترین توصیف برای این برگ از تاریخ همین باشد: منصوریان آن روز از فوتبال خداحافظی کرد، اما فوتبال هیچ‌وقت از او خداحافظی نکرد.