فرارو- دو هزار سال پس از مرگ، دو کشیش مصری باستان بار دیگر زنده شدند؛ این بار زیر تیغ دقیق سی تی اِسکَن. بدن های مومیایی آن ها علاوه بر آشکار کردن رازهای روزمره، دردها و آسیب های جسمانی ، نشان داد که حتی در مصر باستان، درد، کهولت و مشکلات روزمره با انسان های امروزی مشترک بوده است.

به نقل از earth، نس مین، کشیش مسن تر، از مشکلات جدی در ناحیه پایین ستون فقرات رنج می برد که احتمالاً در طول زندگی با درد کمر دست وپنجه نرم می کرده است. در تابوتش، اشیایی مانند سوسک های افسانه ای، یک ماهی و شبکه ای از مهره ها و گردنبندهای رنگی دفن شده بودند؛ آیتم هایی که علاوه بر نشان دادن جایگاه و باورهای او، تصویر دقیق تری از زندگی و محیط اجتماعی اش ارائه می دهند.

نس هور، کشیش دیگر، وضعیت متفاوتی داشت؛ اسکن ها نشان دادند که او با مشکلات جدی دندانی و فرسودگی شدید مفصل ران دست وپنجه نرم می کرده است که نشان می داد در زمان مرگ مسن تر بوده و احتمالاً در طول زندگی با محدودیت های حرکتی مواجه بوده است. این یافته ها نشان می دهند که درد، آسیب و بیماری های مزمن، تنها مختص دنیای امروز نیست و حتی انسان های دوران باستان نیز با آن روبه رو بوده اند.

این تیم پژوهشی توانست با بهره گیری از فناوری اسکن سه بعدی، مدل های دیجیتال دقیق از بدن های مومیایی و برخی اشیاء همراه آنها بسازد و حتی نسخه های سه بعدی واقعی چاپ کند. کاری که به پژوهشگران در درک زندگی و باورهای مصریان باستان کمک می کند. کارشناسان می گویند چنین اسکن هایی علم پزشکی را متحول می کنند؛ از شبیه سازی سه بعدی اعضای بدن برای آماده سازی جراحی تا چاپ مدل های قابل لمس برای آموزش و بررسی های پزشکی.

این دو کشیش مصری هرگز تصور نمی کردند که بدن هایشان روزی بتوانند علاوه بر آشکار کردن رازهای گذشته بشر، به بهبود درمان انسان های امروز کمک کند. این اسکن ها نشان می دهند که درد، کهولت و کنجکاوی انسان ها در طول هزاران سال تغییر نکرده است و پلی میان گذشته و زندگی مدرن برقرار می کند.