یافته های جدید باستان شناسی در اسپانیا، پرده از یکی از عجیب ترین رفتارهای نئاندرتال ها برداشته است؛ ماجرای گردآوری عامدانه جمجمه حیوانات غول پیکر در اعماق یک غار که نشان می دهد این موجودات بسیار باهوش تر و پیچیده تر از تصورات پیشین ما بوده اند.

بر اساس گزارشی که در نشریه علمی Archaeol. Anthropol. Sci منتشر شده، محققان در غار دِس-کوبی یرتا (Des-Cubierta) واقع در اسپانیا، مجموعه ای غیرعادی از بقایای حیوانات را کشف کرده اند. نکته حیرت آور اینجاست که در این غار، خبری از اسکلت کامل حیوانات نیست؛ باستان شناسان تنها بخش بالایی جمجمه 35 حیوان عظیم الجثه شامل 28 گاو وحشی، 5 گوزن و 2 کرگدن را پیدا کرده اند.

تحقیقات تیم باستان شناسی به سرپرستی لوسیا ویلااسکوسا نشان می دهد که این جمجمه ها به صورت اتفاقی یا توسط جانوران درنده به این مکان نیامده اند. شواهد زمین شناسی و بازسازی قطعات استخوانی ثابت می کند که نئاندرتال ها در یک بازه زمانی طولانی، یعنی بین 50 تا 70 هزار سال پیش، بارها و بارها به این گالری باریک در اعماق غار بازگشته و جمجمه ها را در آنجا قرار داده اند.

این یعنی ما با یک اتفاق گذرا روبرو نیستیم، بلکه با یک سنت فرهنگی یا آیین تکرار شونده سرکار داریم که نسل به نسل منتقل شده است.

یکی از پرسش های کلیدی خبرنگاران علمی از پژوهشگران این است که چرا سایر استخوان های بدن این حیوانات (مانند دست، پا یا فک) در غار وجود ندارد؟ بررسی ها نشان می دهد نئاندرتال ها پس از شکار، حیوان را در بیرون غار قصابی کرده و تنها بخش بالایی سر را که دارای شاخ بوده، با دقت جدا کرده و به داخل غار منتقل می کردند. از آنجا که این بخش از سر گوشت چندانی برای خوردن ندارد، باستان شناسان فرضیه تغذیه را رد کرده و به فرضیات نمادین و فرهنگی روی آورده اند.

محققان معتقدند این رفتار نشان دهنده ظرفیت بالای ذهنی نئاندرتال هاست. این کشف ثابت می کند که آن ها نه تنها ابزارسازان ماهری بوده اند، بلکه احتمالاً دارای سیستم های اعتقادی یا نمادین خاصی بوده اند که به آن ها اجازه می داده مفاهیم پیچیده را در قالب اشیاء (مانند شاخ حیوانات) تجسم کنند.

تیم تحقیق در خلاصه گزارش خود آورده است: این رفتار تکرار شونده و ساختاریافته، قطعه مهمی از پازل پیچیدگی های فرهنگی نئاندرتال هاست و نشان می دهد آن ها پتانسیل بالایی برای ابراز رفتارهای نمادین داشته اند.