ضرورت اصلاح و تغییر در صدا و سیما ترجیع بندی است که هر اندازه فعالان سیاسی و تحلیلگران، بیشتر درباره آن صحبت و آن را به شکل یک مطالبه جدی مطرح می کنند، کمتر نشانه ای از تحقق این هدف و اعمال تغییر در صدا و سیما می یابند. از فعالان سیاسی اصلاح طلب و میانه رو گرفته تا دلسوزان اصولگرا، از عالمان علوم دینی گرفته تا استادان دانشگاهی و البته عموم مردم نسبت به بازتاب صدای یک اقلیت خاص در صدا و سیما و از دست رفتن مرجعیت رسانه ای گلایه و انتقاد می کنند، اما آنچه البته به جایی نمی رسد فریاد این جماعت در خصوص این رسانه که هر چند عنوان ملی را بر تارک خود نشانده است.

به گزارش اعتماد، آخرین نمونه از تذکارهای مسئولان در خصوص عملکرد این رسانه به صحبت های اخیر رییس جمهور بازمی گردد، زمانی که در پاسخ به درخواست تنظیم زمان جلسه با برنامه های شبکه خبر 2! اعلام کرد: شبکه خبر به جای حرف های بی ربط کمک های دولت به مردم را نشان دهد تا مردم بدانند کاری انجام می شود. حیرت انگیز اینکه مدیران صدا و سیما به جای شنیدن صحبت های پزشکیان و اجابت کلام رییس جمهور کشور چند دقیقه پس از انتقاد رییس جمهور، برنامه مهم افتتاح پروژه ها را قطع کرد تا تریبونش را در اختیار یکی از اعضای جریان پایداری قرار دهد تا برای مردم رجز بخواند! تصویری روشن از آنچه در صدا و سیما می گذرد.

محسن غرویان در واکنش به این رفتار صدا و سیما می گوید: صداوسیما چون بیشتر دست جناح آقای جلیلی و اخوی ایشان است و از انتخابات 1403 به بعد هم نگاه خاصی به پیروزی آقای پزشکیان دارند. روشن است که هم خود آقای جلیلی، اخوی ایشان و صداوسیما یک موضع گیری های خاصی در مقابل آقای پزشکیان دارند. برای همین هم هست که مردم به صداوسیما خیلی اعتراض دارند و برخی این گونه تعبیر می کنند که این صداوسیما ملی نیست.

اما این برای نخستین بار نیست که مدیران صدا و سیما در واکنش به یک تذکار دلسوزانه دومین مقام کشور چنین واکنشی از خود نشان می دهند، بعد از برنامه موهوم شبکه افق و در شرایطی که تصور می شد پس از برنامه موهوم شبکه افق در خصوص کشته شدگان حوادث اخیر یک خانه تکانی اساسی در این رسانه صورت گیرد، مدیران این رسانه با اخراج یک مجری و یک ناظر پخش، موضوع را فیصله دادند. انگار نه خانی آمده و نه خانی رفته.

اوج مدیریت در صدا و سیما زمانی به منصه ظهور رسید که در جریان رخدادهای دی ماه 1404، این رسانه قافیه روایت سازی را به صورت کامل به رسانه های ماهواره ای فارسی زبان واگذار کرد. در روزهایی که رسانه هایی چون ایران اینترنشنال با تسلط غالب رسانه ای خود تلاش می کردند هرم کشته شدگان حوادث اخیر را به اوج برسانند و از اعداد و ارقام حیرت انگیز 12 هزار، 20هزار، 30 هزار و حتی 60هزار نفری صحبت می کردند، صدا و سیما سرگرم پخش برنامه های خنثایی بود که هیچ رغبتی برای مخاطب ایجاد نمی کرد.

این گونه شد که نگاه ایرانیان به جای رسانه ای که هر سال هزاران هزار میلیارد تومان بودجه از بیت المال دریافت می کرد، به شبکه هایی دوخته شد که به جای منافع ملی ایرانیان، منافع سایر کشورها را جست وجو می کردند. دردآور این است که حتی صدا و سیمایی که با پول ملت به رتق و فتق امورش و حقوق ده ها هزار کارمند خود را می پردازد نیز مطالبات اکثریت این مردم را بازتاب نمی دهد.

جلال رشیدی کوچی، نماینده مجلس یازدهم با انتقاد از عملکرد صدا و سیما اعلام می کند که این رسانه جایگاه مردمی خود را از دست داده و حتی در بازتاب اخبار و واقعیت ها نیز ناکام مانده است، به طوری که بسیاری از مردم ترجیح می دهند به اخبار رسانه های بیگانه استناد کنند که این امر به افزایش تنفر عمومی دامن می زند.

جلال رشیدی کوچی در خصوص رفتارهای غیرمتعارف صدا و سیما می گوید: رسانه ملی وضعیت کنونی خود را به شکلی رسانده که دیگر مخاطبی ندارد و متاسفانه اکثریت مردم ما، چه بپذیریم چه نپذیریم، سخنان رسانه های بیرونی مانند اینترنشنال و امثالهم را ملاک عمل خود قرار داده اند. این روند نگران کننده باعث شده که آن رسانه ها به راحتی بتوانند بر افکار جوانان ما تاثیر بسیار زیادی بگذارند.

رشیدی کوچی ادامه می دهد: به عنوان مثال، در مورد تعداد جان باختگان حوادث اخیر، شاهد بودیم که در رسانه های خارجی آمارها از 4 تا 15 هزار نفر شروع شد و حتی به 70 تا 80 هزار نفر نیز رسید. اما پس از اقدام مثبت و ارزشمند رییس جمهور در انتشار لیست جان باختگان، شاهد بودیم که این اعداد دوباره کاهش یافت و حتی به زیر 10 هزار نفر و به طور مشخص 6 هزار نفر رسید، هر چند که در نهایت لیست دقیقی نیز ارایه نشد. این وضعیت به وضوح نشان می دهد که متاسفانه صدا و سیمای ایران به رغم بودجه هنگفتی که برایش صرف می شود جایگاه خود را از دست داده و اکنون مردم به رسانه هایی اعتماد دارند و حرف رسانه هایی را گوش می دهند که سراسر با دروغ به دنبال آسیب زدن به مملکت و ملت ما هستند.

او با تشریح دلایل این وضعیت می گوید: این امر یک دلیل ریشه ای دارد و آن هم عدم توجه به خواسته های مردم است. ببینید، سال هاست که من و بسیاری دیگر از دلسوزان فریاد زده ایم که باید به دنبال رضایت مردم بود، نه اینکه آنان را بر سر مسائل بی پایه و اساسی که هیچ خروجی مثبتی برای کشور ندارند، ناراحت کنیم. متاسفانه ما شاهد بودیم که دلخوری های کوچک مردم به مرور تبدیل به ناراحتی شد، ناراحتی ها تبدیل به اعتراض شد، اعتراضات تبدیل به خشم شد و امروز ما در جایی قرار گرفته ایم که این خشم تبدیل به تنفر شده است.

رشیدی کوچی تصریح می کند: اگر قرار است راهکاری ارایه دهیم، دیگر نباید راهکار ما صرفا برای برطرف کردن نارضایتی یا اعتراض یا حتی خشم باشد. راهکار امروز ما باید راهکاری باشد برای تسکین دادن بر تنفر مردم. باید در این سطح عمیق تر فکر کنیم. وقتی به این سطح از سخن و راهکار می رسیم، قاعدتا صدا و سیما به عنوان پیشانی و بزرگ ترین ابزار در اختیار حاکمیت، باید برنامه ای جدی برای کاهش تنفر مردم داشته باشد. اما متاسفانه ما شاهد این هستیم که نه تنها چنین برنامه ای وجود ندارد، بلکه گاهی اوقات با کج سلیقگی هایی که مشاهده می شود - البته امیدوارم صرفا کج سلیقگی باشد -اتفاقاتی می افتد که بر تنفر مردم می افزاید. اینقدر این اتفاقات بر تنفر مردم اضافه می کند که گاهی آدم شک می کند نکند واقعا یک نفوذی در کار باشد و این صرفا ناشی از کج سلیقگی نباشد.

او با مقایسه نقش رسانه های داخلی و خارجی اضافه کرد: ما شاهد بودیم که در این ایام، متاسفانه صدا و سیما نه تنها نمی تواند مانند گذشته، بلکه اکنون نیز نمی تواند دردی از مردم را دوا کند یا تسکینی بر درد آنان باشد، بلکه برعکس، به درد مردم نیز اضافه می کند. (مطلب موهون شبکه افق از جمله این موارد بود) قاعدتا وقتی کار به اینجا می رسد، مردم نیز حرف شنوی نخواهند داشت و اطلاعات خود را از منابع دیگری دریافت می کنند؛ منابعی که مشخصا با آمارسازی های دروغین به دنبال افزایش تنفر در مردم هستند. پس ما به این نقطه می رسیم که صدا و سیما و رسانه های بیگانه هر دو در یک نقطه تلاقی پیدا کرده و وجه مشترک پیدا می کنند. رسانه های بیگانه با آمارسازی های دروغین در جهت افزایش تنفر و خشم مردم و صدا و سیما نیز با برنامه های نامناسب وعدم شناخت دقیق خواسته ها و مشکلات مردم، باز هم ناخواسته به این روند دامن می زند و آن را تقویت می کند.

نماینده سابق مجلس در تشریح دلایل این وضعیت اظهار می کند: این وضعیت نگران کننده می شود، چراکه دلیل آن مشخص است. دلیلش این است که تفکری که امروز بر صدا و سیمای ما حاکم است، متاسفانه یک تفکر بسیار خاص و اقلیت است که همه هم می دانیم این تفکر، تفکر جبهه پایداری است. به نظر من، اکثر اقدامات تندی که علیه مردم ما انجام گرفته، چه در بحث قوانین، چه در بحث اجرای قوانین و چه در حوزه های دیگر مانند فیلترینگ، عدم واردات خودرو، سنگ اندازی در حوزه های اقتصادی یا در حوزه بانوان مانند مقاومت در برابر ورود بانوان به ورزشگاه ها، همگی گواه این تفکر هستند.

جلال رشیدی کوچی در پایان با ابراز نگرانی عمیق در خصوص دورنمای فعالیت های این رسانه می گوید: این موارد نشان می دهد که فرصت های مهمی از دست رفته است. اینها همه برآیند یک تفکر رادیکال و تندرو است و این تفکر امروز بر صدا و سیما حاکم شده است. پس جای بسیار نگرانی دارد که صدا و سیمای ما در دست چنین تفکری باشد که حالا چه بخواهیم و چه نخواهیم، چه عمدی باشد و چه سهوی، به افزایش خشم و تنفر مردم دامن می زند همان طور که رسانه های بیگانه نیز به طرق مختلف بر خشم و تنفر مردم می افزایند.