سوزوکی در اواخر اکتبر 2005، در سی ونهمین دوره نمایشگاه خودروی توکیو، از یک کانسپت ون در کلاس خودروهای کوچک با نام یونیس رونمایی کرد. این خودروی چهارنفره در زمان خود، ویترینی تمام عیار از پیشرفته ترین فناوری های شرکت سوزوکی محسوب می شد.

پروژه طراحی و توسعه سوزوکی یونیس با همکاری دانشگاه هنر موساشینو انجام شد. این خودرو از یک پیشرانه الکتریکی بهره می برد که انرژی خود را از پیل سوختی (Fuel-cell) تأمین می کرد و نمادی از تلاش سوزوکی برای دستیابی به انرژی های پاک در میان دهه 2000 بود.

یکی از جذاب ترین ویژگی های یونیس، استفاده از فناوری فرمان هدایت با سیم (Steer-by-wire) بود. در این سیستم، فرمان و پنل ابزار به هیچ ستون مکانیکی متصل نبودند؛ به همین دلیل، کل ماژول داشبورد و فرمان قابلیت جابه جایی به سمت چپ یا راست را داشت تا هر یک از سرنشینان جلو بتواند نقش راننده را ایفا کند. علاوه بر این، فناوری های دیگری نظیر پدال گاز و ترمز الکترونیکی نیز در این کانسپت به کار رفته بود.

در بخش داخلی، سوزوکی یونیس به سیستم های اطلاعاتی و سرگرمی پیشرفته ای مجهز شده بود. این امکانات شامل قابلیت اتصال به اینترنت بی سیم (Wi-Fi) و دریافت شبکه های تلویزیون ماهواره ای بود که در سال 2005 تکنولوژی های پیشرویی به شمار می رفتند. با وجود تمام این نوآوری ها، مدل یونیس هرگز به صورت مستقیم و با همین ویژگی ها به خط تولید انبوه راه پیدا نکرد.