به گزارش سایت طلا،نرخ سود بین‌بانکی از 9 مهرماه تا هفته منتهی به 8 بهمن امسال، برای هجدهمین هفته متوالی بدون هیچ تغییری روی عدد 24 درصد ایستاده است؛ ثباتی کم‌سابقه در یکی از حساس‌ترین متغیرهای سیاست پولی که نمی‌توان آن را تصادفی یا صرفاً ناشی از شرایط کوتاه‌مدت دانست.

این در حالی است که پیش از ورود به کانال 24 درصد نیز، نرخ سود بین‌بانکی تنها در محدوده بسیار محدود 23.95 تا 23.99 درصد نوسان داشت؛ رفتاری که از همان زمان، نشانه‌های روشنی از انتخاب مسیر تثبیت توسط سیاست‌گذار پولی را بروز می‌داد.

نرخ سود بین‌بانکی در عمل دماسنج سیاست پولی است؛ شاخصی که نشان می‌دهد بانک مرکزی چه برداشتی از وضعیت نقدینگی، تورم و ریسک‌های پیش‌رو دارد. وقتی این نرخ برای نزدیک به چهار ماه بدون تغییر باقی می‌ماند، پیام آن روشن است: سیاست‌گذار به تعادل فعلی بازار پول رضایت داده و ترجیح داده به‌جای مداخلات پرنوسان، مسیر «مدیریت و صبر» را در پیش بگیرد. این رویکرد معمولاً در شرایطی اتخاذ می‌شود که هر تغییر شتاب‌زده در نرخ‌ها می‌تواند به موج‌های هیجانی در سایر بازارها دامن بزند.

از منظر شبکه بانکی، تثبیت نرخ سود بین‌بانکی در سطح 24 درصد به معنای قابل پیش‌بینی شدن هزینه تأمین مالی کوتاه‌مدت بانک‌هاست. این ثبات، رفتار بانک‌ها را در بازار سپرده و تسهیلات منطقی‌تر می‌کند و مانع از شکل‌گیری رقابت‌های ناسالم برای جذب منابع می‌شود. به بیان دیگر، بانک مرکزی با کنترل این نرخ، تلاش کرده زمین بازی بانک‌ها را تا حد امکان هموار و قابل مدیریت نگه دارد.

اما اهمیت این تصمیم زمانی پررنگ‌تر می‌شود که آن را در کنار تحولات هفته‌های اخیر بازار ارز و طلا قرار دهیم. بازارهایی که رشد قیمت و نوسان‌های قابل توجه را تجربه کرده‌اند و بیش از هر چیز، تحت تأثیر انتظارات تورمی، فضای روانی و شوک‌های خبری قرار داشته‌اند. در چنین فضایی، انتظار اینکه ابزار نرخ سود بتواند به‌تنهایی مسیر قیمت ارز را تغییر دهد، انتظاری غیرواقع‌بینانه است.

با این حال، تثبیت نرخ سود بین‌بانکی در کانال 24 درصد را باید تلاشی برای مهار تبعات ثانویه این نوسانات دانست. سیاست‌گذار پولی با حفظ این نرخ، در پی آن است که هزینه خروج نقدینگی از شبکه بانکی و ورود آن به بازارهای پرریسک را افزایش دهد و از تشدید رفتارهای سفته‌بازانه جلوگیری کند. به زبان ساده‌تر، این سیاست نه وعده کنترل فوری قیمت ارز است و نه واکنشی هیجانی به نوسانات اخیر؛ بلکه ارسال یک سیگنال احتیاطی به فعالان بازار است مبنی بر اینکه مسیر سیاست پولی تغییر نکرده و هزینه ریسک‌پذیری همچنان بالاست.

در مجموع، ثبات 18 هفته‌ای نرخ سود بین‌بانکی در سطح 24 درصد را می‌توان نشانه‌ای از تلاش بانک مرکزی برای حفظ لنگر انتظارات در شرایطی دانست که بازارهای دارایی دچار تلاطم شده‌اند. پیامی آرام اما معنادار که اگرچه در ظاهر بی‌سروصداست، اما برای فعالان حرفه‌ای اقتصاد و بازار پول، حامل هشدار روشنی درباره مسیر سیاست پولی و هزینه‌های سفته‌بازی در ماه‌های پیش‌روست.

انتهای پیام/