دنا فیروزآبادی، متخصص داروسازی بالینی و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، مهم ترین چالش های درمان با وارفارین، را تداخل با آنتی بیوتیک ها عنوان کرد.

به گزارش ایسنا، وی گفت: برخی آنتی بیوتیک های رایج مانند مترونیدازول، کوتریموکسازول، سیپروفلوکساسین و کلاریترومایسین می توانند با مهار متابولیسم کبدی وارفارین یا تغییر فلور طبیعی روده، اثر ضدانعقادی آن را افزایش دهند.

وی تصریح کرد: در نتیجه، سطح دارو در خون بالا رفته و شاخص INR افزایش می یابد که این وضعیت خطر خونریزی های داخلی، خونریزی گوارشی، کبودی های وسیع پوستی و حتی خونریزی مغزی را به دنبال دارد.

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، خطر تداخل دارویی وارفارین با آنتی بیوتیک ها را در سالمندان حائز اهمیت دانست و گفت: این موضوع در سالمندان اهمیت بیشتری دارد، چراکه عملکرد دو ارگان دخیل در دفع دارو، شامل کبد و کلیه، در این سنین کاهش یافته و هم زمانی مصرف چند دارو، احتمال بروز تداخلات را افزایش می دهد.

فیروزآبادی ادامه داد: در بسیاری از موارد، بیمار بدون اطلاع از این خطر، برای عفونت های ساده تنفسی یا ادراری آنتی بیوتیک دریافت می کند و چند روز بعد با علائمی مانند ضعف، سرگیجه، خونریزی لثه، خون در ادرار یا مدفوع و یا افت ناگهانی هموگلوبین به مراکز درمانی مراجعه می کند.

به گفته وی، علاوه بر آنتی بیوتیک ها، برخی مسکن های ضدالتهاب مانند ایبوپروفن و دیکلوفناک نیز با افزایش خطر خونریزی گوارشی، مصرف هم زمان با وارفارین را پرخطر می کند. مکمل های گیاهی مانند سیر، زنجبیل، جینکو و فرآورده های حاوی ویتامین K نیز می توانند اثر دارو را تشدید یا تضعیف کنند و کنترل درمان را دشوار سازند.

این متخصص داروسازی بالینی افزود: بیماران مصرف کننده وارفارین باید پیش از شروع هر داروی جدید، حتی داروهای بدون نسخه، آنتی بیوتیک ها یا مکمل های گیاهی، حتما با داروساز یا پزشک مشورت کنند؛ همچنین انجام منظم آزمایش INR و گزارش هرگونه علامت غیرعادی خونریزی از ارکان اصلی ایمنی درمان است.

بنابر اعلام وزارت بهداشت، فیروزآبادی در پایان یادآورشد: افزایش آگاهی خانواده ها درباره این تداخلات می تواند از بسیاری از بستری های غیرضروری در بیمارستان و عوارض شدید پیشگیری کند؛ چرا که در درمان با وارفارین، پیشگیری و آموزش، مهم تر از درمان عارضه است.