پرسپولیس در یکی از بدترین مقاطع فنی خود در سال های اخیر قرار گرفته؛ سه شکست متوالی، نمایش های نگران کننده و تیمی که نشانه های واضحی از افت اعتمادبه نفس، انسجام و البته چنددستگی در خود دارد. با این حال برخلاف موج سنگین شایعات، تصمیم باشگاه حداقل تا این لحظه روشن است: اوسمار ویرا قرار نیست برکنار شود.

این تصمیم در شرایطی گرفته شده که فضای اطراف پرسپولیس بیش از هر زمان دیگری ملتهب است؛ از نتایج ضعیف گرفته تا اختلافات علنی میان سرمربی و مدیریت باشگاه و چند دستگی در رختکن!

آخرین خارجی لیگ در لبه تیغ

با جدایی دراگان اسکوچیچ از تراکتور و اخراج ریکاردو ساپینتو از استقلال، حالا اوسمار ویرا به تنها سرمربی خارجی باقی مانده در لیگ برتر تبدیل شده است.

در شرایطی که تراکتور به سرعت محمد ربیعی را به عنوان سرمربی جدید خود انتخاب کرد و استقلال به سمت انتخاب یک گزینه داخلی مثل سهراب بختیاری زاده یا مهدی رحمتی حرکت کرده، پرسپولیس تصمیم گرفته فعلا به مسیر پر پیچ و خم خود با سرمربی برزیلی ادامه بدهد. این یعنی باشگاه برخلاف رقبای اصلی اش در مسیر قهرمانی، حداقل در کوتاه مدت قصد تغییر روی نیمکت خود را ندارد؛ حتی اگر شرایط تیم به هیچ وجه قابل دفاع نباشد.

بنزین روی آتش؛ شکاف علنی شد

اوسمار شب گذشته و پس از شکست مقابل خیبر، همانطور که توسط برخی نزدیکانش پیش بینی شده بود در نشست خبری عملا پرده از اختلافات جدی با مدیریت باشگاه برداشت؛ صحبت هایی که به وضوح نشان می دهد مشکل پرسپولیس فقط داخل زمین نیست.

او با اشاره به انتشار نامه جنجالی مدیرعامل باشگاه، از شکسته شدن اعتماد بین کادرفنی و مدیریت گفت و تاکید کرد تصمیماتی که مستقیما روی تیم اثر می گذارند، بدون هماهنگی با او گرفته شده اند. از نگاه او، این اتفاق نه تنها بی احترامی به کادرفنی بوده، بلکه می تواند روی ذهن بازیکنان هم تاثیر منفی بگذارد.

وقتی یک سرمربی به صراحت از فروپاشی حلقه اعتماد صحبت می کند، یعنی بحران از سطح فنی عبور کرده و وارد لایه های عمیق تر شده است.

چرا اوسمار فعلا می ماند؟

با وجود همه این نشانه ها، تصمیم باشگاه برای ادامه همکاری با اوسمار چند دلیل مشخص دارد:

اول؛ نبود گزینه آماده و مطمئن در این مقطع حساس فصل؛ تغییر سرمربی بدون داشتن آلترناتیو مناسب، می تواند بحران را تشدید کند.

دوم؛ تجربه ناموفق تغییرات پیاپی در برخی تیم ها (از جمله استقلال فصل گذشته) که نشان داده بی ثباتی روی نیمکت لزوما راه حل نیست. آنها به هاشمیان فرصت کافی را ندادند و شاید تکرار اشتباه منجر به اتفاقات بدتری شود.

و سوم؛ امید به اینکه این بحران هنوز قابل کنترل باشد و تیم بتواند با یک برد، از این وضعیت خارج شود.

دژاووی هاشمیان، حالا برای اوسمار!

پرسپولیس شنبه هفته آینده، یعنی دقیقا یک هفته بعد یک بازی بسیار حساس مقابل ذوب آهن در پیش خواهد داشت؛ تیمی که خودش برای بقا می جنگد و قطعا حریف ساده ای برای قرمزها نخواهد بود. جالب اینکه در نیم فصل اول هم وحید هاشمیان دقیقا پس از بازی مقابل ذوب آهن چمدان هایش را بست و رختکن پرسپولیس را ترک کرد!

هرچند پرسپولیس آن بازی را با گل های عمری و علیپور از حریف خود برد اما حدادی در پایان مسابقه دستان وحید را گرفت و مقابل تماشاگران برد تا به خیال خود، وداعی باشکوه با هاشمیان داشته باشند! حالا و دقیقا پس از 15 مسابقه و یک نیم فصل کامل، آن نمایش عجیب در آستانه تکرار است!

هاشمیان یک روز بعد از پیروزی مقابل ذوب آهن پرسپولیس را تمرین هم داد اما در پایان تمرین به او گفتند باید ساکش را بردارد و از پرسپولیس برود.

ادامه همکاری یا تعویق یک تصمیم اجتناب ناپذیر؟

ماندن اوسمار در ظاهر نشانه حمایت باشگاه از سرمربی است اما در واقع بیشتر شبیه تعویق یک تصمیم سخت به نظر می رسد. پرسپولیس نه از نظر فنی در شرایط خوبی است، نه از نظر روانی و نه حتی در سطح مدیریتی. اگر این تیم در کوتاه مدت نشانه ای از بازگشت نشان ندهد، بعید است این حمایت ادامه دار باشد. در حال حاضر اوسمار مانده؛ اما نه در یک موقعیت امن، بلکه درست در قلب یک بحران که فقط یک مسابقه می تواند همه چیز را تغییر دهد.