بیشتر خریداران هنگام انتخاب یک خودروی صفر، ذهنشان درگیر پیش پرداخت، اقساط ماهانه و امکانات رفاهی است. در این میان، کمتر کسی به این فکر می کند که همین خودرو چند سال بعد چه ارزشی خواهد داشت (البته در کشورهابی غیر از ایران!).

براساس گزارش topspeed، در حالی که نگاه بلندمدت به هزینه مالکیت، به ویژه در بازار شاسی بلندهای لوکس، می تواند مسیر تصمیم گیری را کاملا تغییر دهد. بعضی مدل ها ظرف تنها سه سال بیش از نیمی از ارزش خود را از دست می دهند؛ آن هم در بازاری که گزینه هایی وجود دارند که بخش بزرگی از سرمایه اولیه را حفظ می کنند.

اینفینیتی QX80 در مرز روانی افت 50 درصدی حرکت می کند و پس از سه سال حدود 51 درصد از ارزش خود را از دست می دهد. با قیمتی نزدیک به 100 هزار دلار، این SUV پرچمدار سرمایه گذاری اولیه قابل توجهی می طلبد، هرچند در مقایسه با برخی رقبا که به راحتی از 150 هزار دلار عبور می کنند، ریسک مالی کمتری دارد.

در عوض، QX80 یکی از راحت ترین و جادارترین شاسی بلندهای لوکس بازار است و حتی امکان چینش هشت نفره را هم ارائه می دهد؛ مزیتی که در این کلاس چندان رایج نیست. موتور V6 تویین توربو و گیربکس 9 سرعته، به خوبی از پس وزن و ابعاد این خودرو برمی آیند. با این حال، تولید انبوه و سرعت بالای کهنه شدن فناوری ها باعث می شود تا بازار دست دوم چندان روی خوشی به آن نشان ندهد و افت ارزش، اجتناب ناپذیر باشد.

جگوار I-Pace با 53 درصد افت ارزش در سه سال، از نظر عددی وضعیت چندان درخشانی ندارد، اما چون قیمت اولیه اش پایین تر از دیگر خودروهای این فهرست است، میزان پولی که مالک از دست می دهد کمتر خواهد بود. مهم ترین عامل این کاهش ارزش، رشد پرشتاب فناوری خودروهای برقی است؛ به طوری که مدل های چند ساله خیلی زود در سایه نسل های جدید کم رمق به نظر می رسند.

جگوار در طراحی I-Pace بیشتر به سراغ ظاهری اسپرت و پویا رفته و همین رویکرد باعث شده تا فضای بار و سر سرنشینان عقب فدای خطوط بدنه شود. این خودرو بیشتر دل کسانی را می برد که استایل، شتاب و حس لوکس کابین برایشان اولویت دارد، نه حداکثر کاربری. انتخاب بین زیبایی و کاربرد در اینجا کاملا به سبک زندگی خریدار بستگی دارد.

رنج روور سال هاست که نماد تجمل در دنیای خودرو به شمار می رود. تمرکز این خودرو نه بر ظرفیت بالا، بلکه بر نهایت آسایش است؛ کابینی پوشیده از چرم و چوب که حتی صندلی های عقبش هم حس نشستن در یک سالن تشریفاتی را منتقل می کنند.

اما همین شکوه، پاشنه آشیل آن در بازار دست دوم است. برخی نسخه ها قیمتی نزدیک به 200 هزار دلار دارند و طبیعی است که افت 68 درصدی ارزش در سه سال، شوکه کننده باشد. نگرانی های قدیمی درباره دوام سیستم های الکترونیکی، تعلیق بادی و هزینه های بالای نگهداری، باعث می شود تا بسیاری از خریداران دست دوم با احتیاط به سراغ رنج روور بروند.

لوانته با 72 درصد افت ارزش (بیش از 110 هزار دلار تنها در سه سال)، یکی از سنگین ترین ضربه ها را به سرمایه مالک وارد می کند. قیمت اولیه بالا، تصویر نه چندان مطمئن برند در بحث دوام و پلتفرمی که سال هاست تغییر اساسی نکرده، همگی دست به دست هم داده اند تا این SUV ایتالیایی در بازار دست دوم به سختی نفس بکشد.

سیستم اطلاعات سرگرمی قدیمی و نزدیک بودن به تغییر نسل، نگرانی از افت بیشتر ارزش را تشدید می کند. با این حال، لوانته برای گروه کوچکی از مشتریان که عاشق برند مازراتی هستند و یک SUV اسپرت می خواهند، همچنان جذاب و دوست داشتنی باقی می ماند.

DBX از نظر عملکرد، مرزهای تصور یک شاسی بلند را جابه جا کرده است؛ مانند شتابی که تا چند سال پیش فقط در سوپراسپرت ها دیده می شد. اما افت 75 درصدی ارزش در سه سال، روی دیگر این سکه است. خودرویی با قیمت بیش از 250 هزار دلار، شانسی برای حفظ ارزش در بازار دست دوم ندارد؛ آن هم وقتی گزینه های لوکس و سریع تری با نصف این مبلغ در دسترس هستند.

از دست دادن حدود 193 هزار دلار در سه سال عدد کوچکی نیست، اما برای خریدارانی که DBX را به عنوان خودروی رویایی خود می بینند، شاید این هزینه بخشی از لذت مالکیت باشد؛ لذتی که با هیچ محاسبه مالی سنجیده نمی شود.

شاسی بلندهای لوکس جذاب، قدرتمند و وسوسه انگیزند، اما واقعیت استهلاک را نمی توان نادیده گرفت. خرید این خودروها اشتباه نیست؛ اشتباه آنجاست که بدون آگاهی وارد بازی اعداد شوید.