سیمون آندریاس شِورینگ از مرکز پزشکی ویل کرنل در نیویورک و همکارانش یک مدل جدید برای توضیح چگونگی ساخت هرم بزرگ خوفو ارائه کرده اند که خلاف مدل رایج تاریخی است. این مدل پیشنهاد می کند که پیمان کاران باستانی مصر نه تنها از رمپ های بیرونی، بلکه از سیستم های قرقره و وزنه های متوازن بهره برده اند تا قطعات عظیم سنگ را بالا ببرند.

به گزارش خبرآنلاین، هرم بزرگ شامل حدود 2.3 میلیون بلوک سنگ آهکی است کوچک ترین حدود 2 تن و بزرگ ترین بیش از 60 تن وزن دارند. طبق محاسبات این تیم، ساخت این بنا حدود 20 سال طول کشیده است، یعنی چیزی نزدیک به این که تقریباً یک بلوک در هر دقیقه قرار گرفته باشد. این سرعت به هیچ وجه با استفاده از رمپ های ساده قابل توجیه نیست.

مدل رایج پیشین بر این فرض استوار بود که کارگران بلوک ها را با رمپ های خاکی یا سنگی به بالا می کشیدند و هرم را لایه به لایه بنا می کردند. این رویکرد به ویژه برای بخش های میانی و بالایی ساختار بسیار دشوار بود، زیرا باید انرژی و نیروی عظیمی برای جابه جایی سنگ ها فراهم می کردند.

برخلاف این تفسیر سنتی، شِورینگ و تیمش معتقدند که معماران باستانی از فضاهای داخلی هرم به عنوان راه های شیب دار (مثل گالری بزرگ و مسیر صعودی) استفاده کرده اند تا وزنه های متقابل را بر روی آنها بلغزانند. این وزنه ها مانند قدرت محرکه سیستم های قرقره ای داخلی عمل می کردند و نیروی لازم را برای بلند کردن سنگ ها به نقاط بالاتر تأمین می کردند.

چند ویژگی معماری هرم می تواند از این نظریه پشتیبانی کند:

اگر این نظریه درست باشد، ساخت هرم از درون به بیرون انجام شده است یعنی تمرکز بر طراحی داخلی برای تسهیل بلند کردن سنگ ها، سپس رشد سازه به سمت بالا با کمک همین سیستم های پیوسته نه فقط حرکت توده ای کارگران روی رمپ های ساده.

هرچند این طرح توانسته برخی شکاف های نظری را پر کند، هنوز چالش هایی باقی است:

پژوهش جدید یک گام بزرگ در بازاندیشی روش های سنتی در مورد ساخت هرم های مصر برداشته است. گسترش این نظریه ممکن است ما را هرچه بیشتر به فهم دقیق مهندسی و سازمان کار در مصر باستان نزدیک کند. اینکه چگونه انسان ها بدون فناوری مدرن توانستند یکی از شگفتی های جهان را بسازند.