موشک ماه نشین ناسا در طول آزمایش حیاتی پیش از پرتاب با یک مشکل مواجه شد.

به گزارش ایسنا، ناسا در جریان آزمایش سرنوشت ساز موشک جدید ماه نشین خود موسوم به سیستم پرتاب فضایی (SLS) با نشت سوخت شدیدی مواجه شد و این سؤال مطرح شد که فضانوردان چه زمانی می توانند برای سفر به مدار ماه به فضا پرتاب شوند.

این نشتی ها که یادآور اولین پرتاب تأخیردار موشک در سه سال پیش بود، تنها چند ساعت پس از عملیات سوخت رسانی روزانه در مرکز فضایی کندی(Kennedy) رخ داد.

کنترل کنندگان پرتاب، بارگیری هیدروژن و اکسیژن فوق العاده سرد را به این موشک 98 متری در ظهر آغاز کردند. بیش از 700 هزار گالن (معادل 2.6 میلیون لیتر) باید به مخازن وارد می شد و برای چند ساعت در مخزن سوخت باقی می ماند که تقلیدی از مراحل پایانی یک شمارش معکوس واقعی پرتاب بود، اما هیدروژن اضافی به سرعت در پایین موشک جمع شد.

بارگیری هیدروژن حداقل دو بار متوقف شد، زیرا تیم پرتاب با استفاده از تکنیک های توسعه یافته در طول شمارش معکوس موشک سیستم پرتاب فضایی (SLS) قبلی در سال 2022، برای حل این مشکل تلاش می کرد. آن اولین پرواز آزمایشی قبل از آنکه سرانجام بدون خدمه به اوج خود برسد، با نشت هیدروژن مواجه شد.

چهار فضانوردی که برای این ماموریت تعیین شده اند، شامل سه آمریکایی و یک کانادایی هستند که از فاصله نزدیک به 1600 کیلومتری در هوستون (محل استقرار مرکز فضایی جانسون) بر این تمرین حیاتی نظارت داشتند.

آنها طی دو هفته گذشته در قرنطینه بوده اند و منتظر نتیجه شمارش معکوس تمرین هستند.

نمایش این آزمایش های سوخت گیری مشخص خواهد کرد که چه زمانی می توان شاهد اولین سفر سرنشین دار به ماه پس از بیش از نیم قرن بود.

در بهترین حالت، ناسا می تواند فرمانده رید وایزمن(Reid Wiseman) و خدمه اش را زودتر از یکشنبه هفته آتی به ماه بفرستد. این موشک باید تا 11 فوریه(22 بهمن) پرواز کند، در غیر این صورت ماموریت تا ماه مارس به تعویق خواهد افتاد.

ناسا در هر ماه فقط چند روز برای پرتاب موشک فرصت دارد و سرمای شدید، پنجره پرتاب ماه فوریه را دو روز کاهش داده است.

این آزمایش ها به کنترل کننده های پرتاب فرصت می دهد تا تمام حرکات را بررسی کرده و هرگونه مشکل باقی مانده موشک را برطرف کنند.

این ماموریت تقریباً 10 روزه، فضانوردان را از کنار ماه عبور می دهد، به دور سمت مرموز آن می چرخد و سپس با هدف آزمایش سیستم پشتیبانی از حیات کپسول و سایر سیستم های حیاتی، مستقیم به زمین بازمی گردد. ضمن اینکه خدمه به مدار ماه نخواهند رفت یا برای فرود روی آن تلاش نخواهند کرد.

ناسا آخرین بار در دهه های 1960 و 1970 فضانوردان را به ماه فرستاد. برنامه جدید آرتمیس با هدف حضور پایدارتر در ماه، با خدمه جدید که زمینه را برای فرودهای آینده فضانوردان در ماه فراهم می کنند، انجام می شود.