حسین شریعتمداری در کیهان نوشت: 1- نیمه اول سال 1360 است. در فاصله زمانی 2 ماه و چند روز، رییس جمهور، نخست وزیر، رییس دیوان عالی کشور، ده ها نماینده مجلس، چند وزیر و تعداد زیادی از مسئولان بلندپایه نظام به شهادت رسیده اند. فقط با یک محاسبه سرانگشتی نیز می توان -و باید- به این نتیجه رسید که جمهوری اسلامی ایران از دست رفته است (!) ولی نه فقط از دست نرفت، بلکه باقی ماند، و این درحالی بود که جمهوری اسلامی ایران با یک جنگ تمام عیار نظامی از سوی چند قدرت ریز و درشت نیز، درگیر بود و چند کودتای برنامه ریزی شده را هم ناکام گذاشته بود ولی با این همه، نه فقط از پای درنیامد، بلکه اوج گرفت و از آن آوردگاه با پیروزی بیرون آمد. چگونه؟!

2- جان ساورز ، مدیر اسبق MI6 (شاخه اطلاعات خارجی سرویس اطلاعاتی انگلیس) و عضو ارشد تیم انگلیس در مذاکرات هسته ای (1+5) می گوید: مردم ایران، جمهوری اسلامی را برگرفته از مبانی اسلامی و اعتقادات دینی خود می دانند و به همین علت، دشمنان ‪کشورشان ‬ و گروه های اپوزیسیون را دشمنان اسلام تلقی می کنند و با روحیه ای از خود گذشته به مقابله با آن ها بر می خیزند. جان ساورز شق القمر نکرده است بلکه از یک واقعیت محسوس و ملموس خبر داده است که سایر دشمنان ریز و درشت جمهوری اسلامی ایران نیز به آن اشاره داشته اند. ‬

3- دیروز حضرت آقا در بخشی از بیانات عالمانه، مستند و پُرنکته خود، راهپیمایی های 22 دی و 22بهمن را عجیب و از آیات الهی دانستند و درباره توطئه اخیر فرمودند: چیزی که اتفاق افتاد، حرکت و اغتشاش عده ای جوان و غیرجوان عصبانی نبود بلکه کودتای برنامه ریزی شده ای بود که زیر پای ملت ایران له شد . حضور حماسی و کم نظیر (و به روایتی، بی نظیر) مردم در راهپیمایی های 22 دی و 22 بهمن چگونه کودتای برنامه ریزی شده دشمن را زیر پا له می کند؟

4- کودتاها در همه جای دنیا، یک فرمول مشخص دارد. کودتاگران به کانون قدرت نظام حمله می کنند. صاحبان قدرت را کنار می زنند و خود جای آن ها را می گیرند. این فرمول در جمهوری اسلامی ایران قابل اجرا نیست. چرا که در ایران اسلامی، قدرت نظام در یک نقطه متمرکز نیست. در ساختار منحصر به فرد جمهوری اسلامی ایران، قدرت متعلق به مردم است و دولتمردان و مسئولان نمایندگان قدرت هستند و نه کانون متمرکز قدرت. بنابراین حتی در صورتی که دشمن موفق به کنار زدن نمایندگان قدرت بشود، کانون قدرت که توده های مردم هستند همچنان باقی می ماند و نمایندگان دیگری از میان مردم نمایندگی قدرت را بر عهده می گیرند.

نظیر رخدادی که در اوایل دهه 60 اتفاق افتاد و تقریباً تمامی نمایندگان قدرت نظام (رییس جمهور، نخست وزیر، رییس دیوان عالی کشور، ده ها وزیر، نماینده مجلس و مسئولان عالی رتبه ) در فاصله دو ماه به شهادت می رسند ولی آب از آب تکان نمی خورد. ناکارآمدی فرمول یاد شده را در فتنه های 88 و فتنه اخیر و نمونه های مشابه دیگر نیز به وضوح می توان دید. در همین خصوص اشاره به بخشی از بیانات حضرت آقا در گذشته و نیز امسال، راهنما و گره گشاست.

حضرت ایشان با اشاره به حضور گسترده و پرشور مردم خطاب به آنان می فرمایند خداوند متعال در قرآن به پیغمبرش می فرماید: هُوَ الَّذی اَیَّدَکَ بِنَصرِه وَ بِالمُؤمِنین … خداوند تو را با نصرت خود و به وسیله عزم و اراده و دست های نیرومند مؤمنان و گام های ثابت مؤمنان کمک کرد؛ نقش مؤمنین این است. نقش شما جوان ها، شما مردم عزیز و پُرانگیزه یک چنین نقش عظیمی است که خدا در قرآن بیان می کند .

5- دقیقاً به همین علت است که دشمن طی سال های اخیر کانون اصلی قدرت نظام، یعنی توده های مردم را نشانه رفته است و با اقداماتی نظیر، ایجاد گرانی های افسارگسیخته، جنگ های شناختی و جنگ نرم با هدف تغییر دستگاه محاسباتی مردم و مسئولان، حمله به باورهای دینی، بهره گیری از فضای مجازی و به کارگیری برخی از جریانات وابسته و غربگرا برای دروغ پراکنی و… به میدان آمده است. گفتنی است که حضرت آقا در بیانات دیروز خود به این نکته اشاره داشتند و از جمله، دستگاه های قضایی و امنیتی را موظف کردند با کسانیکه با حرف و تحلیل و عمل با دشمن همراهی می کنند، برخورد کنند.

6- این رشته اگرچه سر دراز دارد ولی اشاره به نکته ای درباره هدف تحریم ها نیز خالی از ضرورت نیست. به عنوان مثال، قطعنامه تحریمی 1929 که در خردادماه 1389 یعنی سالروز فتنه آمریکایی اسراییلی 88 و در حمایت از فتنه گران تصویب شده بود به قطعنامه مادر تحریم ها شهرت دارد.

بعد از تصویب این قطعنامه، خبرنگار واشنگتن پست به هیلاری کلینتون، وزیر خارجه وقت آمریکا می گوید؛ تحریم های این قطعنامه مردم ایران را هدف گرفته است و نه دولت و دولتمردان را. خانم کلینتون با وقاحت تمام می گوید؛ همین مردم از نظام حمایت می کنند! بعد از تصمیم آمریکا برای وضع تحریم های به قول خودشان فلج کننده خبرنگار یو. اس. ای. تودی، شبیه همین سؤال را با مایک پمپئو، وزیر خارجه دور اول ریاست جمهوری ترامپ مطرح می کند. پاسخ دقیقاً (تاکید می شود که دقیقاً) همان پاسخ هیلاری کلینتون است.