یک نشریه آمریکایی در گزارشی تأکید کرده که مسئولان ایرانی نباید انتظار کاهش گسترده تحریم ها را در هیچ توافق جدیدی داشته باشند .

به گزارش فارس به نقل از فارن پالیسی، این نشریه افزوده که آمریکا می تواند از ایده قراردادهای نفتی خود با ونزوئلا در توافق هسته ای با ایران هم استفاده کند.

دولت ترامپ اکنون پس از ربودن نیکلاس مادورو، کنترل نفت ونزوئلا را در دست گرفته و اعلام کرده که ونزوئلا را اداره خواهد کرد. این دولت به تصرف وجوه حاصل از فروش نفت ونزوئلا روی آورده است. درآمدهای نفتی ونزوئلا اکنون در قالب امانی توسط ایالات متحده و در حساب هایی در قطر نگهداری می شوند.

به عقیده تحلیلگر این نشریه، چنین توافقی این امکان را به وزارت خزانه داری آمریکا می دهد تا منابع مالی کشورهای دیگر را مدیریت کند و در عین حال کانال های ویژه مالی با استفاده از بانک های کشورهای ثالث ایجاد کند.

این نشریه راه حلی مشابه، البته با اعمال یک سری تغییرات را در توافق با ایران به آمریکایی ها پیشنهاد کرده است؛ راه حلی که برای آمریکا سودآوری زیادی خواهد داشت.

این نشریه تأکید کرده که ایران هرگز تصرف درآمدهای خود را مانند ونزوئلا نخواهد پذیرفت، اما آمریکا می تواند به جای آن، در ازای آزادسازی بخشی از دارایی های ایران، سهمی از این دارایی ها را طلب کند.

این نشریه این پیشنهاد را مطرح کرده که آمریکا به جای لغو گسترده تحریم ها، امکان سپرده گذاری میلیاردها دلار از دارایی های ایران در حساب های بانکی ویژه را فراهم کند تا سود حاصل از آن نصیب آمریکا شود. به گفته این نشریه، بهره حاصل از این سپرده ها قابل توجه خواهد بود.

این نشریه نوشته که دولت ترامپ می تواند کانال مالی اختصاصی ای طراحی کند که به ایران امکان دسترسی به درآمدهای نفتی انباشته و آتی را بدهد. در مقابل، ایران می تواند تعهدات مشخصی درباره نحوه استفاده از بهره این سپرده ها بدهد تا منافع اقتصادی به ایالات متحده بازگردد.

این نشریه در ادامه نوشته که برای نمونه، ایران می تواند متعهد شود هر سال دست کم یک میلیارد دلار کالا و مواد اولیه از ایالات متحده وارد کند. با نرخ بهره معیار قطر معادل 3.85 درصد، دولت ترامپ تنها باید دسترسی ایران به 25 میلیارد دلار از ذخایرش را فراهم کند تا پرداخت سالانه یک میلیارد دلاری خود را تضمین کند.

از طرف دیگر، در گذر زمان، ایران می تواند تعهداتش برای تجارت با آمریکا را افزایش دهد، به ویژه اگر کاهش تحریم های آتی فرصت هایی برای صادرات تجهیزات و ماشین آلات موردنیاز ایران توسط شرکت های آمریکایی ایجاد کند.

طبق گزارش این نشریه، ذخایر بین المللی ایران بیش از 120 میلیارد دلار برآورد شده، اما بنا بر تخمین های صندوق بین المللی پول، ایران تنها به یک چهارم این ذخایر دسترسی عملی دارد. این موضوع فشار مضاعفی را بر اقتصاد ایران وارد می کند. به عقیده تحلیلگران، آزادسازی یا بهبود دسترسی ایران به این ذخایر می تواند یکی از ابزارهای چانه زنی آمریکاییان در مذاکرات با ایران باشد.

این نشریه تحلیلی در ادامه به بدبینی و بی اعتمادی حاکم بر فضای مذاکرات ایران و آمریکا نیز اشاره کرده است. پیش ازاین، ایران و آمریکا پنج دوره مذاکرات غیرمستقیم را با یکدیگر پیش برده بودند، اما درست دو روز قبل از برگزاری دور ششم، اسراییل با حمایت کامل آمریکا به خاک ایران تجاوز کرد. این موضوع ایران را بیش ازپیش به آمریکا بی اعتماد کرده است.

از طرف دیگر، به اذعان نشریه فارن پالیسی، دولت ترامپ ممکن است همچنان به دنبال امتیازاتی فراتر از برنامه هسته ای باشد؛ از جمله محدود کردن برنامه موشک های بالستیک ایران و کاهش حمایت از محور مقاومت. این در حالی است که ایران بارها اعلام کرده که موضوع موشکی اصلاً قابل مذاکره نیست.

این فضای بدبینی هم اکنون بر مذاکرات سایه انداخته است. از سوی دیگر، هیچ تضمینی وجود ندارد که آمریکا به روند دیپلماسی متعهد بماند و در میانه مذاکرات به ماجراجویی علیه ایران دست نزند.

آنچه مسلم است این است که ایران در عین پیگیری دیپلماسی، باید در اوج آمادگی نظامی بوده و دستش روی ماشه باشد.

مسئولان دستگاه دیپلماسی ایران در هرگونه توافق احتمالی با آمریکا باید ضمانت های محکمی از آمریکا دریافت کنند تا از عهدشکنی مجدد واشنگتن جلوگیری شود یا دست کم خسارات حاصل از این عهدشکنی کاهش یابد.

دونالد ترامپ همان کسی است که در دوره اول خود توافق برجام را پاره کرد و حاصل سال ها گفت وگو و مذاکره آمریکا و ایران را یکباره از بین برد. مذاکره و توافق با چنین فردی به احتیاط بسیاری نیاز دارد.