به گزارش فرارو، دنیای اقتصاد نوشت: حدود دو هفته پیش بود که اظهارات حیرت انگیز و نفرت زای یکی از مجریان شبکه افق تلویزیون، واکنش های منفی گسترده ای به همراه آورد. فضا آن قدر سنگین شد که مجری برنامه و حتی مدیر شبکه عزل شدند. این تنها نمونه از رفتارهای لج درآور صداوسیما در بخشی از ملتهب ترین و حزن انگیزترین روزهای تاریخ معاصر ایران نیست. وقتی سروش رفیعی مدعی شد حس و حال کامل و درستی برای فوتبال بازی کردن وجود ندارد، محمدحسین میثاقی به تندی بر او بر تاخت و مطالبی گفت که مردم خسته و دردمند را بیش از پیش خشمگین کرد. سال هاست که در مورد این رفتارهای نابخردانه در تلویزیون صحبت می شود. شاید بدون اغراق بشود گفت منتقدان هزاران بار گفته اند و نوشته اند که کمترین خروجی این رفتارها، ریزش مخاطبان تلویزیون و کوچ مرجعیت به رسانه های دیگر بعضا خارج از کشور- است؛ اتفاقی که به وضوح امروز رخ داده، اما گویا در جام جم گوش شنوایی نیست که نیست.

حالا چرا این مطلب، امروز نوشته می شود؟ به بهانه رویه عجیبی که به تازگی در جریان پخش زنده مسابقات لیگ برتر رواج یافته. همان طور که می دانید، تقریبا هیچ یک از بازیکنانی که این روزها گل می زنند، به احترام داغداران و شرایط فعلی کشور شادی نمی کنند. آنها شاید به دلایل مختلف نتوانند از حضور در مسابقات انصراف بدهند، اما دست کم شرط ادب می دانند که از خوشحالی پس از گل بپرهیزند. تلویزیون اما چند هفته ای هست که شادی نکردن آنها را سانسور می کند. اوایل دست کم چند ثانیه ای بازیکن گلزن را می دیدیم که سرش را پایین انداخته و دو دستش را بالا گرفته، از این هفته اما تلویزیون با تمهیدات خاص و عجیب، بلافاصله پس از گل تصویر را قطع می کند و یک صحنه آهسته متفرقه پخش می کند تا ما رفتار گلزن را نبینیم. گاهی سرعت این قطع تصاویر طوری است که بیننده حتی متوجه نمی شود توپ گل شده یا نه!

آنچه اکنون اتفاق افتاده، یک شاهکار بدیع و ممتاز است که دست کم از دو جهت جای تبریک به دوستان در صداوسیما دارد؛ اول اینکه ما قبلا فقط مسابقات خارجی را با سانسور شدید می دیدیم و حداکثر دخل و تصرف در بازی های داخلی، به کم و زیاد کردن صدای ورزشگاه محدود می شد. حالا اما بازی های لیگ خودمان هم با سانسور پخش می شود که حقیقتا جای تقدیر و تمجید دارد. تبریک دوم هم از این جهت است که پیش از این در تمام جهان باب بوده که حرکات انجام شده را سانسور می کردند، اما امروز ما در این صنعت به چنان جایگاه رفیعی رسیده ایم که حتی می توانیم کارهای نکرده افراد را هم سانسور کنیم که این واقعا پیشرفت تاریخی و چشم گیری است!

در نهایت باید پرسید این همه تقلا و به در و دیوار کوبیدن تلویزیون بابت چیست؟ خب شما که در سایر برنامه های تان تا جایی که می‎ توانید فضای کشور را شاد و عادی جلوه می دهید. حتی گزارشگران تان هم موظف هستند ساده ترین توپ ها را با بلندترین فریادها مشایعات کنند و این طور جلوه بدهند که هیجان و اشتیاق در اوج است؛ حداقل به انتخاب فردی آن بازیکنی که گل زده و نمی خواهد شادی کند، احترام بگذارید. اصلا مگر خود مسوولان کشور نمی گویند عزادار هستند؟ مگر دولت همین تازگی مراسم ترحیم و بزرگداشت برای درگذشتگان دی ماه برپا نکرد؟ خب چرا شادی نکردن چند بازیکن باید این طور قیچی و قلع و قمع شود؟ حداقل به جنازه این فوتبالی که در میان بی میلی گسترده مردم و در ورزشگاه های خالی از تماشاگر برگزار می شود رحم کنید!