اگرچه این اولین بار است که مسعود پزشکیان، رییس جمهور، به نقد صریح صداوسیما پرداخته اما اولین بار نیست که رویارویی یک رییس جمهور با صداوسیما رقم می خورد.

به گزارش خبرآنلاین، جام جم بالاخره صدای مسعود پزشکیان را هم درآورد. صداوسیما بزرگترین نهاد بودجه بگیر فرهنگی است که عملکردش همیشه واکنش برانگیز بوده است چراکه با وجود دریافت بودجه های کلان از بیت المال نه فقط جهت گیری ملی نداشته بلکه که عملا به بولتن یک جریان سیاسی خاص تبدیل شده است.

علاوه بر این، ریزش مخاطبان صداوسیما و سوق دادن مخاطبان به شبکه های ماهواره ای یا پلتفرم های مجازی گویاترین عملکرد خروجی این رسانه بوده است. به جز فعالان سیاسی و رسانه ای که همیشه بر لزوم تغییرات بنیادی در صداوسیما تاکید داشته اند عملکرد این رسانه در بسیاری موارد باعث شده مسئولان مختلف جمهوری اسلامی نیز نسبت به این سازمان موضع گیری کنند و عالی ترین مسئولان دولتی از جمله روسای جمهور، منتقد جدی صداوسیما باشند.

هرچند رویارویی صداوسیما با دولت ها بخصوص با دولت هایی که به اصلاح طلبی متمایل بوده اند شدیدتر بوده، دولت اصولگرایی مثل احمدی نژاد هم از این تقابل بی نصیب نماندند. نماد این رویارویی در دولت خاتمی برنامه چراغ بود. سپس حوادث کوی دانشگاه و نحوه پوشش کنفرانس برلین، شکاف میان اصلاح طلبان و رسانه ملی را به اوج رساند و تصویر تلویزیون را در جایگاه مقابل دولت ترسیم کرد.

دولت محمود احمدی نژاد هم داستان خاص خود را داشت. بسیاری چهار سال اول احمدی نژاد را ماه عسل دولت و رسانه ملی می دانند که با پوشش های لحظه به لحظه سفرهای استانی دولت به تریبون این جریان تبدیل شده بود. اما در دولت دوم احمدی نژاد مخصوصا پس از قهر 11 روزه او ورق برگشت؛ انتقاد از گرانی ها کم کم راه خود را به آنتن باز کردند و اوج رویارویی در سال 91 و زمانی رخ داد که گفتگوی زنده محمود احمدی نژاد با خبرنگاران قطع شد و تلویزیون به جای تصویر احمدی نژاد سریال پخش کرد.

در هشت سال دولت حسن روحانی رویارویی ها بی سابقه بود. از همان آغاز که مذاکره کنندگان هسته ای در ژنو و وین در حال مذاکره بودند، تلویزیون پیام هایی درباره سازشکاری مخابره می کرد. رییس دولت نیز شخصا در سخنرانی هایش می گفت که صداوسیما بذر ناامیدی می پاشد. کلیدواژه رسانه میلی از همان زمان به ادبیات منتقدان جام جم اضافه شد؛ زمانی که رییس دولت گفت صداوسیما باید رسانه باید ملی باشد، نه میلی.

هرچه زمان می گذشت تقابل رویارویی شکل تازه تری به خود گرفت. تا جایی که در ماه های آخر دولت دوازدهم، یکی از کارشناسان صداوسیما از پشت تریبون صداوسیما رسما در اظهاراتی توهین آمیز به رییس دولت وقت گفت: مسئولی می نشیند خانه و ممکن است پای منقل باشد و سر نمی زند به این طرف و آن طرف. حتی وزرایش نمی توانند با او ملاقات کنند . کار به آنجا کشید که معاون حقوقی ریاست جمهوری اعلام کرد که از صداوسیما شکایت می کند. هرچند نهایتا سرنوشت این شکایت مشخص نشد، صداوسیما در بیانیه ای اعلام کرد که مسئولیت اظهارات مهمانان در برنامه های زنده بر عهده خودشان است و این سخنان مورد تایید رسانه ملی نیست.

حالا نیز پس از گذشت یک سال و اندی از عمر دولت چهاردهم، مسعود پزشکیان نیز سرانجام زبان به نقد این رسانه گشود. دوشنبه 20 بهمن ماه مراسم بهره برداری 750 مگاوات نیروگاه خورشیدی از صداوسیما پخش می شد. در این مراسم مجری مراسم خواستار مدیریت زمان جلسه به علت پخش از شبکه خبر2 شد. اما پزشکیان پاسخ داد شبکه خبر خیلی مهم نیست. ما داریم کار خودمان را می کنیم تو نگران نباش. شبکه خبر به جای آن حرف های بی ربط از این حرف ها بزند که مردم هم بدانند [صداوسیما] دارد کمک می کند. این چند جمله باعث شد که مسئولان صداوسیما پخش این برنامه را متوقف کنند و به جای آن نطق نماینده عضو جبهه پایداری در مجلس را پخش کنند.

اما این اتفاق ازاین جهت اهمیت داشت که مسعود پزشکیان که از آغاز زمان ریاست جمهوری اش خود را پرچمدار وفاق نشان داده برای اولین بار است که در برابر صداوسیما موضع گیری می کند. در همه یک سال گذشته افکار عمومی و کنشگران از پزشکیان می خواستند که از اختیارات خود برای تغییر مشی صداوسیما استفاده کند و یا در صورت ممکن در جلسه ای با رهبری مقدمات تغییر ساختار صداوسیما را فراهم کند.

حتی از دولت می خواستند که اگر نمی تواند بودجه صداوسیما را قطع کند، دست کم بخشی از بودجه این سازمان عریض و طویل که خود درآمد ناشی از تبلیغات دارد را کم کند و آن را به بخش های مختلف کشور تزریق کند. گویی که ناشنوایی صداوسیما به دولت هم درباره این رسانه سرایت کرده باشد، دولت از این کار اجتناب کرد.

حالا پزشکیان هم با موضع گیری خود و هم با واکنش صداوسیما در مقابل این رسانه قرار گرفته است. شاید این موضوع ناشی از عملکرد صداوسیما پس از اتفاقات اخیر باشد. به ویژه پس از آنکه آیتمی توهین آمیز در شبکه افق درباره نگهداری پیکر جانباختگان حوادث دی ماه واکنش هایی در افکار عمومی و همچنین کنشگران به دنبال داشت.

هرچند آن اظهارات منجر به عزل مدیر شبکه افق شد منتقدان رسانه ملی بر این باورند که آنچه رخ داد نه خطای فردی بلکه محصول ساختاری بود که همچنان پابرجاست و این ماموریت را برای خود تعریف کرده که در برابر هرآنچه بوی مطالبات مردمی می دهد بایستد یا آن را به دیده تحقیر نگاه کند. حتی کمپینی با درخواست عزل پیمان جبلی رییس سازمان صداوسیما به راه افتاده است که به نظر نمی رسد نتیجه ای در پی داشته باشد چرا که واکنش صداوسیما به قطع سخنان پزشکیان ناشی از نوعی سرمستی از احساس قدرت و اعتمادبه نفس بسیار بالاست که حتی در برابر رییس جمهور می ایستد و این پیام را مخابره می کند که فرقی ندارد انتقادها از ناحیه چه شخص، گروه یا مقامی بیان می شود.

حتی اگر عالی ترین مسئول اجرایی کشور در برابر این رسانه موضع گیری کند آنقدر احساس قدرت می کند که کوچکترین وقعی به آن نمی نهد.