گلزنی و درخشش امیرحسین محمودی در بازی با چادرملو بار دیگر ثابت کرد اعتماد به جوان ها بالاخره جواب می دهد هر چند در مورد مهاجم شماره 34 این چرخه خیلی سریع پیش رفت و به نتیجه رسید.

محمودی دو سال قبل در رده جوانان و به عنوان مهاجم شاخص تیم جوانان پرسپولیس آقای گل شد اما یک مصدومیت اجازه نداد زودتر از اینها به تیم اصلی برسد. اواخر فصل قبل و در دوره کارتال او در تمرینات تیم اصلی حاضر شد اما در تمرینات پیش فصل یک مصدومیت دیگر اجازه نداد با تیم هاشمیان در ترکیه حاضر باشد و اینطوری شانس رسیدنش به تیم اصلی کمرنگ شد.

به خاطر همین مصدومیت او در شش هفته ابتدایی نتوانست شرایط بازی را پیدا کند و از لیست مسابقات پرسپولیس دور بود. اولین حضور او در خرم آباد و در لیست بازی با خیبر اتفاق افتاد. مسابقه ای که برای پرسپولیس و کادر فنی اش پر حادثه شد؛ اولین باخت فصل، استعفای درویش و رفتن هاشمیان به لبه پرتگاه.

امیرحسین مقابل ذوب آهن هم در لیست بود اما عمر مربیگری هاشمیان به او اجازه نداد تا از این بازیکن در مسابقاتش استفاده کند. در بازی با خیبر که کریم باقری تیم را آماده کرد نام محمودی در فهرست دیده می شد اما در نخستین بازی اوسمار مقابل استقلال خوزستان از لیست خارج شد. شماره 34 سرخ ها دربی را هم نتوانست تجربه کند اما در سایر مسابقات به نیمکت رسید و در بازی حذفی مقابل تراکتور در بحرانی ترین شرایط تا آستانه حضور در زمین پیش رفت که مرد برزیلی به او اعتماد نکرد تا اینکه مصدومیت دقیقه 4 عالیشاه در اهواز و تصمیم جالب اوسمار باعث شد تا او برای اولین بار با پیراهن تیم اصلی بازی کند.

در اهواز و در روز بد بیشتر بازیکنان پرسپولیس، محمودی در کنار صادقی تنها نقاط روشن تیم اوسمار بودند که نشانه هایی از امیدواری را ایجاد کرده و البته تحسین اوسمار را هم به همراه داشتند.

در ورزشگاه اکباتان و مقابل چادرملو امیرحسین برای اولین بار به ترکیب اصلی رسید اما در پست خودش بازی نکرد. او که ذاتاً مهاجم نوک به حساب می آید در پست هافبک راست بازی کرد؛ جایی که اوسمار بعد از رفتن احمدزاده، عمری، کاظمیان، عالیشاه، بیفوما و شکاری را هم در اختیار نداشت. با وجود این محمودی در این پست درخشید و نیمه اول درخشانی داشت.

او جدا از دوندگی و بازی انرژیک در خط میانی و حمله دو پاس فوق العاده به سرگیف و و علیپور داد و فقط بدشانس بود که در اولین بازی رسمی نتوانست به عنوان گلساز نیز نام خود را ثبت کند.

امیرحسین در نیمه دوم فروغ نیمه نخست را نداشت اما با یک تک ضربه هوشمندانه موفق شد کار بزرگش را انجام دهد؛ دومین بازی با پیراهن تیم اصلی، اولین بازی به عنوان بازیکن ثابت، اولین گل آن هم در شرایطی که 19 سال و شش ماه سن دارد.

بعد از درخشش محمودی بار دیگر همه درباره توجه ویژه به استعدادهای آکادمی گفتند و حواس ها به بازیکنان شاخص آکادمی پرسپولیس معطوف شد. نکته جالب اینجاست که قبل از شروع این فصل وقتی صحبت از جذب مجتبی فخریان شد آنهایی که استعدادهای آکادمی را می شناختند تأکید داشتند پرسپولیس با در اختیار داشتن محمودی و بنیامن علیپور گلزن شاخص تیم نوجوانان خود نیازی به جذب مهاجم جوان ندارد و بهتر است به این دو بازیکن میدان بدهد. با شروع فصل و بی توجهی به شرایط علیپور، این بازیکن راهی گل گهر سیرجان شد اما محمودی ماند و با اینکه دیر به فهرست رسید و دیرتر شانس بازی پیدا کرد اما خیلی فوری درخشید تا پرسپولیس غیر از علیپور و سرگیف صاحب یک مهاجم فوق العاده دیگر شود.

درخشش امیرحسین در شرایطی رخ داد که همین حالا صحبت از جذب یک مهاجم نوک خارجی دیگر است در حالی که با توجه به کیفیت این بازیکن و پتانسیلی که دارد به نظر می رسد همین حالا سرگیف جای او را تنگ کرده و محمودی بشدت موقعیت او را تهدید می کند اما طبیعی است که اگر مهاجم خارجی دیگری به این تیم اضافه شود دوباره باید منتظر از دست رفتن استعدادی دیگر در پرسپولیس باشیم.

محمودی ذاتاً مهاجم نوک به حساب می آید و البته شاید بهترین پست برای او بازی به عنوان مهاجم سایه باشد که از عقب به خط حمله اضافه می شود اما او در پست هافبک راست هم درخشید که بیشتر ناشی از پتانسیل های بالا و قدرت دوندگی و حمل توپش بود اما قطعاً بازی در خط حمله برای او و پرسپولیس مفیدتر خواهد بود.

شماره 34 پرسپولیس همان بازیکنی است که میشائل اونینگ مربی آلمانی سرخ ها قبل از ترک ایران تأکید کرد اگر قرار باشد یک بازیکن از این تیم به آلمان ببرد کسی نیست جز امیرحسین محمودی. نکته جالب تر اینکه وحید هاشمیان هم چند ماه بعد از جدایی اش جایی گفته قرار بوده بعد از بازی ذوب آهن محمودی را جای علیپور در ترکیب اصلی قرار دهد که دیگر فرصتی به او داده نشد.

اما مهم ترین نکته در مورد امیرحسین محمودی که می تواند او را به عنوان یک چهره ویژه در پرسپولیس فعلی برجسته کند تفاوت او با سایر مهاجمانی است که با این بازیکن مقایسه اش می کنند. بعد از نمایش درخشان این بازیکن بسیاری با یادآوری سرنوشت بازیکنان جوانی که در برهه ای درخشیدند و سپس فراموش شدند به محمودی یادآوری کردند که مراقب تبعات شهرت، درخشش در پرسپولیس و تعریف و تمجیدهای مجازی باشد و البته شرایطی فراهم کند تا به زندگی حرفه ای اش لطمه ای وارد نشود. در این میان او با مهدی عبدی مقایسه شده اما محمودی یک تفاوت عمده با عبدی، عمری و خیلی از چهره های اینچنینی دارد. او به معنای واقعی ساخته آکادمی پرسپولیس است چرا که از تیم نوجوانان این باشگاه رشد کرده و سپس در رده جوانان آقای گل شده و بعد از پنج سال همزمان در تیم امید و بزرگسال حضور داشته و در لیگ برتر درخشیده است.

مهدی عبدی و محمد عمری بعد از رسیدن به رده سنی امید و با حضور در تیم های پایه باشگاه های دیگر به آکادمی پرسپولیس آمدند اما محمودی ساخته آکادمی باشگاه است و حالا پرسپولیس و آکادمی اش واقعاً می توانند با این استعداد که به نوعی محصول اصیل و اورجینال باشگاه است پز بدهند.