سعید بروشان، باستان شناس، اظهار کرد: سال 1382 دو نفر از باستان شناسان مطرح کشورمان یعنی دکتر یعقوب محمدی فر و عباس مترجم، بررسی های باستان شناسی را روی تعدادی از تپه های استان کرمانشاه انجام دادند که یکی از تپه هایی که مورد بررسی قرار گرفت، تپه چغاسبز یا سبزچغا در شهرستان صحنه بود که به نظر می رسید از تپه های باستانی هزاره دوم قبل از میلاد باشد.

به گزارش ایسنا، وی که ریاست اداره میراث فرهنگی شهرستان صحنه را نیز برعهده دارد، افزود: حدود دو سال پیش نیز در پی سرکشی های هفتگی از محوطه های تاریخی شهرستان، بازدیدی از تپه چغاسبز داشتیم که طی این بازدید قطعه ای سفال کشف کردیم که با سفال هایی که تاکنون در منطقه ما کشف شده بود، تفاوت داشت.

این باستان شناس تصریح کرد: برای کسب نتایج مشخص تر، طی رایزنی هایی با دکتر محمدی فر از ایشان درخواست کردم یک بازدید و بررسی مجدد از تپه چغاسبز داشته باشد که ایشان موافقت کرد و در این بازدید مشخص شد این تپه، باستانی و متعلق به دوره عیلامی میانه یعنی حدود 1100 تا 1500 سال قبل از میلاد است.

وی اضافه کرد: باتوجه به اینکه تاکنون فقط یک اثر تاریخی از دوره عیلامی، آن هم عیلام قدیم در قپاق تپه داشته ایم، بنابراین این اولین بار بود که یک اثر تاریخی از دوره عیلام میانه در کرمانشاه کشف می شد که این موضوع می تواند یک تحول و دگرگونی را در تاریخ استان نیز رقم بزند.

بروشان در ادامه گفت: در ادامه بررسی هایی که از تپه های اطراف تپه چغاسبز داشتیم، سه تپه باستانی دیگر یعنی تپه علی آباد درتنگ که طی سالهای گذشته به دلیل حفاری های غیرمجاز تا حدودی تخریب شده بود، تپه کوره خانی و تپه چمبتان را نیز که شواهد سفالی همچون تپه چغاسبز از دوره عیلام میانه داشتند نیز کشف شد.

وی خاطرنشان کرد: از آنجایی که شاهان عیلامی عموماً در منطقه شوش و انشان زندگی می کردند و اثری همچون چغازنبیل را از خود در این منطقه برجای گذاشته اند، تاکنون شواهدی از حضور آن ها در کرمانشاه کشف نشده بود، لذا به نظر می رسد این تپه های باستانی می تواند ادامه مسیر کلماکره باشد که شواهدی از عیلامیان را در دل خود جای داده است.

رییس میراث فرهنگی شهرستان صحنه با تاکید بر اینکه تاکنون تنها شواهد فرهنگی همچون سفال در این چهار تپه کشف شده، عنوان کرد: باتوجه به اهمیتی که این محوطه های باستانی دارند، امیدواریم اعتبارات مورد نیاز برای آغاز کاوش های باستان شناسی در آن ها اختصاص پیدا کند.

وی در ادامه با بیان اینکه دشت صحنه در هزاره دوم پیش از میلاد، به دلیل موقعیت جغرافیایی استراتژیک خود یک نقطه کلیدی برای برقراری ارتباطات تجاری و فرهنگی میان عیلام و سایر تمدن های معاصر بوده، افزود: این منطقه، علاوه بر اهمیت اقتصادی، در تبادلات فرهنگی و اجتماعی نیز نقش حیاتی داشته و می توان آن را به عنوان یک پل ارتباطی میان تمدن های غرب ایران و دنیای خارج در نظر گرفت.

بروشان خاطرنشان کرد: باتوجه به کشف این چهار تپه باستانی اکنون می توانیم با بررسی دقیق تر یافته های باستان شناسی و متون تاریخی از این دوره، درک بهتری از این تعاملات بدست آوریم و روشن خواهد شد که دشت صحنه چگونه در ارتباطات میان عیلام و دیگر تمدن ها در هزاره های دوم و اول پیش از میلاد عمل کرده است.

وی افزود: سفال های کشف شده در دشت صحنه شواهدی از نفوذ فرهنگ عیلامی در این منطقه ارائه می دهند. به ویژه سفال های پایه دکمه ای که در شرق زاگرس و به خصوص در دشت های صحنه یافت می شوند، می توانند نمادی از تعاملات فرهنگی باشند.

این باستان شناس با بیان اینکه این سفال ها به دلیل داشتن پایه های برجسته و دکمه مانند (از نظر ظاهری آن ها را از سایر سفال های باستانی متمایز می کند) شناخته می شوند، گفت: این پایه ها، که اغلب به شکل دایره یا مربع هستند به استحکام ظرف کمک می کنند، بنابراین با توجه به خصوصیات فرهنگی و هنری این سفال ها، می توان نتیجه گرفت که در دوران عیلام میانه، فرهنگ های ویژه ای در دشت های صحنه در حال رشد و شکل گیری بوده است.

وی تاکید کرد: این منطقه به دلیل جایگاه جغرافیایی منحصر بفرد خود، محلی برای تبادلات فرهنگی و تجاری میان اقوام مختلف آن دوره بوده است.