رسول منتجب نیا، فعال سیاسی اصلاح طلب، در گفت وگویی به بیان نکاتی درباره نقش تندروها در نارضایت سازی مردم پرداخت.

به گزارش خبرآنلاین، در ادامه بخشی از این گفت و گو را می خوانید؛

با وجود تذکرات مکرر رهبر انقلاب، چرا تندروها همچنان مسیر خود را می روند و توجهی به بیانات ایشان ندارند؟ حاشیه امن افراطیون کجاست که چنین اقدامات و اظهارنظرهایی می کنند و چرا برخوردی با آن ها صورت نمی گیرد؟

ببینید، اولاً من قبلاً درباره انجمن حجتیه مطلبی گفته بودم که این تعبیر بر سر زبان ها افتاد که ما مارهایی را در آستین خود پرورش دادیم که تبدیل به افعی شدند. این ها بعد از رحلت حضرت امام، توسط برخی از مسئولان روی کار آمدند و تقویت شدند. ثانیاً امکانات وسیعی در اختیار آن ها قرار گرفت؛ مراکز فراوانی را تصاحب کردند و هزاران میلیارد از اعتبارات این ملت را به عناوین مختلف در اختیار گرفتند.

راه حل این است که دست آن ها را کوتاه کنند؛ همان قوانینی که این افراد را مسلط بر بیت المال کرد، اصلاح شود، امکانات از آن ها گرفته شود و قاطعانه با آن ها برخورد شود. این جریان در دهه های اخیر پرورش یافته و باید جلوی رشد آن با شدت و قاطعیت گرفته شود. لازم نیست برخورد خشونت آمیز صورت گیرد؛ همین که مراکزشان گرفته شود، اعتبارات مراکزی که به آن ها برای پرورش افراطی گری داده می شود قطع گردد، ساختمان ها، تأسیسات، امتیازات صادرات و واردات و سهم هایی که در اختیار دارند از آن ها پس گرفته شود، دستشان خالی می شود و ناچار می شوند راه مردم را در پیش بگیرند یا به دنبال کسب وکار خود بروند.

ما خودمان آن ها را پرورش دادیم، امکانات دادیم و حالا گلایه می کنیم. بهترین راه این است که شورای نگهبان به جای تأیید این افراد، شخصیت های معتدل، نخبه، عاقل و باصلاحیت را تأیید کند تا مجلس شورای اسلامی واقعاً خانه ملت باشد؛ همان طور که امام فرمودند در رأس امور قرار گیرد.

در انتخاب های پیش رو شوراهای شهر، باید افراد با شخصیت، معتدل، تحصیل کرده و خردمند تأیید شوند تا دوباره افراط گری در مجلس و شوراها فعال نشود. اختیارهایی که به افراد ناصالح داده شده باید بازپس گرفته شود. امام خمینی (رضوان الله علیه) در ماجرای بنی صدر صریحاً هشدار دادند که اگر ادامه دهد، اختیارات و امکانات داده شده پس گرفته می شود. امروز هم اگر پول، امکانات و حمایت ها از جریان افراطی گرفته شود، افراط گرایی در این کشور خشک خواهد شد و مسیر اعتدال طی می شود.

یکی دیگر از عوامل مؤثر در پیدایش و گسترش این جریان، نقش رسانه های حکومتی است. بارها عرض کرده ام که صداوسیما باید از دست این افراد خارج شود؛ اکنون عمدتاً در اختیار این افراد است و آن ها برنامه ریزی، اجرا و سیاست گذاری می کنند. صداوسیمای ملی باید واقعاً ملی باشد، نه صداوسیمای یک باند افراطی. اگر چنین تغییر و تحولی به سرعت انجام شود، مطمئن هستم که مسئله افراط گرایی در این کشور پایان می یابد و مسیر اعتدال و عقلانیت هموار خواهد شد.