| براساس مقاله ای نوشته شده در سایت caranddriver، بعد از چند روز رانندگی روی جاده هایی که بیشتر شبیه پیست اسکیت بودند، گفت وگوهای روزمره در دفتر خبرنگاران به یک موضوع مشترک ختم شد: تجربه لغزش و سُرخوردن خودروهای برقی دیفرانسیل عقب، آن هم نه به خاطر گاز دادن، بلکه درست در لحظه ای که راننده پایش را از روی پدال گاز برمی دارد! اما چرا این اتفاق می افتد؟ بازگشت دیفرانسیل عقب به دنیای برقی ها با گسترش خودروهای برقی، دیفرانسیل عقب دوباره به یک انتخاب رایج تبدیل شده است. بسیاری از مدل های پایه برندهایی مثل تسلا، پورشه، هیوندای، ولوو، لوسید و فولکس واگن تنها یک موتور الکتریکی روی محور عقب دارند. نتیجه این مشخصات، خودرویی سبک تر، ارزان تر و اغلب با راندمان بهتر و برد حرکتی بیشتر است. با اینکه همه می دانیم خودروهای دیفرانسیل عقب برای مناطق برفی مناسب نیستند، اما تجربه چیز دیگری می گوید. با یک جفت لاستیک زمستانی درست و حسابی، سال هاست که خبرنگاران کار اند درایور زمستان های میشیگان را با انواع خودروهای دیفرانسیل عقب پشت سر گذاشته اند و حتی در بسیاری از موارد، وزن کمتر و فرمان پذیری دقیق تر آن ها را به مدل های AWD یا تمام چرخ محرک ترجیح می دادند. بنابراین آنچنان مشکل و درگیری خاصی با این نوع خودروها وجود نداشت. وقتی رها کردن گاز، خودش ترمز می شود مسئله اصلی از جایی شروع می شود که پای ترمز احیاکننده به میان می آید. در خودروهای برقی، به محض برداشتن پا از روی پدال گاز، موتور الکتریکی وارد عمل می شود و با کاهش سرعت خودرو، انرژی را به باتری بازمی گرداند. این ویژگی باعث شده تا رانندگی تک پداله به یک عادت روزمره تبدیل شود. اما در شرایطی که تنها موتور روی محور عقب قرار دارد و سطح جاده به شدت لغزنده است، همین ترمز اولیه و ملایم می تواند چسبندگی لاستیک های عقب را از بین ببرد. بنابراین عقب خودرو شروع به سر خوردن می کند، آن هم بدون اینکه راننده حتی پدال ترمز را لمس کرده باشد. درست است که سیستم های کنترلی خودرو خیلی سریع وارد عمل می شوند و ترمز احیاکننده را قطع می کنند، اما مشکل اینجاست که لغزش آغاز شده و سیستم کنترل پایداری نمی تواند اصطکاکی خلق کند که وجود ندارد. در تجربه های خبرنگاران کار اند درایور، خودروها وارد چرخش کامل نشدند، اما بیش فرمانی شدیدی ایجاد شد؛ حالتی که کنترل آن برای بسیاری از رانندگان، به خصوص در ترافیک شهری و جاده های باریک یخ زده بسیار استرس زاست. چیزی که شاید در یک محوطه باز سرگرم کننده باشد، اما در مسیر رفتن به محل کار می تواند ترسناک و خطرناک شود. ترمز احیاکننده؛ نسخه مدرن ترمز دستی اگر این حس برایتان آشناست، بی دلیل نیست. این رفتار دقیقا شبیه همان تکنیک قدیمی کشیدن و رها کردن ناگهانی ترمز دستی برای شروع دریفت است. شدت این بیش فرمانی در خودروهایی که لاستیک مناسب زمستان ندارند، به مراتب بیشتر است. برای مثال، ولوو EX30 دیفرانسیل عقب با لاستیک های چهارفصل فابریک، یکی از بدترین تجربه ها را رقم زد. حالا تصور کنید همین شرایط با لاستیک های فرسوده می تواند چقدر فاجعه بار باشد. حتی لوسید ایر پیور مجهز به لاستیک های زمستانی هم کاملا مصون نبود و لغزش های عقب آن هم راننده و هم اطرافیان را نگران می کرد. آزمون روی یخ؛ جایی که مشکل خودش را نشان می دهد در آزمایشی که خبرنگاران همراه با مهندسان لوسید در پیست زمستانی انجام دادند، روی برف فشرده مشکل چندانی دیده نشد؛ چون هنوز مقداری اصطکاک وجود داشت. اما شبیه سازی تعویض خط روی یخ صیقلی، بلافاصله باعث لغزش عرضی شد. به محض شروع لغزش، ترمز احیاکننده قطع می شود، اما وقتی چسبندگی تقریبا صفر است، خودرو راهی برای بازگشت سریع به مسیر ندارد و همین چند لحظه، برای ترساندن هر راننده ای کافی است. چرا AWD اینجا بهتر عمل می کند؟ در خودروهای برقی دو دیفرانسیل، ترمز احیاکننده بین هر دو محور تقسیم می شود. این موضوع شاید همچنان مرز اصطکاک را به چالش بکشد، اما مثل ترمزگیری ناگهانی فقط روی محور عقب، باعث لغزش شدید دم خودرو نمی شود. علاوه بر این، سیستم های دو موتوره می توانند با توزیع هوشمند گشتاور، به بازگرداندن خودرو به مسیر مستقیم کمک کنند؛ مزیتی که مدل های تک موتوره از آن بی بهره اند. 
راه حل ساده اما حیاتی خوشبختانه راه حل پیچیده ای وجود ندارد. پیش از حرکت در شرایط برفی و یخی، ترمز احیاکننده را خاموش کنید یا اگر امکان خاموشی کامل وجود ندارد، آن را روی کمترین سطح تنظیم کنید.
خبرنگاران همین مانورهای لغزنده را با تنظیمات پایین انجام دادند و نتیجه کاملا متفاوت بود؛ بدون لغزش، بدون استرس و با پایداری قابل قبول. این موضوع برای خودروسازان ناشناخته نیست. دفترچه راهنمای خودروهایی مثل تسلا مدل Y، لوسید ایر و ولوو EX30 صراحتا توصیه می کند که در شرایط برفی و یخی از تنظیمات پایین تر ترمز احیاکننده استفاده شود. با این حال، بسیاری از رانندگان خودروهای برقی یا هرگز این بخش را نخوانده اند یا اهمیتش را دست کم گرفته اند. در حالی که همین یک تنظیم ساده می تواند تفاوت میان یک رانندگی آرام و یک لحظه دلهره آور باشد. خودروهای برقی بازار ایران هم این مشکل را دارند؟ بسیاری از خودروهای برقی در بازار ایران (مثل فولکس واگن ID.4 یا آئودی های وارداتی) دیفرانسیل عقب و مجهز به ترمز احیاکننده هستند. در این خودروها وقتی ترمز احیاکننده روی حالت قوی (High) باشد، به محض برداشتن پا از روی گاز، یک نیروی بازدارنده قوی فقط به چرخ های عقب وارد می شود. این دقیقا مثل این است که روی یخ، ترمز دستی را کمی بکشید؛ نتیجه آن لغزیدن قسمت عقب خودرو است. بنابراین اگر مالک یک خودروی برقی هستید، به دو قابلیت دیفرانسیل عقب و ترمز احیاکننده توجه کنید؛ اگر خودروی شما مجهز به این دو قابلیت بود، به دفترچه راهنما مراجعه کرده و نحوه تغییر تنظیمات ترمز احیاکننده را حین رانندگی در جاده های برقی بررسی کنید. | 
شهرنوش پارسیپور؛ نویسنده جنجالی درباره زنان
طرز تهیه قلیه اسفناج؛ غذای خوشمزه و مقوی
افشای محتوای مذاکرات ایران و آمریکا/ دلایل سکوت آمریکا پس از گفتوگوهای ژنو