نیروی دریایی ایالات متحده در قراردادی 73٫8 میلیون دلاری با BAE Systems ، در پی خرید سامانه های مقابله رادیویی (Radio Frequency Countermeasures) است. تجهیزاتی که قرار است روی جنگنده ها نصب شوند. هدف اصلی این خرید که سال 2029 به اتمام می رسد نه افزایش قدرت تهاجمی، بلکه تقویت شانس زنده ماندن هواپیماها در آسمان هایی است که مملو از رادارها و موشک های پیشرفته هستند.

سامانه های مقابله رادیویی دقیقا برای خطرناک ترین لحظه درگیری طراحی شده اند؛ جایی که موشک دشمن شلیک شده و در مرحله رهگیری فعال قرار دارد. در این نقطه، خلبان زمان بسیار محدودی برای واکنش دارد و هر ابزار فریب یا انحراف می تواند نقش حیاتی ایفا کند. این سامانه ها به جای مقابله مستقیم، تلاش می کنند ذهن هوشمند موشک را فریب دهند و مسیر آن را تغییر دهند.

هرچند پنتاگون نام رسمی سیستم را اعلام نکرده، اما شواهد نشان می دهد که این قرارداد به خانواده سامانه های ALE-70 مربوط است. این فناوری از یک طعمه رادیویی استفاده می کند که با کابل فیبر نوری به هواپیما متصل است. پس از پرتاب، این طعمه امواجی منتشر می کند که امضای راداری جنگنده را تقلید می کند. نتیجه این است که موشک دشمن به جای هواپیمای اصلی، جذب این هدف فریبنده می شود. اگر طعمه آسیب ببیند یا منهدم شود، خلبان می تواند آن را رها کرده و طعمه جدیدی جایگزین کند؛ معامله ای که در آن یک قطعه مصرفی، جای یک جنگنده چند ده میلیون دلاری را می گیرد.

اهمیت این سامانه ها برای ناوگان F-35 نیروی دریایی و تفنگداران دریایی دوچندان است. هرچند F-35 به سامانه های جنگ الکترونیک داخلی پیشرفته ای مجهز است، اما طعمه های رادیویی یک منبع اخلال خارجی اضافه می کنند که محاسبات هدف گیری دشمن را به مراتب پیچیده تر می سازد. در میدان نبردی که رادارها، سنسورها و سامانه های پدافندی به صورت شبکه ای عمل می کنند، این لایه اضافی دفاع می تواند زنجیره حمله دشمن را از هم بگسلد.

نیروی دریایی آمریکا بارها تاکید کرده که در محیط های دفاعی مدرن، هیچ هواپیمایی کاملا مصون نیست. حتی جنگنده های رادارگریز هم هنگام باز کردن محفظه تسلیحات یا حمل تجهیزات خارجی، برای لحظاتی در معرض شناسایی قرار می گیرند. در چنین شرایطی، سامانه های مقابله رادیویی نقش کلیدی در شکستن زنجیره قتل ایفا می کنند و به جنگنده ها فرصت می دهند تا ماموریت خود را انجام داده و سالم بازگردند.