ناسا (آژانس فضایی آمریکا) گام مهم دیگری به سوی پرتاب نخستین مأموریت سرنشین دار خود به ماه برداشت. چهار فضانورد مأموریت آرتمیس 2 از روز جمعه (23 ژانویه) در شهر هوستون وارد قرنطینه شدند تا همه چیز برای یک پرتاب احتمالی در اوایل ماه آینده میلادی مطابق برنامه پیش برود.

به گزارش ایرنا به نقل از اسپِیس، به گفته مقامات ناسا، این دوره قرنطینه که برنامه تثبیت سلامت (Health Stabilization Program) نامیده می شود، معمولاً حدود 14 روز قبل از پرتاب آغاز می شود.

قرنطینه انعطاف پذیری لازم را برای تیم ها به منظور هدف گیری زمان های پرتاب احتمالی در بازه زمانی ماه فوریه (13 بهمن تا 11 اسفند) حفظ می کند. این قرنطینه برای محافظت از سلامت فضانوردان طراحی شده است. از آنجایی که سیستم ایمنی بدن در فضا ضعیف می شود، هر بیماری کوچکی مانند سرماخوردگی می تواند در مأموریت فضایی به یک مشکل بزرگ و خطرناک تبدیل شود. این دوره باعث می شود که از سلامت کامل فضانوردان در زمان پرتاب و اینکه در معرض هیچ نوع بیماری زمینی قرار نگرفته اند، اطمینان حاصل شود.

در طول این دوره، خدمه می توانند با دوستان، خانواده و همکارانی که خودشان نیز دستورالعمل های قرنطینه را رعایت می کنند، در تماس باشند. آن ها از حضور در مکان های عمومی خودداری خواهند کرد، و ضمن استفاده از ماسک، فاصله اجتماعی را با افرادی که با آن ها در تماس هستند نیز حفظ می کنند. فعالیت های آموزشی نهایی آن ها، از جمله شبیه سازی های مأموریت و معاینات پزشکی، در روزهای آینده ادامه خواهد یافت.

مأموریت آرتمیس 2، رید وایزمن، ویکتور گلاوِر و کریستینا کُخ (هر سه از ناسا)، به همراه جِرِمی هَنسِن (از سازمان فضایی کانادا) را در یک پرواز تقریباً 10 روزه به دور ماه با کپسول اوریون خواهد فرستاد.

این مأموریت بر روی سطح ماه فرود نخواهد آمد و حتی وارد مدار ماه نیز نمی شود، اما با این حال، این پرواز، نخستین مأموریت سرنشین دار به قلمرو ماه پس از مأموریت آپولو 17 در سال 1972 میلادی خواهد بود.

ناسا در نظر دارد این مأموریت را در اسرع وقت در ماه فوریه پرتاب کند. پنج تاریخ احتمالی برای پرتاب در ماه آینده وجود دارد: 17 تا 19 بهمن (6 تا 8 فوریه) و 21 تا 22 بهمن (10 تا 11 فوریه).

اگر آرتمیس 2 نتواند در فوریه به فضا پرتاب شود، دو بازه مناسب زمانی دیگر نیز در دسترس است: یکی در ماه مارس (15 تا 18 اسفند و 20 اسفند) و دیگری در ماه آوریل (12 فروردین، 14 تا 17 فروردین و 10 اردیبهشت).

اگر همه چیز در هوستون مطابق برنامه پیش برود، فضانوردان حدود شش روز قبل از پرتاب به محل پرتاب (پایگاه فضایی کِنِدی ناسا در فلوریدا) پرواز خواهند کرد و در آنجا در ساختمان عملیات و بررسی نیل آرمسترانگ زندگی و کار خواهند نمود.

ناسا در حال حاضر در حال آماده سازی برای یک آزمایش سوخت گیری حیاتی در روز 13 بهمن (2 فوریه) با موشک سامانه پرتاب فضایی (SLS) است که در 27 دی (17 ژانویه) به سکوی پرتاب بی 39 (39 B) پایگاه کِنِدی منتقل شد.

هیچ تضمینی وجود ندارد که همه چیز در این آزمایش که تمرین با مخازن پُر (Wet Dress Rehearsal) نامیده می شود، به خوبی پیش برود؛ به عنوان مثال، انجام این آزمایش در مأموریت آرتمیس 1 منجر به شناسایی نشتی هایی در سوخت هیدروژن مایع شد که تأخیرهایی طولانی را به همراه داشت. مأموریت آرتمیس 1 در نهایت در آبان 1401 شمسی/ نوامبر 2022 میلادی پرتاب شد و یک کپسول اوریون بدون سرنشین را با موفقیت به مدار ماه فرستاد و به زمین بازگرداند.

این آزمایش یک تمرین کامل برای پرتاب است که در آن موشک سامانه پرتاب فضایی به سکوی پرتاب منتقل می شود و همه مراحل شمارش معکوس به دقت انجام می گیرد و حتی مخازن سوخت آن با سوخت واقعی (هیدروژن و اکسیژن مایع) پر می شود. تنها تفاوت آن با پرتاب واقعی، روشن نکردن موتورها در انتهای شمارش معکوس است. هدف، شناسایی و رفع هرگونه مشکل فنی قبل از روز پرتاب واقعی است.