وزن لباس فضایی جدید آژانس فضایی آمریکا (ناسا) روی زمین از مرز 136 کیلوگرم می گذرد. فضانوردان پیشین هشدار می دهند که این وزن، حتی در گرانش کم ماه نیز می تواند فشار فیزیکی طاقت فرسا و خطرناکی بر خدمه مأموریت تاریخی آرتمیس وارد کند و موفقیت این برنامه بلندپروازانه را به چالش بکشد.

به گزارش ایرنا به نقل از وبگاه بی جی آر، برنامه بلندپروازانه آرتمیس ناسا با چالش های فنی غافلگیرکننده ای روبه روست. لباس های فضایی جدید که برای راهپیمایی های ماه طراحی شده اند، در یک معیار کلیدی، یعنی وزن، ظاهراً یک گام به عقب برداشته اند. وزن این لباس ها روی زمین از 136 کیلوگرم فراتر می رود، در حالی که لباس های نمادین دوره آپولو (معروف به لباس آرمسترانگ) تنها 84 کیلوگرم وزن داشتند.

اما چرا وزن لباس در جهانی با گرانش یک ششم زمین، این قدر اهمیت دارد؟ کیت روبینز (Kate Rubins)، فضانورد سابق و استاد دانشگاه، توضیح می دهد که یک راهپیمایی ماه نوردی، حتی با وجود گرانش کمتر، یک فشار شدید و مستمر به بدن وارد می کند.

او می گوید: فضانوردان ممکن است تا 9 ساعت در روز را درون این پوشش های پیچیده باشند و فعالیت های استخوان شکن انجام دهند. راهپیمایی های فضایی من در بیرون از ایستگاه فضایی، از نظر فشار فیزیکی مانند دویدن چند مسابقه ماراتن پشت سر هم و با یک کوله پشتی سنگین بود.

لباس های تجاری طراحی شده توسط شرکت اکسیوم اسپِیس (Axiom Space) که با نام فنی واحد تحرک برون فضایی اکسیوم یا به اختصار AxEMU شناخته می شوند، خود به عنوان یکی از عوامل اصلی این فشار مضاعف عمل خواهند کرد.

این محاسبه ساده است: هر فضانورد باید وزن بدن خود، به علاوه وزن لباس فضایی را تحمل کند. وقتی تجهیزات حیاتی مانند کوله پشتی سنگین سامانه پشتیبانی حیات نیز به این معادله اضافه شود، فشار چندین برابر می شود. این نگرانی با توجه به نبود خودروی ماه نورد در مأموریت آرتمیس 3، ابعادی جدی تر به خود می گیرد.

البته لباس های جدید فاقد مزیت نیستند. گزارش ها از ایمنی بالاتر، دوام بیشتر و قابلیت تنظیم سفارشی برای هر فضانورد خبر می دهند. طراحی ورودی از پشت نیز به فضانوردان اجازه می دهد بدون کمک دیگران، لباس را بپوشند و درآورند. این لباس ها به طور خاص برای تحرک بهتر در محیط سیاره ای طراحی شده اند.

با این حال، برای کهنه کارانی مانند هریسون جک اشمیت (Harrison Jack Schmitt)، فضانورد مأموریت آپولو 17، اولویت ها واضح است. او سال ها پیش گفته بود: اگر قرار بود من این لباس ها را طراحی کنم، طوری این کار را انجام می دادم که نیمی از وزن کنونی را داشته باشند و امکان تحرک چهار برابری را فراهم کنند.

به نظر می رسد لباس های جدید، اگرچه امکان تحرک بیشتری را فراهم کنند، در بخش وزن، این معیار طلایی را نادیده گرفته اند.

پاسخ نهایی به این پرسش که آیا پیشرفت های فناوری بر معضل وزن غلبه کرده است؟ ، نه در گزارش های فنی، بلکه در نخستین گام های دشوار فضانوردان بر خاک ماه آشکار خواهد شد. ناسا هم اکنون در حال ساخت موشک آرتمیس 3 است که پس از مأموریت آزمایشی آرتمیس 2، راهی سفر تاریخی خود می شود. آنجا، در سکوت گریزناپذیر گرانش کم، وزن واقعی پیشرفت مشخص خواهد شد.