یافتن اطلاعات به روز درباره هزینه آموزش خلبانان نیروی هوایی ایالات متحده دشوار است، اما می توان برآوردهای معقولی برای سال 2026 ارائه داد. آموزش خلبان یکی از پرهزینه ترین بخش های اداره یک نیروی هوایی است و بخش بزرگی از ساعات پروازی را به خود اختصاص می دهد. همچنین نیروی هوایی باید ناوگان بزرگی از هواپیماهای آموزشی تخصصی و شبیه سازها را برای آموزش مؤثر خلبانان جدید خود نگهداری کند.

آموزش ضعیف خلبانان و تعداد محدود خلبانان جنگنده با آموزش پیشرفته از جمله عواملی بودند که به شکست روسیه در دستیابی به برتری هوایی بر اوکراین در سال 2022 نسبت داده شدند. این وضعیت در چهار سال پس از آن نیز تغییر چندانی نکرده، زیرا از دست رفتن خلبانان باتجربه همچنان تأثیرگذار بوده است. هزینه آموزش صحیح خلبانان آن قدر بالاست که بسیاری از نیروهای هوایی با بودجه محدود قادر به انجام آن نیستند یا آن را به صورت ناقص انجام می دهند. حفظ یک مجموعه بزرگ از خلبانان نظامی با آموزش سطح بالا یکی از روش هایی است که نیروی هوایی آمریکا از طریق آن انعطاف پذیری ساختاری خود را تقویت می کند.

یکی از بهترین منابع برای برآورد هزینه آموزش خلبانان آمریکایی همچنان گزارش قدیمی تر Rand است که در سال 2019 منتشر شد و از داده های سال 2018 استفاده می کند. مؤسسه Rand یک اندیشکده و مرکز پژوهشی غیرانتفاعی آمریکایی در حوزه سیاست گذاری جهانی است. این گزارش نشان داد که هزینه آموزش یک خلبان جنگنده با صلاحیت پایه از 5.6 میلیون دلار برای خلبان F-16 Fighting Falcon تا 10.9 میلیون دلار برای خلبان F-22 Raptor متغیر است.

این گزارش همچنین نشان داد که آموزش خلبانان بمب افکن های راهبردی نیز بسیار پرهزینه است و از 7.3 میلیون دلار برای خلبان B-1B Lancer تا 9.7 میلیون دلار برای خلبان B-52 Superfortress متغیر خواهد بود. در مقایسه، آموزش خلبانان هواپیماهای ترابری مانند C-17 Globemaster III و C-130J Super Hercules بسیار ارزان تر است. هزینه آموزش خلبانان C-17 حدود 1.1 میلیون دلار و خلبانان Super Hercules حدود 2.5 میلیون دلار است.

Rand همچنین اعلام کرد که هزینه آموزش هر خلبان برای مأموریت های فرماندهی، کنترل، اطلاعات، نظارت و شناسایی (مانند RC-135) حدود 5.5 میلیون دلار است. یکی از نتایج مهم این تحلیل این بود که برای نیروی هوایی ایالات متحده، حفظ خلبانان پس از آموزش آن ها اهمیت زیادی دارد. یکی از چالش های اصلی نیروی هوایی، رقابت دائمی با بخش غیرنظامی است، جایی که دستمزد خلبانان معمولاً بالاتر است.

هزینه آموزش خلبانان احتمالاً از سال 2018 افزایش یافته که عمدتاً به دلیل تورم است. همچنین ممکن است این هزینه ها از نظر واقعی نیز افزایش یافته باشند، اما بدون انتشار گزارش جدید، ارزیابی دقیق آن دشوار خواهد بود. یکی از روش های برآورد هزینه فعلی آموزش خلبانان جنگنده، استفاده از ماشین حساب تورم اداره آمار کار آمریکا است. با این حال، شرکت McKinsey & Company اعلام کرده که نرخ تورم در حوزه دفاعی حدود 20 درصد بیشتر از نرخ تورم عمومی است.

بنابراین، هزینه های سال 2018 به دلار سال 2026 بر اساس شاخص CPI و همچنین تورم دفاعی تعدیل شده اند. این ارقام برآوردهای تقریبی قابل اتکا هستند و ممکن است با هزینه های واقعی تفاوت داشته باشند. از این داده ها مشخص است که آموزش خلبانان A-10 Warthog نسبتاً ارزان تر است، هرچند این هواپیما در حال خروج تدریجی از خدمت بوده و روند آموزش آن نیز به تدریج متوقف خواهد شد.

خلبانان جنگنده های پیشرفته نسل پنجم مانند F-22 و F-35 به طور قابل توجهی هزینه آموزش بالاتری دارند که تا حد زیادی قابل انتظار به نظر می رسد. ارزان ترین هواپیما برای آموزش خلبان F-16 است، که منطقی به نظر می رسد، زیرا این هواپیما به عنوان یک جنگنده کوچک تر، ارزان تر و با توانایی کمتر نسبت به F-15 طراحی شده است. با این حال، تفاوت قابل توجه هزینه بین آموزش خلبان جنگنده قدیمی تر F-15C Eagle و نسخه جدیدتر F-15E Strike Eagle نکته ای جالب و قابل توجه محسوب می شود.

نیروی هوایی ایالات متحده فقط برای جنگنده ها خلبان آموزش نمی دهد. خوشبختانه جدول مؤسسه Rand شامل هزینه آموزش خلبانان بمب افکن، ترابری، سوخت رسان و هواپیماهای تخصصی AWACS نیز می شود. هزینه آموزش خلبانان B-52 Superfortress تقریباً برابر با هزینه آموزش خلبانان B-2 Spirit است. این موضوع عجیب به نظر می رسد، زیرا هزینه هر ساعت پرواز B-2 Spirit بسیار بیشتر از B-52 است که نسبتاً ارزان تر محسوب می شود.

آنچه در جدول Rand واقعاً برجسته به نظر می رسد، این است که هزینه آموزش خلبانان C-5M Super Galaxy در سال 2018 تنها 1.4 میلیون دلار بوده است. C-5M بزرگ ترین هواپیمای نیروی هوایی ایالات متحده است و دومین هواپیمای ارزان از نظر هزینه آموزش خلبان در میان انواع فهرست شده محسوب می شود. ارزان ترین هواپیما برای آموزش خلبان C-17 Globemaster III است که هزینه آموزش آن 1.1 میلیون دلار بوده. این هواپیما ستون اصلی ترابری راهبردی نیروی هوایی آمریکا محسوب می شود.

هزینه آموزش خلبانان KC-135 Stratotanker (که بر پایه Boeing 707 ساخته شده) نیز نسبتاً پایین و در سال 2018 حدود 1.2 میلیون دلار بوده است. هواپیمای تخصصی RC-135 Rivet Joint یکی از مهم ترین هواپیماهای اطلاعات سیگنالی (SIGINT) نیروی هوایی آمریکا است که سه فروند از آن نیز توسط نیروی هوایی بریتانیا استفاده می شود. هزینه آموزش خلبانان این هواپیما نسبت به سایر هواپیماهای مشتق شده از ترابری بیشتر و این هواپیما بر پایه Boeing C-135 Stratolifter ساخته شده است.

بسیاری از مقالات بر تعداد هواپیماها و توان عملیاتی نیروهای هوایی تمرکز می کنند و درباره عمق راهبردی آن ها در یک جنگ طولانی صحبت می کنند. با این حال، تعداد خلبانان آموزش دیده حتی مهم تر است، زیرا جایگزینی خلبانان آموزش دیده دشوارتر و زمان برتر از جایگزینی خود هواپیماها است. در این زمینه نیز ارتش ایالات متحده برتری قابل توجهی نسبت به دیگر نیروهای هوایی جهان دارد.

ایالات متحده نه تنها بیشترین تعداد هواپیماهای نظامی را در جهان به خود اختصاص می دهد، بلکه احتمالاً سهم بیشتری از کل خلبانان نظامی آموزش دیده جهان نسبت به سهم خود از هواپیماها دارد. برخی برآوردها نشان می دهند که آمریکا تا 37٬000 خلبان نظامی دارد، اگرچه این رقم احتمالاً شامل دانشجویان خلبانی نیز می شود و ممکن است کمی اغراق آمیز باشد.

گمان می رود نیروی هوایی آمریکا حدود 13٬000 خلبان نظامی، نیروی دریایی و تفنگداران دریایی حدود 10٬000 خلبان و ارتش (نیروی زمینی) آمریکا حدود 7٬300 خلبان داشته باشد. برای مقایسه، نیروی هوایی هند در سال 2021 حدود 3٬834 خلبان داشته و حدود 1٬200 خلبان در نیروی دریایی و زمینی این کشور خدمت می کرده اند. نیروی هوایی روسیه نیز حدود 4٬000 تا 5٬000 خلبان دارد، به علاوه خلبانان نیروی دریایی و زمینی. نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا نیز حدود 1٬500 خلبان دارد و حدود 1٬000 خلبان دیگر در نیروی زمینی و نیروی دریایی سلطنتی فعالیت می کنند.

پیش تر گزارش شده است که مجموع دستمزد خلبانان جنگنده نیروی هوایی آمریکا از حدود 75٬000 دلار در ابتدای دوران حرفه ای تا بیش از 200٬000 دلار برای افسران ارشد با سابقه پروازی گسترده و مزایا متغیر است. خلبانان با درجه ستوان دوم (O-1) یا ستوان یکم (O-2) می توانند انتظار حقوق پایه حدود 50٬000 دلار داشته باشند، که با اضافه شدن مزایا و پرداخت های دیگر افزایش می یابد.

درجه سروان (O-3) در میانه دوران حرفه ای معمولاً بین 100٬000 تا 140٬000 دلار درآمد دارد. این رقم برای سرگردها (O-4)، سرهنگ دوم ها (O-5) و سرهنگ ها (O-6) در نقش های ارشد به بیش از 150٬000 دلار می رسد و در برخی موارد با مزایا از 200٬000 دلار نیز فراتر می رود.

این سطح دستمزدی مشابه دستمزد خلبانان نظامی در نیروهای هوایی کشورهای پیشرفته اروپای غربی است. خلبانان جنگنده در سوییس استثنا محسوب می شوند، زیرا درآمد آن ها تقریباً دو برابر سایر کشورهای اروپایی است. نروژ نیز کشوری ثروتمند به شمار می آید، اما خلبانان نظامی آن درآمدی مشابه سایر کشورهای اروپای غربی دارند.

آموزش خلبانان نیروی هوایی آمریکا چندین سال به طول می انجامد. آن ها معمولاً دوره آموزش مقدماتی خلبانی (UPT) را در حدود 12 ماه به پایان می رسانند، در حالی که آموزش اولیه در T-6 و مراحل پیشرفته در T-1 یا T-38 صورت می گیرد. پس از آن، خلبانان جنگنده دوره Introduction to Fighter Fundamentals (IFF) و سپس دوره تخصصی هواپیما (FTU) را طی می کنند و در نهایت دوره Mission Training (MT) را برای آمادگی عملیاتی کامل می گذرانند.

در مجموع، تکمیل UPT برای همه انواع هواپیما حدود 12 ماه طول می کشد. برای خلبانان جنگنده، دستیابی به آمادگی رزمی معمولاً دو تا سه سال یا بیشتر زمان می برد. برای جنگنده های نسل پنجم، این مدت به دلیل پیچیدگی آموزش حسگرها و شبیه سازها بیشتر است.

برای بمب افکن های راهبردی، این فرآیند معمولاً بین 2.5 تا چهار سال طول می کشد. برای هواپیماهای ترابری و سوخت رسان، این دوره معمولاً حدود دو تا 2.5 سال تخمین زده می شود، زیرا سطح پیچیدگی آموزش کمتر از جنگنده ها است. در نیروی دریایی و تفنگداران دریایی آمریکا، آموزش خلبانان جنگنده کمی طولانی تر بوده و حدود سه تا چهار سال طول می کشد، زیرا عملیات از روی ناو هواپیمابر پیچیدگی بیشتری دارد. خلبانان هلیکوپتر در نیروی زمینی ارتش آمریکا معمولاً در مدت 1.5 تا 2.5 سال به آمادگی رزمی می رسند.