سریال برتا، داستان یک اسلحه یکی از آثاری است که این روزها در شبکه نمایش خانگی پخش و به قسمت پایانی خود نزدیک شده است.

به گزارش ایلنا، این سریال به کارگردانی امیرحسین ترابی ساخته شده که پیش تر فیلم سینمایی هزار تو و سریال خون سرد را ساخته است و کامران حجازی نیز تهیه کنندگی این اثر را برعهده داشته است.

برتا، داستان یک اسلحه سریال پلیسی- جنایی است که در آن علاوه بر روایت قصه ای معمایی، ابعادی اجتماعی نیز به چشم می خورد.

به بهانه نزدیک شدن به پخش قسمت پایانی این سریال با کامران حجازی گفت وگویی داشتیم که در ادامه مشروح آن را از نظر می گذرانید:

در آثار اخیر سینمایی ام همیشه به دنبال ساخت فیلم در ژانرهایی بودم که در سال های اخیر به آن ژانرها هیچ توجهی نشده است. تقریباً می توان اکثر آثار چند سال اخیر را در سینمای ملودرام های اجتماعی یا کمدی دانست اما من در فیلم اخیرم تمساح خونی ، به سراغ ژانر کمدی- اکشن رفتم و آن زمان احساس کردم که سینمای کمدی- اکشن در سینمای ایران بسیار کمرنگ شده و به خصوص در بعد اکشن این فیلم تازگی دارد. به طور کل من در تلاش هستم تا فیلم هایی کار کنم که تازگی دارند، آثاری که شاید مخاطب سال هاست نمونه خوبی از آن ها ندیده و به همین دلیل وقتی طرح برتا، داستان یک اسلحه به واسطه آقای امیرحسین ترابی به من ارائه شد از آن استقبال کردم.

به نظرم قصه جالبی داشت که در آن دوره که فیلمنامه را خواندم از فضای تکراری سال های اخیر سینمای ایران متمایز بود و تازگی داشت.

در هر ژانری که بخواهید قصه ای روایت کنید یا فیلمی بسازید یک سری کلیشه ها وجود دارد که به عنوان فیلمساز یا نویسنده مجبور به تبعیت از آن کلیشه ها هستید.

در سینمای پلیسی همیشه پلیس هایی هستند که ممکن است در بخش هایی با شکست روبرو شوند یا مشکلات خانوادگی داشته باشند و عدم رسیدگی به خانواده یکی از معضلاتشان باشد و معمولاً این موارد در بسیاری از فیلم های پلیسی دیده می شود. هر ژانری کلیشه های خاص خود را دارد و اگر فیلم یا سریالی در ژانر وحشت، جنایی و... هم بسازید بدون شک با برخی کلیشه ها روبرو خواهید بود و بخش هایی از قصه تان مشابه دیگر آثار می شود.

این پرسش را بهتر است کارگردان سریال پاسخ دهد و من در جایگاه تهیه کننده فقط می توانم این مسئله را تأیید کنم که قطعاً هر فیلمسازی از فیلمسازان پیش از خود تأثیر گرفته و امیرحسین ترابی هم از این قاعده مستثنی نیست.

متأسفانه در کشور نمی توان به هیچ موضوع، شخصیت یا شغلی پرداخت و دچار محدودیت نشد. هر چیزی که برای روایت قصه تان انتخاب کنید ما به ازایی بیرونی دارد که شما را از پرداخت بیشتر و ورود به جزییات یا حتی روایتی متفاوت منع می کند و ما در پرداختن به قصه ای پلیسی با این چالش مواجه بودیم.

محدودیت هایی وجود داشت اما با وجود همه این محدودیت ها سعی کردیم قصه مان را روایت کنیم. در بخش های مختلف قصه برتا، داستان یک اسلحه به موضوعاتی برخورد می کردیم که در حالت عادی مسائلی بسیار دم دستی و پیش پا افتاده بودند اما خیلی راحت به چالشی بزرگ برای ممیزی تبدیل می شدند و ما روزها درگیر بودیم تا بتوانیم آن را حل کنیم؛ درحالیکه اگر آن بخش ها هم به پخش می رسید هیچ اتفاقی نمی افتاد و هیچ کس هم از پخش آن ناراحت نمی شد.

بسیاری از این محدودیت ها به خودمان مربوط است، ما نقدپذیر نیستیم و کاش همه در هر شغلی بپذیرند که ممکن است افرادی در آن شغل باشند و دچار اشتباه شوند. ما باید بتوانیم یکدیگر را نقد کنیم اما متأسفانه مدام در حال فرار از نقد هستیم.

برای رفع معضل ممیزی در پروسه ساخت با پلیس ارتباطی نداشتیم ولی برای پخش مواردی بود که گفت وگو و بحث هایی داشتیم تا آن موارد را به سرانجام برسانیم و سریال به پخش برسد.

من به این مسئله مقید نیستم که باید از موضوعاتی که نسبت به آن ها حساسیت وجود دارد اجتناب کنیم و به سراغ قصه ها و موضوعات بی دردسر برویم، به عقیده من باید به این موضوعات هم ورود کرد وگرنه هر جا که گفته شود به فلان موضوع نپردازید و سینماگران هم بپذیرند و سراغ آن موضوع نروند، به مرور زمان سینمای ما به یک سینمای بی خاصیت با انبوهی از فیلم های پاستوریزه اما بی ارزش تبدیل می شود. ما چالش های قصه برتا، داستان یک اسلحه را پذیرفتیم و به سراغش رفتیم اما نمی خواهم به جزییات این چالش ها بپردازم چراکه به هر شکل مسائل حل شد و سریال هم به پخش رسید.

آقای ترابی نویسنده و کارگردان این اثر در آثار قبلی هم نشان داده که به سینمای جنایی- پلیسی علاقه دارد و این فضا را به خوبی می شناسد.

در پروسه نگارش فیلمنامه مشاورانی بودند که از آن ها مشورت گرفته شد تا بخش های پلیسی داستان به خوبی پرداخته شود و سریال به لحاظ منطق های حرفه ای اشکالی نداشته باشد. جالب است بگویم که وقتی مشاوران پلیس متن اولیه برتا، داستان یک اسلحه را خواندند از شناخت نویسنده تعجب کردند که او چقدر خوب روابط افراد حرفه ای و مختصات این شغل را می شناسد. در نهایت کارشناسان این حرفه در برخی جزییات به ما کمک کردند.

به هر حال قصه ما در یک جامعه روایت می شود و آن جامعه باید خود را در اثر نشان دهد؛ اگر نمونه های خارجی این نوع سریال ها را هم ببینید چنین ساختاری در آن ها هم وجود دارد و خرده پیرنگ های عاشقانه، خانوادگی و... که مربوط به روابط آدم ها است در آثار جنایی- پلیسی هم مورد توجه فیلمسازان قرار می گیرند.

اما اینکه جامعه به تصویر کشیده شده در برتا، داستان یک اسلحه چقدر به واقعیت جامعه ما نزدیک است و ما چقدر در روایت قصه مان موفق بودیم را بهتر است مخاطبان سریال قضاوت کنند. به نظر من باید این نکته را هم در نظر داشته باشیم که فیلم و سریال جنایی- پلیسی مخاطبش نسبت به آثار اجتماعی معمول در پلتفرم ها کمتر است و فیلمساز مجبور به حفظ خرده پیرنگ ها و روایت قصه های متعدد در اثرش است تا مخاطب را به خود جذب کند.

در این سریال روابط انسان ها، عواطف، شکست ها و... به تصویر کشیده شده و هر کسی می تواند در این سریال حال و هوا و قصه هایی که خودش علاقه دارد را مشاهده کند. مسئله حائز اهمیت این است که این خرده پیرنگ ها در جهت پیرنگ اصلی قصه باشند.

در فیلمنامه اولیه صحنه های خشن بیشتری وجود داشت، قتل هایی که در قصه سریال هستند به شکل متفاوتی تصویر می شدند و جزییات قتل را مخاطب می دید اما در زمان ساخت به این نتیجه رسیدیم که میزان خشونت را کمتر کنیم. نظر ساترا هم همین بود که میزان خشونت کمتر باشد چراکه ممکن است برخی صحنه های خشن و دلخراش برای مخاطب آزاردهنده باشد.

با این حال سعی کردیم آنچه که در ذهن نویسنده است در محصول نهایی وجود داشته باشد و بتوانیم کاراکتر قاتل را به خوبی معرفی کنیم چراکه در نهایت دلیل قتل ها و شکل انجام آن ها هم مسئله مهمی در قصه می شود.

جامعه ما به خودی خود در شرایط حاضر تا حدی عصبانی است و ما تصمیم گرفتیم با بیشتر جلوه دادن خشونت به این وضعیت دامن نزنیم. اما به هر حال این تصمیم محدودیتی برای ما ایجاد می کرد و دست تیم تولید را تا حدی می بست.

هر وقت که فیلمی می سازم یکی از جذاب ترین کارها برای من دیدن آن با مخاطبان است. من در روزهای اول نمایش فیلمم به سینماها می روم تا بازخوردها را مشاهده کنم و در سریال هم پیگیری نظر مخاطبان برایم جذاب بود. با توجه به اینکه سریال مخاطب بیشتری دارد با بازخوردهای بیشتری هم روبرو شدم و باید بگویم که اکثر نظرات درباره آن مثبت بود.

به عنوان تهیه کننده این پروژه باید بگویم که حجم پروداکشن این سریال با توجه به تعدد لوکیشن ها بسیار بالا بود، برتا، داستان یک اسلحه یکی از پروژه های سخت من بود که در چند شهر فیلمبرداری شد و موقعیت های مختلفی در آن به چشم می خورد و هر قسمت دوربین در لوکیشن های متعددی جابجا می شود. ما کارگردان و تیمی همراه و درجه یک داشتیم که توانستیم در زمانی منطقی کار را آماده نمایش کنیم و برای من نتیجه نهایی بسیار مطلوب بود.