احمدرضا لاهیجان زاده، معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست، در پاسخ به این پرسش که با توجه به تاکیدات رهبر معظم انقلاب بر لزوم بهره گیری از ظرفیت سواحل مکران، آخرین وضعیت توسعه این منطقه در یک سال گذشته چگونه است و دفتر دریایی چه اقداماتی را در دستور کار دارد؟ گفت: توسعه سواحل مکران بر پایه دو سند بالادستی مهم استوار است؛ نخست سیاست های کلی محیط زیست ابلاغی سال 1394 (شامل 15 بند) و دوم سیاست های توسعه دریامحور ابلاغی سال 1402 که تمرکز ویژه ای بر منطقه مکران دارد. در جهت تحقق این سیاست ها دولت در بهار 1403 آیین نامه اجرایی مربوطه را به تصویب رساند.

به گزارش ایسنا، وی افزود: با استقرار دولت چهاردهم در تابستان 1403، رویکرد اجرایی سازی این سیاست ها شتاب بیشتری گرفت. در نخستین گام، رییس جمهوری آقای دکتر عبدالعلی زاده را به عنوان نماینده ویژه خود در این حوزه منصوب کردند تا نگاه راهبردی به سواحل عملیاتی شود.

معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست تصریح کرد: در حال حاضر مهم ترین اقدام دفتر دریایی و نماینده ویژه، بازنگری در مصوبه بهار 1403 است. مقرر شده است که اصلاحیه ای بر آن آیین نامه تدوین شود تا خروجی کار، یک مصوبه کاملاً اجرایی، منطبق با قوانین جاری کشور و با رعایت دقیق ملاحظات و پیوست های محیط زیستی باشد.

وی افزود: در همین راستا کمیته ای تخصصی تشکیل شد که معاونت دریایی سازمان حفاظت محیط زیست در آن حضور فعالی داشت. نتیجه این تعاملات، بازنگری اساسی در شاکله مصوبه قبلی و تدوین اصلاحیه ای با رویکرد کاملاً محیط زیستی است که هم اکنون آماده طرح و تصویب در هیئت دولت است.

لاهیجان زاده افزود: نکته حائز اهمیت در این بازنگری، تغییر نگاه راهبردی است. در مصوبه پیشین، رویکرد غالب و پررنگ تر معطوف به بهره برداری بود اما در نگاه جدید، ضمن پذیرش اصل بهره برداری و توسعه، شرط اصلی رعایت توان اکولوژیک و تنوع زیستی سواحل است. به عبارت دیگر هرگونه بارگذاری و توسعه باید دقیقاً بر اساس ظرفیت و قابلیت تحمل زیستگاه های منطقه تعریف شود. این موضوع صرفاً یک شعار کلی نیست بلکه ما این الزام را در تک تک بندهای قانونی اصلاحیه جدید گنجانده ایم.

وی افزود: نکته راهبردی دوم در بحث توسعه دریامحور، انتقال محوریت توسعه کشور به سمت سواحل است که طبیعتاً با بارگذاری های عظیم در دو حوزه صنعت و جمعیت همراه خواهد بود. اگر این بارگذاری ها بدون انطباق با معیارهای علمی انجام شود، قطعاً در آینده منشأ خسارات جبران ناپذیری خواهد شد.

معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست تصریح کرد: برای پیشگیری از این چالش، ما اولویت را بر تکمیل مطالعات آمایش سرزمین و پهنه بندی کاربری ها در سواحل جنوبی و مکران قرار دادیم. در این مطالعات، با جزییات دقیق مشخص کرده ایم که هر کاربری در کدام نقطه مجاز است؟ برای مثال تأسیسات آب شیرین کن صرفاً در کدام پهنه ها قابل اجراست؟ توسعه صنعتی کجا جانمایی شود؟ و اگر قرار است شهر جدیدی احداث شود، در کدام موقعیت و با چه ضوابطی باید باشد؟

وی افزود: هدف ما این است که توسعه پرشتاب در جنوب، به سرنوشت توسعه در فلات مرکزی و درون سرزمین دچار نشود؛ توسعه ای که به دلیل عدم رعایت ملاحظات به از دست رفتن سفره های آب زیرزمینی و نابودی تالاب ها انجامید.

معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست افزود: خوشبختانه در این مسیر، حمایت قاطع مدیریتی نیز وجود دارد. آقای عبدالعلی زاده به عنوان نماینده ویژه رییس جمهوری، اعتقاد راسخی به مقوله های محیط زیست، توان اکولوژیک و آمایش سرزمین دارند و همین امر باعث شده تا فاز زیرساختی توسعه مکران، کاملاً مبتنی بر اصول علمی و قانونی پیش برود.

لاهیجان زاده در پاسخ به این پرسش که با توجه به شرایط اقلیمی کشور، وضعیت تالاب های ایران در یک سال گذشته چگونه ارزیابی می شود و خشکسالی چه تأثیری بر منابع آبی داشته است؟ گفت: برای پاسخ به این سوال باید نگاهی به آمار سال آبی 1404-1403 (از اول مهر 1403 تا 31 شهریور 1404) داشته باشیم. طبق داده های هواشناسی و نظر کارشناسان، سالی که پشت سر گذاشتیم، یکی از سخت ترین سال های آبی ایران و در زمره سه سال کم بارش در نیم قرن اخیر (50 سال گذشته) بود. در این بازه زمانی، میانگین بارش ها سقوط کرد و ما حجم عظیمی از روان آب ها را از دست دادیم. تبعات این رخداد اقلیمی در دو بخش نمایان شد.

وی افزود: در حوزه محیط زیست، اغلب تالاب های کشور دچار بحران شدند و وسعت پهنه های آبی مان به تنش آبی رسید و در حوزه مصارف شهری، ورودی آب به پشت سدها کاهش چشمگیری داشت. همان طور که در تابستان گذشته شاهد بودید، این کمبود منابع منجر به تنش آبی و حتی جیره بندی در تأمین آب شرب کلان شهرهایی مانند تهران، اصفهان، تبریز و مشهد شد.

معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست اضافه کرد: برای تحلیل وضعیت تالاب ها باید به یک اصل هیدرولوژیک توجه کنیم؛ تالاب ها که غالباً در انتهای حوضه های آبریز (پایاب رودخانه ها) قرار دارند، همواره نخستین قربانیان خشکسالی هستند. زنجیره آسیب پذیری به این صورت است که ابتدا محیط زیست صدمه می بیند سپس مصارف کشاورزی و صنعت و در نهایت آب شرب بنابراین وقتی در تابستان 1404 شاهد تنش در آب شرب بودیم، معنایش این بود که تالاب های ما پیش از آن، ضربه نهایی را خورده اند.

وی تصریح کرد: متأسفانه در سالی که گذشت، برآورد می شود که حدود 70 درصد از وسعت تالاب های کشور خشک شد و پهنه های آبی جای خود را به بسترهای خشک و کانون های فرسایش بادی دادند. خشکی کامل تالاب جازموریان باعث شد این منطقه در تابستان 1404 به یکی از کانون های فعال گردوغبار تبدیل شود. در شرق کشور، مجموعه تالاب های هامون به دلیل عدم دریافت حقآبه از کشور همسایه، کماکان منشأ اصلی ریزگردهاست. همچنین تالاب گمیشان در شمال به دلیل قطع ارتباط با دریا، مستعد تبدیل شدن به کانون گردوغبار شده است. تالاب های مهمی همچون گاوخونی و پریشان تقریباً به طور کامل خشک شده اند.

لاهیجان زاده تصریح کرد: در مورد تالاب بختگان با وجود تلاش های انجام شده و رهاسازی 30 میلیون مترمکعب آب، شدت تبخیر به قدری بالا بود که این تالاب هم در تابستان خشک شد. دریاچه ارومیه که حساسیت بالای افکار عمومی و رسانه ها را به همراه دارد، وضعیت مساعدی نداشت و در تابستان 1404 بخش بزرگی از پهنه آبی آن از دست رفت و تنها وسعت ناچیزی از آن باقی ماند.

وی افزود: ما سال آبی بسیار دشواری را در 1403 و 1404 پشت سر گذاشتیم که یکی از سخت ترین دوره های خشکسالی بود. سال آبی جدید نیز شروع خوبی نداشت. در ماه های مهر و آبان و حتی تا 15 آذرماه 1404، عملاً بارندگی مؤثری در کشور ثبت نشد و تنها استثناء استان گیلان بود که بارش های آن به دادِ تالاب انزلی رسید اما خوشبختانه از نیمه آذرماه با تغییر الگوهای جوی، بارش های بسیار خوبی آغاز شد که تا امروز استمرار داشته است. تأثیر این بارش ها در چند محور قابل بررسی است.

معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست ادامه داد: بارش های اخیر در نیمه جنوبی کشور بسیار راهگشا بود. تالاب جازموریان که به کانون گردوغبار تبدیل شده بود، حدود 45 درصد آبگیری کرد و عملاً کانون بحرانی آن حذف شد. در منطقه زابل هم دو نوبت بارندگی نسبتاً خوب داشتیم و فعلاً کانون های گردوغبار سیستان را مهار کرده است.

وی تصریح کرد: در استان هایی مانند خوزستان، چهارمحال و بختیاری، کردستان و آذربایجان غربی، میزان بارش ها به حد نرمال رسید و در برخی نقاط حتی از نرمال فراتر رفت. ویژگی مهم بارش های اخیر در شمال غرب کشور، ماهیت برفی آن بود. بارش برف در این مناطق بسیار مشهود بوده که برای پایداری منابع آب در فصل گرما حیاتی است. بر اساس آخرین پایش هایی که تا هفته قبل انجام شد، سطح آبگرفتگی دریاچه حدود 15.9 درصد بود که اکنون به 16 درصد رسیده است اما نکته مهم تر از این عدد فعلی، پتانسیل نهفته در ارتفاعات است.

معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست افزود: از آنجا که عمده بارش های اخیر در حوضه آبریز دریاچه ارومیه به صورت برف بود، ما بسیار امیدواریم که با گرم شدن هوا در اسفندماه و فروردین، این ذخایر برفی ذوب و به صورت روان آب های پایدار وارد بستر دریاچه شوند. نتیجه این فرایند را به صورت یک جهش مثبت در آبگیری دریاچه، طی فروردین و اردیبهشت ماه سال آینده (1405) شاهد خواهیم بود تا دریاچه از آن وضعیت شکننده ای که پارسال تجربه کرد، فاصله بگیرد.

وی افزود: در مورد اکوسیستم پیرامونی هم خوشبختانه تالاب های 11گانه اقماری اطراف دریاچه، به دلیل بارش های موثر، هم اکنون وضعیت نسبتاً خوبی دارند. پیش بینی ها نشان می دهد بارش ها در ماه های پایانی سال و ابتدای سال آینده در حد نرمال باقی بماند و قطعاً سال آبی جاری برای تالاب های کشور بسیار بهتر از سال قبل خواهد بود.

لاهیجان زاده در پاسخ به این پرسش که که در سال گذشته حق آبه تالاب ها تامین شد؟ گفت: قانون تکلیف را کاملاً روشن کرده است. فرایند حقآبه دو بازوی اصلی دارد؛ تعیین نیاز آبی که وظیفه ذاتی سازمان حفاظت محیط زیست است و تأمین و تخصیص که بر عهده وزارت نیرو قرار دارد. ما در سازمان محیط زیست، تکلیف خود را انجام داده ایم، یعنی مطالعات تعیین نیاز آبی تالاب ها و رودخانه ها را از چند سال پیش تکمیل کرده ایم و هر سال نیز ارقام به روزرسانی شده را رسماً به وزارت نیرو ابلاغ می کنیم.

وی افزود: اما در بخش تأمین باید واقعیت های اقلیمی را هم در نظر گرفت. سال آبی گذشته (1403) به هیچ وجه سال خوبی نبود. خشکسالی شدید باعث شد که وزارت نیرو تنها در نیمه اول سال (پاییز و زمستان) بتواند تا حدودی حق آبه ها را تأمین کند. متأسفانه در نیمه دوم سال، به دلیل شدت بحران آب، عملاً امکان تخصیص حق آبه میسر نشد و وزارت نیرو نتوانست سهم محیط زیست را بپردازد.

معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست تصریح کرد: برای سال آبی جدید، جلسات مستمری را با مدیران حوضه های آبریز برگزار کرده ایم تا بر اساس میزان ذخایر پشت سدها و تعهدات وزارت نیرو، یک تقویم دقیق برای رهاسازی آب تدوین کنیم. تأکید ویژه ما به وزارت نیرو، تمرکز بر پنج ماه کلیدی یعنی از آذر تا پایان فروردین ماه به ویژه دی، بهمن و اسفند است. اصرار ما بر این بازه زمانی دو دلیل فنی و مدیریتی دارد.

وی افزود: اول اینکه در این ماه ها در مناطق سردسیر کشور عملاً کشاورزی نداریم. این یعنی هیچ گونه رقابتی برای برداشت آب وجود ندارد و ما می توانیم بدون ایجاد تنش، حداکثر روان آب موجود را به پیکره تالاب ها برسانیم. دلیل دوم، ماهیت اکولوژیک تالاب های ایران است که اغلب سیلاب محور هستند. ما معمولاً سیلاب های بزرگ را در همین بازه زمانی تا پایان فروردین داریم بنابراین باید از این فرصت طبیعی نهایت استفاده را ببریم.

لاهیجان زاده تاکید کرد: این موضوع یک پیش شرط فنی هم دارد و آن لایروبی است. توصیه همیشگی ما این است که لایروبی انهار و مسیل ها باید در فصل خشک (اواخر تابستان تا آبان) انجام شود. اگر این مسیرها باز باشند، به محض وقوع سیلاب در زمستان و بهار، آب بدون مانع و هدررفت وارد تالاب می شود و آبگیری موثری خواهیم داشت.

وی تصریح کرد: در جبهه اول، با دقتی وسواس گونه جلسات مشترک با وزارت نیرو را در تمام سطوح — از سطح ملی و مدیران حوضه آبریز گرفته تا کارگروه های استانی—دنبال می کنیم. هدف ما در این جلسات این است که حتی از حداقل آبی که به صورت روان آب در مسیل ها جاری می شود نیز نگذریم و آن را به سمت تالاب ها هدایت کنیم.

معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست افزود: در جبهه دوم یک سری اقدامات فنی و مهندسی را روی خودِ تالاب ها آغاز کرده ایم. واقعیت این است که در برخی تالاب ها شرایط طبیعی برای حفظ آب مناسب نیست لذا ما با مداخلات فنی چهار تا پنج کار اساسی را انجام می دهیم که دو کارکرد دارند؛ اول اینکه ورود آب به تالاب را تسهیل و تسریع می کند و دوم اینکه جلوی خروج و هدررفت آب را می گیرد تا ماندگاری آب در داخل کاسه تالاب به حداکثر برسد. این اقدامات هم اکنون در حال اجراست و طبق زمان بندی، سال 1405 سالِ به ثمر نشستن و افتتاح این پروژه هاست که ان شاءالله خبرهای بسیار خوبی را برای مردم و دوستداران محیط زیست به همراه خواهد داشت.

لاهیجان زاده درباره آخرین اقدامات سازمان حفاظت از محیط زیست برای جلوگیری از افزایش تلفات فوک خزری گفت: فوک خزری تنها پستاندار دریای خزر است که ذاتاً به مناطق سردسیر علاقه دارد بنابراین زیستگاه اصلی و محل تجمع آن، نیمه شمالی دریاست و نه سواحل ایران.

وی افزود: با این حال، ما اخیراً در نوار ساحلی استان های گلستان، مازندران و حتی گیلان شاهد لاشه های این حیوان بودیم اما نکته بسیار مهمی در بررسی های اولیه وجود داشت. بر اساس اعلام دامپزشکان معتمد، لاشه هایی که به دست ما می رسید کاملاً متلاشی و تجزیه شده بودند و تخمین زده شد که از زمان مرگ آن ها یک تا دو هفته گذشته است. این یافته علمی یک پیام مشخص دارد؛ مرگ ومیر در سواحل ما یا حتی نزدیک به آب های ما رخ نداده است. این حیوانات در فواصل بسیار دور (در نیمه شمالی خزر) تلف شده اند و امواج دریا طی این مدت لاشه ها را به سمت سواحل جنوبی آورده است.

معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست ادامه داد: در خصوص علت مرگ، گمانه زنی های علمی متعددی مطرح است که دانشمندان در حال بررسی دقیق آن هستند. آلودگی های نفتی ، گیر افتادن در تور صیادان صنعتی و البته تغییر اقلیم از مهم ترین فرضیه هاست. گرمایش زمین باعث شده زیستگاه های یخی و برفی که محل استراحت و زادآوری فوک هاست، ذوب شود یا دمای آب تغییر کند که این امر در کنار کمبود منابع غذایی، حیات این گونه را به خطر انداخته است. تحقیقات ما برای یافتن علت قطعی کماکان ادامه دارد.

وی تصریح کرد: ما رویکرد واکنش سریع را در دستور کار قرار دادیم و اولویت ما تکمیل زنجیره مراکز امداد و نجات در تمام نوار ساحلی بود. این شبکه تکمیل شده است. ما کار را از استان گلستان شروع کردیم، سپس تجهیزات را در مازندران مستقر کردیم و حلقه آخر نیز استان گیلان بود که مرکز آن حدود دو تا سه ماه پیش افتتاح شد. اکنون این مراکز با حضور دامپزشکان فعال هستند و خروجی ملموسی هم داشته اند. ما اقداماتمان را در دو سطح انجام می دهیم.

لاهیجان زاده افزود: در سطح اول، خوشبختانه چندین مورد فوک خزری داشتیم که زنده به ساحل رسیدند/ این ها بلافاصله تحت درمان و تیمار قرار گرفتند و پس از بازیابی سلامت، با موفقیت در دریا رهاسازی شدند. در سطح دوم که متأسفانه با لاشه حیوان مواجه می شویم، کار متوقف نمی شود. تیم های ما بلافاصله اندازه گیری های دقیق (زیست سنجی) و نمونه برداری های آزمایشگاهی را انجام می دهند. این داده ها برای تکمیل پازل تحقیقاتی ما و فهمیدن علت دقیق مرگ ومیرها بسیار حیاتی است. در بحث پایش، ما پایش هوایی با پهپاد را آغاز کردیم. این پهپادها به ما امکان می دهند تا عمق 10 کیلومتری دریا را رصد کنیم. این تکنولوژی که الان در گیلان بسیار فعال است سرعت عمل ما را بالا می برد تا لاشه ها یا حیوانات نیمه جان را بسیار زودتر پیدا کنیم.

وی تصریح کرد: در حوزه علمی، نمی خواستیم کار بدون پشتوانه آکادمیک باشد. تابستان گذشته دبیرخانه حفاظت از فوک خزری را در دانشگاه تربیت مدرس (واحد نور) راه اندازی کردیم تا از ظرفیت اساتید دانشگاه برای آموزش و تحقیق استفاده کنیم اما مهم ترین بخش، دیپلماسی محیط زیستی است. چون می دانیم بیشترین تلفات در سواحل قزاقستان رخ می دهد، نمی توانیم جزیره ای عمل کنیم. از طریق وزارت امور خارجه، مکاتبات و جلسات متعددی (حضوری و آنلاین) با کشورهای همسایه، به خصوص قزاقستان و ترکمنستان داشته ایم. طرف قزاقستانی هم به شدت پیگیر است تا بفهمیم ریشه این بحران کجاست؟ این همگرایی منطقه ای برای حل معما بسیار حیاتی است.

معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست افزود: در خصوص فک خزری، اقدامات ما ترکیبی از کار میدانی و ستادی است. در بخش میدانی، محتوای آموزشی تولید کردیم، تابلوهای هشدار و اطلاع رسانی در سواحل نصب شد و مهم تر از همه، پروتکل های استاندارد برای امداد و نجات و دفن بهداشتی لاشه ها را اجرایی کردیم تا از شیوع احتمالی بیماری جلوگیری شود. در بخش ستادی نیز کارگروه های استانی برنامه اقدام ملی را تشکیل دادیم تا مطمئن شویم این برنامه در هر سه استان شمالی مو به مو اجرا می شود.

لاهیجان زاده تصریح کرد: در حوزه گون های در خطر انقراض نیز ما کارهای دیگری نیز انجام دادیم. ما مطالعات جامع ارزیابی ریسک گونه های غیربومی را در کل آب های ایران (دریایی و داخلی) به اتمام رساندیم. در جنوب کشور، با همکاری سازمان منطقه ای حفاظت از محیط زیست دریایی (راپمی) و کشورهای حاشیه خلیج فارس، یک پروژه مشترک تعریف کردیم. هدف این پروژه شفاف سازی وضعیت اکولوژیک منطقه بود که خوشبختانه انجام شد. اکنون ما دقیقاً می دانیم کدام گونه های غیربومی و مهاجر می توانند آسیب زا باشند و کدام گونه های بومی در لیست قرمز و در خطر انقراض قرار دارند.

وی افزود: متأسفانه صید و قاچاق کوسه ماهیان یکی از جدی ترین چالش های ما در سواحل مکران و خلیج فارس است. ما برای مقابله با این معضل، تمام ظرفیت های موجود در کشور را بسیج کرده ایم.

معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست تاکید کرد: الان دیگر موضوع فقط محیط زیست نیست بلکه یک همکاری چندجانبه شکل گرفته است. دریابانی، نیروهای نظامی و امنیتی، دستگاه قضایی، یگان حفاظت شیلات و یگان محیط زیست همگی پای کار آمده اند و جلسات مشترک مداومی داریم تا جلوی این فعالیت مخرب گرفته شود. از نظر قانونی ما کمبودی نداریم. جرایم بسیار سنگینی برای متخلفان در نظر گرفته شده است و این جرایم توسط دستگاه قضایی با قاطعیت اعمال می شود.

وی افزود: در برنامه هفتم، قانون گذار به طور مشخص بر موضوع احیا و بازسازی زیستگاه های حساس سواحل و دریای جنوب تاکید کرده است. این تکلیف قانونی باعث شد تا ما تعاملات خود را با مرکز تحقیقات شیلات گسترش دهیم و اقدامات مان را که پیش تر تا حدی پراکنده بود، اکنون در یک چارچوب منسجم و برنامه ریزی شده پیش ببریم. در بخش مطالعات زیربنایی، کار بزرگ ارزیابی توان زیست محیطی و سنجش ظرفیت بارگذاری سواحل مکران به اتمام رسیده است، یعنی اکنون دقیقاً می دانیم ظرفیت اکولوژیک منطقه چقدر است.

لاهیجان زاده تصریح کرد: در بخش میدانی هم، برنامه اقدام ملی حفاظت و احیای جنگل های ساحلی پیشرفت فیزیکی خوبی دارد. با روندی که در پیش گرفته ایم، امیدواریم بتوانیم تا اوایل سال 1405 این پروژه را به سرانجام رسانده و تکمیل کنیم. ما اقدامات را در چند محور موازی پیش می بریم. در بخش مطالعاتی، قرارداد مهمی برای شناسایی مناطق حساس ساحلی از بندر لنگه تا بندر آفتاب منعقد کرده ایم. این پروژه تازه شروع شده و هدف گذاری ما این است که مطالعات آن را تا نیمه سال 1405 به اتمام برسانیم.

وی افزود: در بخش اجرایی، تمرکز ویژه ای بر زیستگاه های مرجانی داریم. کارگاه های آموزشی برگزار می کنیم و هم وارد فاز عملیاتی شده ایم. خوشبختانه وزارت نفت پای کار آمده است و احیای مرجان ها در جزیره لاوان را با حمایت آن ها شروع کردیم و در جزیره خارگ نیز در حال توسعه این طرح هستیم.

معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست ادامه داد: در مورد جنگل های حرا، هدف گذاری بزرگی انجام شده و پیش بینی ما کاشت یک میلیون اصله نهال است که هم اکنون فرآیند کاشت آن در سواحل در جریان است.

وی تصریح کرد: در خصوص لاک پشت های دریایی، ما هرساله برنامه بازسازی زیستگاه های تخم گذاری آن ها را در جزایر و کل سواحل استان هرمزگان اجرا می کنیم تا امنیت این گونه در فصل زادآوری تامین شود. تمامی پایش های ما به ویژه در زمینه آبسنگ های مرجانی و ذخایر آبزیان با همکاری مستقیم مرکز تحقیقات شیلات انجام می شود. با این حجم از اقدامات مشترک و علمی مطمئن هستیم که در دو سال آینده شاهد اثرات مثبت و واقعی این پروژه ها بر کیفیت سواحل و پهنه آبی کشور خواهیم بود.

لاهیجان زاده در خصوص مهم ترین اقدامات دفتر معاونت دریایی و تالاب ها گفت: یکی از بهترین پروژه های ما که امیدواریم سال آینده به ثمر بنشیند، احیای تالاب بامدژ در شمال اهواز است. این کار را از حدود دو سال پیش با کمک بخش خصوصی آغاز کردیم. تا امروز نزدیک به 130 میلیارد تومان در این پروژه هزینه و قراردادی به ارزش 200 میلیارد تومان دیگر نیز برای تکمیل آن منعقد شده است.

وی افزود: اگر تأمین اعتبار طبق برنامه پیش برود و پیمانکار با همین سرعت کار را ادامه دهد، برنامه ما این است که در هفته محیط زیست (خرداد 1405) این پروژه را افتتاح کنیم. با آبگیری کامل این پهنه بی نظیر، قطعاً در زمستان سال آینده شاهد تبدیل شدن مجدد آن به کانون اصلی مهاجرت پرندگان خواهیم بود. تأثیر آن بر اقتصاد محلی فوق العاده خواهد بود. اولاً بحث صید و صیادی دوباره جان می گیرد. مهم تر از آن، بحث دامداری بومی منطقه است. معیشت روستاهای اطراف بامدژ به پرورش گاومیش وابسته است. مردم منتظرند تا با آبگیری تالاب، گله های گاومیش را وارد آب کنند. این اتفاق رونق اقتصادی چشمگیری ایجاد می کند علاوه بر آن در تلطیف هوا و کاهش دمای منطقه اهواز نیز بسیار اثرگذار است.

معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست تصریح کرد: در حال حاضر چندین پروژه فعال داریم که پیشرفت فیزیکی خوبی دارند. یکی از مهم ترین آن ها پروژه احیای تالاب گمیشان است که هم اکنون عملیات اجرایی آن در جریان است و امیدواریم در هفته محیط زیست سال آینده (خرداد 1405) به بهره برداری برسد. در آذربایجان شرقی، پروژه احیای تالاب قوری گول را داریم. این تالاب پتانسیل بالایی دارد و با بازگشت حیات به آن، به یکی از مقاصد اصلی گردشگری منطقه تبدیل خواهد شد. روژه تالاب ارژن هم اکنون مراحل اولیه خود را طی می کند. برنامه ریزی ما این است که تا پاییز 1405 بتوانیم شرایط را برای آبگیری مجدد آن فراهم کنیم. تمرکز اصلی ما در این پروژه ها بر اصلاح فنی مجاری ورودی و خروجی آب است.

لاهیجان زاده در پایان گفت: پاین چند مورد به دلیل پیشرفت فیزیکی مناسب، امیدواریم همگی در سال 1405 افتتاح شوند البته کار متوقف نمی شود. ما همزمان پروژه های جدیدی را آغاز کرده ایم که هدف گذاری افتتاح آن ها برای سال 1406 تنظیم شده است.