شکست پرسپولیس مقابل گل گهر سیرجان تنها یک باخت ساده نبود، بلکه ادامه روندی نگران کننده در نیم فصل دوم است که فشار را روی کادر فنی و بازیکنان بیشتر از همیشه کرده. این نتیجه شرایط را برای اوسمار ویرا بحرانی تر کرد؛ مربی ای که تیمش در هفته های اخیر نه از نظر نتیجه گیری و نه از نظر کیفیت بازی نشانی از ثبات نداشته است.

پرسپولیس در این مسابقه چند مهره مهم خود را به دلیل مصدومیت در اختیار نداشت، اما با توجه به ترکیب پرهزینه و پرستاره تیم، غیبت چند بازیکن نمی تواند دلیل قانع کننده ای برای چنین نمایش ضعیفی باشد. انتظار از تیمی با این سطح از امکانات این است که حتی با تغییر نفرات هم ساختار فنی اش حفظ شود، اتفاقی که مقابل گل گهر رخ نداد.

اوسمار برای این دیدار تصمیم گرفت سیستم تیمش را تغییر دهد و با سه هافبک میانی بازی کند. همچنین علی علیپور را در نقش وینگر به کار گرفت؛ تصمیمی که عملاً تعادل تاکتیکی پرسپولیس را به هم زد. خط میانی تیم سردرگم و کم اثر ظاهر شد و هافبک ها نتوانستند نه در فاز دفاعی موفق باشند و نه در طراحی حملات نقش مؤثری ایفا کنند.

در این بین، میلاد سرلک، محمد خدابنده لو و مارکو باکیچ روزی پر از اشتباه را پشت سر گذاشتند و همین ضعف در میانه میدان باعث شد پرسپولیس کنترل بازی را از دست بدهد و عقب بیفتد. هرچند سرمربی تیم در بین دو نیمه با انجام چند تغییر سعی کرد شرایط را اصلاح کند، اما این واکنش دیرهنگام بود و تا آن زمان جریان مسابقه کاملاً در اختیار حریف قرار گرفته بود.

در نهایت، این شکست حاصل مجموعه ای از عوامل بود؛ از نمایش ضعیف بازیکنان گرفته تا تصمیمات تاکتیکی اشتباه کادر فنی. اگر پرسپولیس نتواند خیلی زود به ثبات فنی برسد و اشتباهات ساختاری اش را برطرف کند، ادامه این روند می تواند فاصله تیم با اهدافش را بیشتر کرده و بحران نیم فصل دوم را عمیق تر کند.