فرارو- بسیاری از عارفان و روانشناسان و فیلسوفان به این نکته اشاره داشته اند که بهتر است انسان ها لحظه را دریابند و در شرایط حال زندگی کنند. در حقیقت، اینکه زیاد گذشته را نبش قبر کنند و یا مدام به آینده فکر کنند، لحظه و زمان حال را می کشد و حالِ خوب را از انسان ها می گیرد. توصیه خوب و جالبی است اما توجه کردن به آن مخصوصا در شرایط کنونی خیلی سخت است!

به گزارش فرارو؛ همه انسان ها و به طور خاص جوانان، در زندگی خود رویاها و آرزوهایی دارند که برای تحقق آن ها هرچه دارند را در توان می گذارند و رسیدن به این آرزوها را معیار معرفی خود به عنوان فردی موفق یا شکست خورده می دانند. اگرچه بسیاری از خواسته های ما لزوما ماهیت مادی و اقتصادی ندارند اما بسیاری از خواسته های ما نیز هستند که به طور طبیعی، به مسائل اقتصادی گره خورده اند. دوست دارم بهترین سفرها را بروم یا خانه بخرم و یا ماشین و غیره را بخرم. اینها تنها بخشی از چیزهایی است که ما دوست داریم بخریم و رسیدن به آن ها به ما حس موفقیت می دهد. ما هرآنچه در توان داریم بکار می گیریم تا در شغل خودمان موفق باشیم و از این رهگذر، درآمد خوبی داشته باشیم و آرزوهایمان را زودتر محقق کنیم و حس شادی و رضایت بیشتری داشته باشیم و تحسین سایرین را برانگیزیم.

با این حال، تقریبا اغلب ما یک چیز را حس کرده ایم و آن هم این است که مثلا خواسته ایم فلان چیز را بخریم اما تنها اندکی قبل از اینکه به خرید آن برسیم، شاهد چندبرابر شدن قیمت آن بوده ایم. وقتی با این وضعیت رو به رو شده ایم، آوار ناامیدی روی سرمان خراب شده و گویی هرچه رشته بودیم، پنبه شده است.

در گذشته ای نه چندان دور، افراد با پس انداز کردن و برنامه ریزی مالی می توانستند به اهداف اقتصادی خود دست یابند. مثل خرید خانه، ماشین یا حتی مسافرت به خارج از کشور. پس انداز کردن، یک فرآیند منطقی و هوشمندانه برای تامین آینده بود. اما اکنون، این ایده ساده دیگر آن طور که باید عملی نمی شود.

شاید روزی که افراد برای خرید یک کالا یا خدمات خاص شروع به پس انداز می کردند، تصور می کردند که با گذشت زمان و جمع آوری مبلغ مشخص، بالاخره به هدف خود خواهند رسید. اما این روزها، شاهد آن هستیم که فردی که با سختی پس انداز می کند، پس از ماه ها یا حتی سال ها تلاش، وقتی به هدف خود نزدیک می شود، ناگهان با افزایش بی رویه قیمت ها مواجه می شود. این تغییرات، به طرز شدیدی قدرت خرید را کاهش می دهند و در نتیجه فرد، نه تنها به هدف خود نرسیده، بلکه احساس شکست و ناامیدی می کند.

تورم یکی از مهم ترین عواملی است که باعث کاهش ارزش پس اندازها می شود. در جامعه ای که تورم آن بالای 50 درصد است، هر روزه ارزش پول و پس اندازهای افراد در حال کاهش است. اگر فردی در طول یک سال مبلغی برای خرید یک کالای خاص پس انداز کند، به دلیل تورم و افزایش قیمت ها، همان کالا ممکن است بیش از دو برابر یا حتی سه برابر قیمت اولیه شود. این یعنی پس انداز فرد دیگر به اندازه کافی برای خرید آن کالا نیست و احساس ناامیدی به شدت او را درگیر می کند.

به عنوان مثال، فردی که قصد خرید یک خودرو یا یک خانه را داشته و برای این کار چند سال پس انداز کرده، به ناگاه با افزایش شدید قیمت ها روبرو می شود و می بیند که حتی با پس اندازش دیگر قادر به خرید آن کالا نیست. این شرایط، به طور مستقیم بر روان افراد تاثیر می گذارد و آن ها را در موقعیت دشواری قرار می دهد.

در چنین شرایطی، انسان ها در جستجوی دلایل و توجیهاتی برای شکست هایشان هستند. به جای آنکه دلیل اصلی این مشکلات را در عوامل اقتصادی و سیاست های نادرست جستجو کنند، بسیاری از افراد احساس می کنند که خودشان مقصرند. این امر باعث ایجاد حس خودکم بینی، اضطراب و ناامیدی می شود. وقتی فردی مدت ها تلاش کرده است، اما به خاطر عواملی که از کنترل او خارج است، به هدف خود نرسیده، احساس می کند که دیگر هیچ چیزی در زندگی اش ارزش ندارد. این احساس سرخوردگی می تواند به طور جدی بر تصمیمات آینده فرد تاثیر بگذارد.

افرادی که در چنین شرایطی قرار دارند، احساس می کنند که تلاش هایشان بی ثمر است و هیچ گاه نمی توانند به آن چیزی که می خواهند برسند. این باعث کاهش انگیزه، اعتماد به نفس و حتی میل به تلاش در بسیاری از انسانها می شود. در نتیجه، بخش بزرگی از جمعیت به سوی رفتارهایی چون بی تفاوتی، سرخوردگی و حتی افسردگی می روند.

احساس شکست و سرخوردگی ناشی از مشکلات اقتصادی نه تنها بر فرد، بلکه بر جامعه به طور کلی تاثیرگذار است. وقتی افراد در جامعه نتوانند اهداف مالی و اقتصادی خود را تحقق بخشند، این نارضایتی و ناامیدی به دیگر بخش های زندگی شان نیز کشیده می شود. مردم در چنین جوامعی ممکن است روابط اجتماعی کمتری برقرار کنند و حتی از مشارکت در فعالیت های اجتماعی و فرهنگی پرهیز کنند.

همچنین، این شرایط باعث افزایش شکاف طبقاتی می شود. گروه هایی که توانایی مالی کمتری دارند، روز به روز از سایر اقشار جامعه دورتر می شوند و همین امر باعث افزایش تنش های اجتماعی می گردد. در چنین شرایطی، احساس همدلی و هم افزایی در جامعه کاهش می یابد و افراد بیشتر به دنیای خود و مشکلات شخصی شان متمرکز می شوند.

با وجود تمام این چالش ها، همیشه باید جرقه ای از امید در دل ها روشن باشد. آگاهی و آموزش مالی می تواند یکی از راهکارهای مقابله با چنین مشکلاتی باشد. اگر افراد بتوانند درک بهتری از اقتصاد، تورم و استراتژی های مالی پیدا کنند، شاید بتوانند بهتر با تغییرات اقتصادی سازگار شوند و کمتر در برابر مشکلات اقتصادی آسیب ببینند. علاوه بر این، دولت ها و مسئولین اقتصادی باید برنامه هایی را برای کاهش تورم و افزایش قدرت خرید مردم ارائه دهند. تنها در این صورت است که افراد می توانند دوباره به آینده خود امیدوار شوند و از احساس شکست فاصله بگیرند.

در نهایت، نباید فراموش کرد که هر بحران اقتصادی، فرصتی برای یادگیری و رشد است. هرچند که شرایط سختی پیش روی افراد قرار دارد، اما با همبستگی اجتماعی و تلاش برای حل مشکلات، می توان از این وضعیت گذر کرد و جامعه ای با امید و انگیزه دوباره ساخت.