تیم های فوتبال المپیاکوس و بایرلورکوزن در رقابت های لیگ قهرمانان اروپا شامگاه چهارشنبه 29 بهمن رو در روی هم قرار گرفتند که این بازی با برتری 2 بر صفر نماینده آلمان به پایان رسید تا کار برای مهدی طارمی و یارانش در ادامه مسیر دشوارتر شود.

سایت gazzetta یونان در این رابطه نوشت: سیستم بازی با دو مهاجم برای المپیاکوس نتیجه بخش نبوده و دیدار مقابل بایرلورکوزن نمونه بارز این مسئله بود.

در عرض سه دقیقه، پاتریک شیک با دو گل خود لورکوزن را برای صعود به مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان جلو انداخت و پیروزی 2 بر صفر را در خانه المپیاکوس رقم زد.

نماینده پیرائوس تلاش کرد اما حالا برای صعود به مرحله بعدی لیگ قهرمانان اروپا به یک معجزه نیاز دارد. یکی از پرسش های اصلی پس از این بازی، انتخاب دو مهاجم در ترکیب ابتدایی بود.

خوزه لوییز مندلیبار (سرمربی المپیاکوس) تصمیم گرفت هم ایوب الکعبی و هم مهدی طارمی را به میدان بفرستد؛ در حالی که چیکونیو روی نیمکت حضور داشت و آماده بازی بود. سیستمی که به ویژه در بازی های بزرگ این فصل چندان کارایی نداشته است.

باید یک نکته را روشن کرد؛ طارمی به خاطر اشتباهش در گل اول بازیکن بدی نشده و همچنین افت گلزنی تیم در هفته های اخیر را نمی توان فقط به او نسبت داد. او مهاجمی 33 ساله با 219 گل در دوران حرفه ای خود در تمام رقابت هاست که 13 گل آن در لیگ قهرمانان اروپا به ثمر رسیده است.

با این حال، باید پذیرفت که او قرار نیست در سیستم مندلیبار نقش بابیس کوستولاس را ایفا کند. فصل گذشته المپیاکوس با دو مهاجم بازی می کرد اما مهاجم یونانی نقش آزادتر و عقب تری نسبت به مهاجم نوک داشت؛ پِرِس شدید انجام می داد، بی وقفه می دوید، توپ گیری می کرد و در خلق موقعیت مشارکت داشت. وظیفه اصلی او و الکعبی، خفه کردن حریف با پرس از جلو بود.

طارمی چنین سبک بازی ای ندارد. او تلاش می کند می دود و فشار می آورد و حتی نسبت به ابتدای فصل بیشتر با نقش خود تطبیق پیدا کرده اما نمی تواند ماهیت بازی اش را کاملاً تغییر دهد.

با این حال، نقش او در تیم این فصل بسیار مهم بوده؛ به خصوص با توجه به افت نسبی الکعبی پس از جام ملت های آفریقا. مهاجم ایرانی تاکنون در 28 بازی، 16 گل به ثمر رسانده است.

ورود چیکینیو در دقیقه 64 به جای طارمی و بازگشت به سیستم محبوب 1-3-2-4، چهره تهاجمی المپیاکوس را تغییر داد. این هافبک هجومی 30 ساله، مهره ای کلیدی در ساختار تیم است؛ هم از نظر کیفیت و گردش توپ و هم از نظر نوع تحرک در زمین.

او قطعه ای مهم در پازل تاکتیکی مندلیبار است. با ورودش، خطوط تیم جلوتر آمد، پرس بیشتر شد و اگر گل دوم دریافت نشده بود، شرایط روانی تیم هم متفاوت می شد.

در واقع، انگار مربی اسپانیایی ترکیب ها را برعکس چیده بود؛ تیمی که بعد از دقیقه 64 بازی کرد، باید از ابتدا به میدان می رفت.

استفاده از دو مهاجم در ترکیب اصلی، هواداران را راضی نکرد. این سیستم تنها در یک بازی مهم این فصل موفق ظاهر شد آن هم در مقابل آژاکس بود.

در آن مسابقه هم آژاکس شروع بهتری داشت و المپیاکوس در دقیقه 52 به گل رسید. ورود چیکینیو در دقیقه 72 به جای الکعبی باعث شد تیم مسلط تر شود و در نهایت 2 بر یک پیروز شود.

البته نمی توان همه مشکلات را فقط به این سیستم نسبت داد؛ چرا که حتی با آرایش 1-3-2-4 هم برابر آ. ا.ک و لوا دیاکوس نتایج ایده آل به دست نیامد. با این حال، 2-4-4 یکی از دلایل اصلی است که باعث می شود المپیاکوس در بازی های مهم دچار مشکل شود و تسلط همیشگی را در زمین نداشته باشد.