به گزارش جماران؛ المانیتور نوشته است که هر چند ایده هایی برای توافق بر سر برخی مسائل مناقشه برانگیز میان ایران و آمریکا وجود دارد، اما دور نخست گفت و گوها قرار است صرفا به صدور بیانیه ای ختم شود که بر اساس آن دو کشور بی میلی خود را به آغاز جنگ اعلام کنند.

یک منبع دیپلماتیک منطقه ای که از روند گفتگوها آگاه است، گفت مذاکرات پیشنهادی به گونه ای طراحی شده بودند که به جای چانه زنی فوری بر سر مسائل مناقشه برانگیز، با یک بیانیه تنش زدایی آغاز شوند. طبق این طرح، ایران و ایالات متحده بیانیه ای صادر می کردند که در آن تصریح می شد هیچ یک از طرفین قصد ورود به تبادلات خصمانه علیه دیگری را ندارند و هر دو طرف متعهد به پیگیری دیپلماسی به عنوان مسیر ترجیحی پیش رو هستند. این اعلامیه به عنوان ابزاری برای مدیریت ریسک در نظر گرفته شده بود، نه یک گشایش سیاسی.

در رابطه با پرونده هسته ای، این منبع اعلام کرد که مذاکره کنندگان ایرانی از خود انعطاف نشان داده اند. سناریوهای متعددی مورد بحث قرار گرفت، از جمله انتقال ذخایر اورانیوم 60 درصد غنی شده ایران به یک شخص ثالث مورد اعتماد، یا رقیق سازی اورانیوم 60 درصد و 20 درصد به سطوحی که غیرتهدیدآمیز تلقی می شوند، پیش از انتقال آن به یک کنسرسیوم منطقه ای یا بین المللی.

این ایده ها به جای آنکه امتیاز تلقی شوند، در قالب اقدامات اعتمادساز چارچوب بندی شدند که هدفشان رفع نگرانی های فوری درباره اشاعه هسته ای بود، در حالی که همزمان موضع دیرینه ایران مبنی بر صلح آمیز بودن برنامه هسته ای اش را حفظ می کرد. مفهوم کنسرسیوم منطقه ای نیز با این هدف مطرح شد که موضوع هسته ای را در یک چارچوب همکاری گسترده تر بگنجاند، به جای آنکه صرفاً به عنوان یک اختلاف دوجانبه میان ایران و آمریکا با آن برخورد شود.

در مقابل، گفتگوها درباره برنامه موشک های بالستیک ایران محدود باقی ماند. طبق گفته این منبع، هیچ مکانیسم روشن یا توافق شده ای برای رسیدگی به موضوع موشک ها در این مرحله وجود نداشته است؛ امری که بازتاب دهنده موضع ایران است که توانمندی های موشکی خود را جزء اصلی دفاع ملی و خارج از حیطه مذاکرات هسته ای می داند.

در مورد نفوذ منطقه ای، این منبع گفت که تهران برای نشان دادن نشانه های مثبت در منطقه ابراز آمادگی کرده است، به ویژه پس از تحولاتی که طی دو سال گذشته و در پی جنگ غزه رخ داده است.