محمد زینالی اناری، پژوهشگر اجتماعی، با اشاره به گسترش حس بی آیندگی در جامعه ایران گفت: وقتی آینده قابل تصور نباشد، جامعه میان ترس، خشم و انفعال معلق می ماند و توان برنامه ریزی، امیدسازی و حتی تصور فردا را از دست می دهد.

به گزارش اقتصاد نیوز، وی افزود که شکاف عمیق میان ذهن انسان امروز و شیوه حکمرانی، به فرسایش اعتماد عمومی منجر شده و جامعه را به سمت انسداد اجتماعی سوق داده است.

به گفته او، ذهن انسان معاصر آینده محور و مشارکت طلب است، اما سیستم سیاسی به این زمان مندی وفادار نیست و همین تضاد، پرخاشگری اجتماعی را بازتولید می کند.

این جامعه شناس با تأکید بر نابرابرشدن دسترسی به آینده تصریح کرد: امروز آینده برای همه یکسان نیست؛ در بخش های مرفه شهر می توان حیات و امید را دید، اما این آینده به شدت خصوصی شده، در حالی که آینده ذاتاً امری جمعی و گره خورده با مفهوم وطن است.

زینالی هشدار داد که حذف مشارکت مردم و مبهم بودن تصمیمات کلان، از بودجه تا مذاکرات، به فروپاشی اعتماد عمومی دامن زده و افزود: این ابهام، وحشت آفرین است و اگر اصلاح نشود، جامعه را به سمت عادی شدن خشونت، فرار عقلانیت و نابودی کرامت انسانی می برد.