سیاوش آریا، کنشگر و پژوهشگر میراث فرهنگی درباره آنچه به تازگی در تخت جمشید رخ داده است، گفت: میراث جهانی پارسه که در میان مردم به تخت جمشید شناخته می شود، بی گمان از مهم ترین و ارزنده ترین یادمان تاریخی و فرهنگی کشور است و چشم و چراغ و قلب تپنده آثار تاریخی ایران به شمار می آید. گزافه نیست اگر بگوییم جهانیان ایران را با نام پارسه (تخت جمشید) می شناسند. میراث به جا مانده از شاهنشاهی هخامنشی که نشانه هویت و شناسنامه بالنده و غرورآمیز ایرانیان است. جایی که در آن هنر و معماری ایرانی به اوج می رسد. اما این میراث جهانی هنوز تا استانداردهای حفاظتی فاصله ای زیاد دارد و گاهی خبرهای ناگوار، کام دوستداران تاریخ و فرهنگ ایرانی را تلخ می کند.

به گزارش ایسنا، او ادامه داد: در چند روز گذشته فرد یا افرادی ناشناس، که باید آن ها را جزو وندال ها (تخریب گران یا خرابکاران اموال و آثار تاریخی) به شمار آورد، در پیِ غفلت نیروهای نگهبانی با شئ ای نوک تیز یا چیزی همانند کلید، اقدام به یادگاری نویسی روی بدنه سنگ نگاره ورودی دروازه ملل یا فرهنگ ها کرده و به یادگار پارسیان آسیب رسانده و چهره این یادگار هخامنشیان را خدشه دار کرده است.

این کنشگر میراث فرهنگی گفت: آنچه مایه نگرانی بوده، این است که دوربین های مدار بسته در سراسر میراث جهانی پارسه (تخت جمشید) کار می کند و در همه بخش های محوطه نیروهای زحمت کش حراست و نگهبانی وجود دارد و پیاپی، بخش های گوناگون مجموعه را رصد می کنند. حال چگونه است که با گذشت پنج تا شش روز کسی از این رخداد تلخ با خبر نشده و جمعه 24 بهمن ماه، تازه با دست به دست شدن خبر یادگاری نویسی در شبکه های اجتماعی مسئولان و مدیران مجموعه جهانی پارسه آگاهی یافته و در پی پاسخ دادن نیز برآمده اند!

او در ادامه اظهار کرد: یکی از چالش های بزرگ و مهم وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی کمبود نیرو به ویژه در بخش حراست و نگهبانی و یگان حفاظت میراث فرهنگی است. کمبود نیروی کاری که انگیزه آسیب های بسیار فراوانی در چند سال گذشته به یادمان های تاریخی و فرهنگی و ملی شده است و همچنان نیز وزارت میراث فرهنگی نتوانسته است این چالش بزرگ و مهم و اساسی را حل کند و روشن نیست که چرا وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و معاون و مدیران رده بالای وزارتخانه، همچنان سکوت پیشه کرده و تنها گاه گاهی از کمبود نیرو در سخنان خود نام می برند. آیا هنوز ارزش میراث فرهنگی برای مدیران و مسئولان شناخته نشده و پی به اهمیت آن نبرده اند؟ چرا وزیر میراث فرهنگی با نمایندگان مردم در خانه ملت (مجلس) وارد گفت و گوی اساسی و چانه زنی نمی شود تا مشکل کمبود نیرو یک بار برای همیشه حل شود؟ چرا از شخص رییس جمهور و دیگر مقام های رده بالای کشوری درخواست نیرو را به گونه اختصاصی و ویژه پیگیری نمی کنند؟ آیا زمان آن نرسیده که دست از شعار دادن و سخنان زیبا برداریم و به فکر میراث فرهنگی کشور که نشانه هویتی مردم است، بیفتیم؟

این کنشگر میراث فرهنگی افزود: از سویی، غفلت نیروهای نگهبانی در میراث جهانی پارسه (تخت جمشید) سبب آسیب رسانی به یادمان های تکرارناپذیر ملی و جهانی کشور می شود و توجیه پذیر و قابل دفاع نیست و از سویی هم، کمبود نیروهای نگهبانی و حراست، انگیزه. ای خواهد شد تا یادمان های تاریخی و فرهنگی آسیب دیده و خدشه دار شوند.

سیاوش آریا در ادامه گفت وگویی با سرپرست پایگاه جهانی پارسه (تخت جمشید) در این باره داشت که محمد جواد جعفری در همین زمینه گفت: رخداد روی داده قابل دفاع نیست. اما باید توجه داشت که ما با کمبود شدید نیرو روبه رو هستیم و باید در مکانی همانند دروازه ملل یا فرهنگ ها، دو نیروی نگهبانی وجود داشته باشد که اگر یکی از آن ها به هر انگیزه ای در مکان خود نبود، نیروی دیگری باشد که از آن بخش پاسداری و حفاظت کند. شاید نیروی نگهبانی آن زمان برای استفاده از سرویس بهداشتی رفته باشد و نمی توان خرده ای گرفت.

سرپرست پایگاه جهانی پارسه (تخت جمشید) افزود: شاید وندال ها با گچ روی سنگ نگاره یادگاری نویسی کرده باشند که زود و آسان قابل برطرف شدن است و یا با نوک کلید دست به این کار زده باشند که آسیب زیادی نمی رساند و می توان آن را برطرف کرد. با این همه، باید شنبه به پارسه بروم و از نزدیک آن را بررسی کنم تا بتوان پاسخ درست و درخوری داد.

سیاوش آریا در عین حال این نکته را یادآور شد که وجود دوربین های مداربسته در محوطه های تاریخی بدان معنا است که باید در پایان هر روز یا آغاز روز بعد، آن ها را بررسی کرد و دید؛ زیرا خطر خبر نمی کند و خدای ناکرده هر زمان، امکان رویداد ناگوار و بزرگی وجود دارد.

در همین رابطه، داریوش اسدی، رییس اداره حقوقی اداره کل میراث فرهنگی فارس در متنی که برای رسانه ها فرستاده است، از مستندسازی دقیق آسیب ناشی از حک یادگاری بر بخشی از مجموعه تاریخی تخت جمشید خبر داد و اعلام کرد که پس از تکمیل تحقیقات برای شناسایی متخلفان، پرونده برای رسیدگی قضایی ارسال خواهد شد.

میراث جهانی پارسه (تخت جمشید) در 57 کیلومتری شهر شیراز و در شهرستان مرودشت قرار دارد و یکی از بی همتاترین یادمان های تاریخی ایرانیان به شمار می آید.