، در 21 فوریه 2025، شرکت صنایع هوافضای ترکیه موسوم به توساش (TUSAŞ) ویدئویی منتشر کرد که در آن سه پروتوتایپ از جنگنده ملی تای کان (TAI KAAN) با کدهای P0 و P1 و P2 دیده می شوند. انتشار این تصاویر دقیقا دو سال پس از نخستین پرواز کان انجام شده و نشان می دهد که برنامه از مرحله یک نمونه اولیه نمایشی عبور کرده و وارد فاز آزمایش های ساختاریافته شده است؛ مرحله ای که معمولا نقطه عطف پروژه های پیچیده هوافضا محسوب می شود.

ویدئوی منتشر شده در X (توییتر سابق)، سه پیکربندی متفاوت از کان را به تصویر می کشد و روند تکامل این پروژه را در قالب یک ناوگان آزمایشی نشان می دهد. در حالی که نخستین پرواز در فوریه 2024 بیشتر جنبه اثبات قابلیت اولیه داشت، اکنون تمرکز بر توسعه تدریجی سامانه ها و گسترش محدوده پروازی است.

در این ویدئو، P0 به عنوان نخستین پرنده آزمایشی معرفی می شود که مسئول ارزیابی رفتار آیرودینامیکی بوده است. سپس دوربین به خط مونتاژ می رود؛ جایی که P2 در مراحل ساخت روی جیگ ها قرار دارد و بیانگر اجرای همزمان چند مسیر تولیدی است. اما بخش اصلی ویدئو به P1 اختصاص دارد؛ نمونه ای که قرار است نخستین پرواز خود را در سال 2026 انجام دهد و تمرکز آن بر آزمون سامانه های یکپارچه خواهد بود.

پروتوتایپ P1 تقریبا به طور کامل مونتاژ شده و با پوشش نمایش داده می شود. این نمونه همچنان از دو موتور General Electric مدل F110 استفاده می کند.

در مقایسه با P0، چند تغییر قابل مشاهده است. ورودی های هوا کمی به عقب منتقل و بزرگتر شده اند که می تواند به بهبود جریان هوا و افزایش فضای داخلی کمک کند. خطوط بدنه و پنل ها نیز زاویه دارتر شده اند تا مدیریت سطح مقطع راداری در باند بهینه تر شود. بخش میانی بدنه عریض تر طراحی شده که احتمالا برای جای دادن تجهیزات اویونیکی، سامانه های خنک کننده و مخازن سوخت اضافی در نظر گرفته شده است.

در بدنه شاهد هندسه ذوزنقه ای و زوایای تیزتر هستیم که یادآور برخی ویژگی های F-22 رپتور است و بهبود کنترل در زوایای حمله بالا را هدف قرار می دهد.

تصاویر P1 نشان می دهند که این نمونه به مجموعه ای از حسگرهای پیشرفته نزدیک به پیکربندی عملیاتی مجهز شده است. در جلوی کابین، جایگاه سامانه جستجو و ردیابی فروسرخ موسوم به Karat دیده می شود که امکان کشف اهداف بدون انتشار امواج راداری را فراهم می کند.

در زیر دماغه نیز محفظه ای برای سامانه الکترواپتیکال Toygun تعبیه شده که توسط Aselsan توسعه یافته است. این سامانه قابلیت تصویربرداری حرارتی، فاصله یابی لیزری و رهگیری هدف را برای ماموریت های هوا به زمین و هوا به هوا فراهم می کند. حضور این تجهیزات نشان می دهد که برنامه از مرحله آزمون های پایه به سمت ارزیابی تلفیق داده های حسگری حرکت کرده است.

در چارچوب تست و آزمایش، هر پروتوتایپ ماموریت مشخصی دارد. P0 بر ارزیابی سازه و رفتار پروازی متمرکز بوده است. P1 قرار است اعتبارسنجی اویونیک، نرم افزارهای ماموریتی و مخازن داخلی تسلیحات را دنبال کند. P2 نیز برای آزمون های خستگی سازه و سازگاری الکترومغناطیسی در نظر گرفته شده است.

بر اساس نقشه راه اعلام شده، ساخت نمونه های بیشتری تا P6 پیش بینی شده و در مراحل بعدی، استفاده از موتور بومی TF-35000 نیز مدنظر قرار دارد.

کان به عنوان یک جنگنده دوموتوره پنهان کار با ماموریت چندمنظوره طراحی شده است. در سناریوهای عملیاتی، این هواپیما قرار است در کنار پهپادهایی مانند TAI ANKA-3 و Bayraktar Kizilelma عمل کرده و نقش هدایت و مدیریت ماموریت را ایفا کند.

توسعه همزمان چند پیش نمونه و پیشبرد موازی ساخت، آزمون زمینی و پروازی، نشان دهنده ورود برنامه به مرحله ای صنعتی تر است. در صورت تحقق اهداف اعلام شده، این پروژه می تواند جایگزینی برای ناوگان قدیمی F-16 Fighting Falcon فراهم کند و جایگاه ترکیه را در میان کشورهای دارای فناوری ساخت جنگنده های نسل جدید تقویت کند.