مسابقات هفته بیست ودوم لیگ برتر فوتبال در حالی ادامه یافت که در یکی از این دیدارها، ملوان و تراکتور به تساوی یک-یک رضایت دادند. فارغ از مسائل فنی اما، این دیدار با حاشیه هایی همراه بود. اگرچه مسابقه طبق روال این هفته ها در ورزشگاه خالی از تماشاگر برگزار می شد، اما به دلیل شرایط خاص استادیوم مرحوم قایقران، لاجرم گروهی از همسایگان به زمین بازی اشراف داشتند و مسابقه را می دیدند. همین هم کافی بود تا جدل هایی رخ بدهد؛ تنشی که طبق معمول رد پای شجاع خلیل زاده هم در آن دیده می شد. تصاویری منتشر شده که نشان می دهد شجاع مثل گذشته، یک حرکت فیزیکی انجام داده که ناظران آن را حمل بر بی ادبی و اهانت کرده اند. در پی آن هم شعارهایی سر داده شده که تحت هیچ شرایطی قابل قبول نبوده است.

یک بار، دو بار، ده بار... راستش حسابش از دست مان در رفته که تا به حال چند مرتبه در نقد شجاع خلیل زاده مطلب نوشته ایم. نه ما، که تقریبا کل اهالی رسانه و فوتبال به دفعات از رفتارهای عجیب این بازیکن ابراز شگفتی کرده و به او یادآور شده اند کارهایی که می کند به هیچ وجه صورت خوبی ندارد. با این حال آنچه موضوع را امروز به دفعات بدتر می کند، شرایط خاص کشور است. حقیقتا دوست داشتیم برای چند ثانیه هم که شده، در مغز این آدم باشیم، بلکه پی ببریم چه فعل و انفعالاتی آنجا در جریان است که باعث می شود آقای فوتبالیست حتی در این وضعیت خاص هم دست از کارهای تحریک آمیز و تفرقه ساز و رفتارهای زشت و زننده بر ندارد.

کاش شجاع حداقل آن قدر از شرایط فعلی درک داشت که یک بار از خودش بپرسد اصلا برای چه هفته هاست بدون حضور تماشاگران وارد زمین می شود. گیریم که او اهل دنبال کردن اخبار و صحبت با اطرافیانش نیست و به فرض محال به کلی متوجه نشده در این کشور چه می گذرد؛ آیا همین استادیوم های خالی گواه کافی نیست که در وضع بسیار خاصی هستیم و حداقل امروز دیگر نباید دنبال حاشیه و جنجال و رفتارهای آن چنانی بود؟ او حتی پس از پایان مسابقه هم یک استوری تحریک آمیز در صفحه اش منتشر کرده که محتوا و درونمایه آن خط کشی بین مردم ایران و جدا کردن آنهاست؛ آیا واقعا الان وقت این کارهاست؟ همین دو، سه هفته پیش بود که خلیل زاده به خاطر رفتارش پس از یکی از گل های تراکتور بار دیگر در کانون شایعات قرار گرفت و نقل قول بدی هم از او منتشر شد که البته خودش تکذیب کرد؛ اما حالا وارد حاشیه دیگری شده و گویا این داستان سر باز ایستادن ندارد.

غم انگیزتر اینکه یکی مثل خلیل زاده بازیکن ملی و با تجربه این فوتبال است، درست مثل خداداد عزیزی که او هم چهره ای مطرح در فوتبال کشور به شمار می آید، اما آمار حواشی و جنجال هایش از شماره خارج شده. سرپرست تراکتور، این بار هم در حاشیه دیدار با ملوان با مازیار زارع، سرمربی تیم حریف درگیر شد که به اخراج هر دو نفر انجامید. اساسا معرکه گرفتن های خداداد کنار زمین، تکراری ترین تصویر یک سال گذشته بوده، هرچند او در پخش زنده تلویزیونی نشان داد هنرهای بیشتری هم دارد! حتی خود ما از نوشتن این مطلب در چنین شرایطی شرم می کنیم، شما واقعا از چه جنسی هستید که هنوز دنبال چنین ماجراهایی می روید و تنها دغدغه تان درگیری با این و آن، سر این فوتبال لخت و عور و غرق شده در سکوت و بی توجهی است؟