علی هاشم، خبرنگار ارشد الجزیره در مورد مذاکرات مسقط در یادداشتی با عنوان تأملات یک روز بعد نوشت: بین ظرفیت دیپلماتیک و خوش بینی تفاوت وجود دارد. آنچه از مسقط بیرون آمد، به اولی نزدیک تر است تا دومی. یک کانال باز شده، اما این با شکل گیری شتاب، یا داشتن یک خط پایان روشن، یکی نیست. این صحنه را قبلاً دیده ایم. در سال 2025، مسقط به چارچوبی نزدیک شده بود، اما بعد مداخله نظامی اسراییل آغاز شد، سپس آمریکا وارد شد و همه چیز فروپاشید. فراموش نکنیم که آن ماجرا با ضرب الاجل 60روزه ترامپ گره خورده بود.

وی افزود: این موضوع در ذهن من باقی مانده است. به همین دلیل، بیش از بیانیه ها، حرکات موازی، نگاه کلان تر و ساعت را زیر نظر دارم. در این مسیر، دیپلماسی با آرامش پیش نمی رود؛ بلکه در حال دویدن علیه زمان است. درباره ترامپ هم، من به روایت نمایش تک نفره باور ندارم. او صرفاً یک فردِ تصمیم گیر نیست؛ او یک سیستم است. افراد زیادی هستند که خوشحال اند زیر چتر او به شیوه هایی عمل کنند که هرگز زیر نظر یک رییس جمهور متعارف نمی توانستند. همین است که او را نامتعارف می کند — و این نامتعارف بودن می تواند به هر دو سو عمل کند.

هاشم تایید کرد: خلاصه اینکه، درها خیلی سریع باز می شوند و به همان سرعت هم می توانند محکم بسته شوند. بنابراین بله، مسقط یک فصل تازه است، اما هنوز همان کتاب قدیمی است.